പരിവേദനങ്ങൾ

"എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ഇത്രയും നുണ പറയാൻ നിനക്കെങ്ങനെ കഴിയുന്നു മനുഷ്യാ?!"

ഞാൻ കണ്ണും തിരുമ്മി ഞെട്ടി നോക്കി . "ഏഹ്... ആരാത്?! ആരാ സംസാരിക്കുന്നത്?!"

"ദേ ഇങ്ങട് നോക്കെടോ... ഞാൻ തന്നെയാണ് ഇത്. നിങ്ങളുടെ ഡ്രസ്സിംഗ് ടേബിളിലെ ആ 'കണ്ണാടി'."

ഞാൻ ഒന്നു ഞെട്ടി. "കണ്ണാടിയോ? എനിക്ക് വട്ടായതാണോ അതോ ഞാനിപ്പോഴും ഉറക്കത്തിലാണോ?!"

"ഞെട്ടണ്ടാ! കുറെ കാലം ആയി പറയണം പറയണം എന്ന് കരുതിയിട്ട്... പിന്നെ, എല്ലാം സഹിച്ച് ഞാൻ മിണ്ടാതെ അടങ്ങി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇനി വയ്യ! പുറംലോകം നിങ്ങളുടെ ഫിൽട്ടർ ഇട്ട ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം ഫോട്ടോകളും, നാട്ടുകാരെ കാണിക്കാൻ മുഖത്ത് ഒട്ടിച്ചുവെക്കുന്ന ആ  ചിരിയും കണ്ട് കയ്യടിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ 'ഒറിജിനൽ വേർഷൻ' കണ്ടുകണ്ട് കണ്ണ് തള്ളിയിരിക്കുന്ന ഞാൻ ഈ വിഷമം ഒക്കെ ആരോട് പറയാൻ!"

"രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു വന്ന് ഷോക്കടിച്ച പോലുള്ള മുടിയും, പാതി തുറന്ന കണ്ണുകളുമായി എൻ്റെ  മുന്നിൽ വന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ ഉള്ള ആ ഭീകരരൂപം... ഹൊ, എൻ്റെ ഒരവസ്ഥ ആരറിയാൻ... എൻ്റെ ഒരു ദിവസം തുടങ്ങുന്നത് തന്നെ ഇങ്ങനെ! വല്ല ഹൊറർ സിനിമയുടെയും ഡയറക്ടർമാർ അത് കണ്ടാൽ ഒരു മേക്കപ്പും കൂടാതെ തന്നെ അതിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രമായി നിങ്ങളെ കാസ്റ്റ് ചെയ്യും. ആ നിങ്ങളാണ് ബാത്ത്റൂമിൽ പോയി മുഖമൊക്കെ കഴുകി വന്ന്, പൗഡറും ക്രീമുമൊക്കെ തേച്ചുപിടിപ്പിച്ച് എന്നെ നോക്കി  കണ്ണുചിമ്മി കാണിച്ച് "ഹ് മ്മ്... നോട്ട് ബാഡ്" എന്നൊരു ഭാവം ഇടുന്നത്."

ഞാൻ: " അത് പിന്നെ... അതൊക്കെ അല്ലേ സോഷ്യൽ മീഡിയ മാനേഴ്സ്... ഒരു സെൽഫ് കോൺഫിഡൻസ് ഉണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടി... അല്ല, അതിനെന്താ ഇത്ര കുഴപ്പം?"

"പിന്നേ!!! എന്റെ ദൈവമേ! ആ ആത്മവിശ്വാസം കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ചിരിക്കണോ അതോ ആത്മഹത്യ ചെയ്യണോ എന്ന്... സോറി കണ്ണാടികൾക്ക് ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ട് സ്വയം പൊട്ടി തകർന്ന് വീഴാണോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു പോകാറുണ്ട്. ഇതൊന്നും പോരാതെ നിങ്ങളുടെ ആ ഒറ്റയ്ക്കുള്ള പെർഫോമൻസുകൾ! കൂട്ടുകാരോട് തർക്കത്തിൽ തോറ്റ് വന്നിട്ട്, എന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് കൈവിരലൊക്കെ ചൂണ്ടി, "അവന്റെ മുഖത്തുനോക്കി ഞാൻ ചോദിക്കേണ്ടതായിരുന്നു..." എന്ന് പറഞ്ഞ് നിങ്ങൾ നടത്തുന്ന ആ വീരവാദങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ഞാൻ മാത്രമേയുള്ളൂ എന്ന് മറക്കരുത്. പോരാത്തതിന്, ഏതോ വലിയ അവാർഡ് വാങ്ങാൻ പോകുന്നതുപോലെയുള്ള സിനിമാ ഡയലോഗ് പ്രാക്ടീസുകളും ബാത്ത്റൂം സിംഗിംഗിന്റെ ലൈവ് റിഹേഴ്സലുകളും!"

ഞാൻ നിന്ന് പരുങ്ങി...

"അതിലും ഭാവം വരാറുണ്ട് ഇടയ്ക്ക് മുഖത്തെ കുരു ഞെക്കി പൊട്ടിക്കുമ്പോഴും, തലയിലെ നരച്ച മുടി പിഴുതെടുക്കാൻ നോക്കുമ്പോഴും ആ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന  അത്ഭുതകരമായ ഭാവമാറ്റങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ എന്നെനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്. പിന്നെ ഒരു കാര്യം കൂടി... നിങ്ങൾ ഒരു കാര്യം കൂടെ മനസ്സിലാക്കണം. ഞാൻ വെറുമൊരു നിഷ്പക്ഷനായ നിരീക്ഷകനാണ്. ഉള്ളത് ഉള്ളതുപോലെ കാണിക്കുക എന്നതാണ് എന്റെ ജോലി. പക്ഷേ, നിങ്ങൾക്ക് ഇത്തിരി വണ്ണം വെച്ചാലോ, വെയിലത്ത് നടന്ന് മുഖം കരുവാളിച്ചാലോ  കുറ്റം മുഴുവൻ എനിക്കാണ്! "ഈ കണ്ണാടിക്ക് എന്തോ കുഴപ്പമുണ്ട്, ഇത് എന്നെ വല്ലാതെ കറുപ്പിച്ചു കാണിക്കുന്നു, വണ്ണം തോന്നിയ്ക്കുന്നു, പ്രായം തോന്നിയ്ക്കുന്നു..." എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു പഴിചാരി നിങ്ങൾ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ കണ്ണാടി ചില്ലുകൾ ദേഷ്യവും സങ്കടവും കൊണ്ട് വിറയ്ക്കും."

ഞാൻ: "ദൈവമേ ഇവനിത്....  ശരി ശരി... നീ ഇത്തിരി ശബ്ദം താഴ്ത്തി സംസാരിക്ക്... നാട്ടുകാര് കേൾക്കും!"

"ഹും ശരി! ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ കണ്ടതൊന്നും പുറത്തുപറയാതിരിക്കാൻ എനിക്ക് നാക്ക് തരാതിരുന്നത് നിൻ്റെയൊക്കെ ഭാഗ്യം! ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ ഇമേജ് എപ്പോഴേ ഞാൻ ഈ വീട്ടിൽ തകർത്തു തരിപ്പണമാക്കിയേനെ! പോടാ... തല ചൊറിഞ്ഞോണ്ട് നിൽക്കാതെ പോയി പല്ലു തേച്ച് കുളിച്ചിട്ട് വാ"

"ഇന്നാരെ കണി കണ്ടോ ആവോ" എന്ന ചോദ്യം പോലും ചോദിക്കാൻ പറ്റാതെ ബ്രഷും തോർത്തും സോപ്പുമെടുത്ത് ഞാൻ അവിടുന്നു സ്ഥലം വിട്ടു...

- ശ്രീ