tag:blogger.com,1999:blog-57438630829206328752012-01-26T18:26:42.862+05:30ഇവിടെ കുത്തിക്കുറിച്ചു വയ്ക്കുന്നവയെ എന്തു പേരിട്ടു വിളിക്കണം എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. ഇതില്‍‌ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ എഴുതുവാനുള്ള എന്റെ ശ്രമങ്ങളുണ്ട്... ചില മറക്കാനാവാത്ത അനുഭവങ്ങളുണ്ട്...ഒരു പക്ഷേ ഇതു വികല സാഹിത്യമാകുമോ എന്നു പോലും ഞാന്‍‌ ഭയപ്പെടുന്നു… ഞാനൊരു നല്ല എഴുത്തുകാരനല്ല. എന്നും ഞാനൊരു കലാസ്വാദകന്‍‌ മാത്രമാണ്. എങ്കിലും എന്റെ ഒരു ആത്മ സംതൃപ്തിക്കായ് ഞാന്‍‌ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കുറിച്ചിടുന്നു വായിച്ചു നോക്കുന്നവര്‍‌ അഭിപ്രായം രേഖപ്പെടുത്തുമല്ലോ….ശ്രീhttp://www.blogger.com/profile/05431806438170691666noreply@blogger.comBlogger981100tag:blogger.com,1999:blog-5743863082920632875.post-37637169394552073392011-10-07T12:20:00.003+05:302011-10-09T16:42:08.580+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">കുറേ നാളായി ബ്ലോഗില്‍ പോസ്ററ്റുകള്‍ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ എഴുതിയിട്ട്. എഴുതാന്‍ എന്തെങ്കിലും കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ട് താമസം വന്നാല്‍ പിന്നെ വീണ്ടും എഴുതി തുടങ്ങുന്നത് വലിയ ബദ്ധപ്പാടു തന്നെ. അതിന്റെ ഒപ്പം ജോലിത്തിരക്കുകളും മടിയും കൂടി ആയാല്‍ പിന്നെ പറയുകയും വേണ്ട. അതാണ് ഇപ്പോള്‍ എന്റെ കാര്യത്തിലും സംഭവിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്.<br /><br />സമയക്കുറവും മൂലം ബ്ലോഗിലേക്കുള്ള വരവു തന്നെ കുറഞ്ഞിരിയ്ക്കുകയാണ്. സ്ഥിരമായി വായിയ്ക്കാറുണ്ടായിരുന്ന കുറേ ബ്ലോഗുകള്‍ പോലും നോക്കാന്‍ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. വായന പോലും നടക്കാത്തപ്പോള്‍ പിന്നെ എഴുത്തിന്റെ കാര്യം പറയാനില്ലല്ലോ. വൈകാതെ എഴുതി തുടങ്ങാം എന്നൊക്കെ കരുതുന്നതല്ലാതെ എഴുത്ത് മാത്രം നടന്നില്ല. ഓണം ആകുമ്പോള്‍ എന്തേലും എഴുതിക്കളയാമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചതാണ്. അതും നടന്നില്ല. :(<br /><br />കുറേ നാളുകള്‍ക്ക് ശേഷം ബ്ലോഗില്‍ എന്തേലും എഴുതാമെന്ന് വച്ചപ്പോള്‍ ആദ്യം ഓര്‍മ്മ വന്നത് <a href="http://neermizhippookkal.blogspot.com/2008/09/pillechanum-registrationum.html">പിള്ളേച്ചനെ</a> ആണ്. പിള്ളേച്ചനെ മുന്‍പ് പലപ്പോഴായി ഞാന്‍ ബ്ലോഗില്‍ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. അവനെ പറ്റി പറയാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ അതിനു മാത്രമേ നേരം കാണൂ എന്നതു കൊണ്ട് മാത്രമാണ് അധികം എഴുതാത്തത്.<br /><br />കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഒരു സുഹൃത്ത് ജോലിത്തിരക്കിനെ പറ്റിയും നൈറ്റ് ഷിഫ്റ്റ് ചെയ്യുമ്പോള്‍ താനും റൂം മേറ്റ്സും അനുഭവിയ്ക്കുന്ന കഷ്ടപ്പാടുകളെപ്പറ്റിയുമെല്ലാം വിവരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് ഒന്നോ രണ്ടോ ആഴ്ചത്തെ ഷിഫ്റ്റ് ചെയ്യേണ്ടി വരുമ്പോള്‍ തന്നെ സാധാരണയുള്ള നമ്മുടെ ജീവിത ശൈലി മൊത്തത്തില്‍ തകിടം മറിയുമെന്നും രാത്രിയില്‍ മുഴുവനും ഉറക്കമിളച്ച് ജോലി ചെയ്യണമെന്നു മാത്രമല്ല, പകല്‍ നേരാം വണ്ണം ഉറക്കവും നടക്കാറില്ല എന്നുമൊക്കെ അവന്‍ പറയുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ കുറേ നാളായി, കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു വര്‍ഷത്തോളമായി ചിലപ്പോഴൊക്കെ എനിയ്ക്കും നൈറ്റ് ഷിഫ്റ്റില്‍ വര്‍ക്ക് ചെയ്യേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട് എന്നതിനാല്‍ അതിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ എനിയ്ക്കും മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.<br /><br />അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന കൂട്ടത്തില്‍ നൈറ്റ് ഷിഫ്റ്റ് കാരണം ഒരുമിച്ച് താമസിയ്ക്കുന്ന സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൂടി ഉറക്കം ചിലപ്പോഴൊക്കെ നഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വരുന്നതിനെ പറ്റിയും സംസാരിയ്ക്കാന്‍ ഇട വന്നു. അപ്പോഴാണ് ഞങ്ങളുടെ സുഹൃത്തായ പിള്ളേച്ചന്‍ കുറച്ചു നാള്‍ നൈറ്റ് ഷിഫ്റ്റ് വര്‍ക്ക് ചെയ്തപ്പോള്‍ ഞങ്ങളനുഭവിച്ച കഷ്ടപ്പാടുകളെ പറ്റി ഓര്‍മ്മ വന്നത്.<br /><br />കാരണങ്ങള്‍ എന്തു തന്നെ ആയാലും ഉറക്കം ഒരു വിധത്തിലും നഷ്ടപ്പെടുന്നത് സഹിയ്ക്കാനാകാത്ത വ്യക്തിയാണ് ഈ പിള്ളേച്ചന്‍. എന്നിട്ടും അവന്‍ നൈറ്റ് ഷിഫ്റ്റ് വര്‍ക്ക് ചെയ്യാന്‍ താല്പര്യം കാണിക്കുന്നത് എന്തായിരിയ്ക്കും എന്ന് ആദ്യമൊക്കെ ഞങ്ങള്‍ അതിശയിച്ചിരുന്നു. പിന്നീടാണ് അവരുടെ കമ്പനിയില്‍ രാത്രി വര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഗുണഗണങ്ങള്‍ അവന്‍ തന്നെ ഞങ്ങളോട് വിശദീകരിച്ചത്. രാത്രി സമയത്ത് വര്‍ക്ക് കുറവായിരിയ്ക്കുമെന്ന് മാത്രമല്ല, ഷിഫ്റ്റ് അലവന്‍സായി നല്ലൊരു തുകയും മാസാവസാനം കയ്യില്‍ തടയുമത്രെ. ഇതിനെല്ലാം പുറമേ രണ്ടോ മൂന്നോ മണിക്കൂര്‍ നേരം ഇരുന്നു വര്‍ക്ക് ചെയ്തിട്ട് ബാക്കി സമയം കോണ്‍ഫറസ് റൂമിലോ മറ്റോ പോയിക്കിടന്ന് ഉറങ്ങാനുള്ള സൌകര്യം പോലും അവര്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നത്രെ. അപ്പോ പിന്നെ, അവന്‍ നൈറ്റ് ഷിഫ്റ്റ് ചോദിച്ചു വാങ്ങി 'ജോലിയോടുള്ള ആത്മാര്‍ത്ഥത' കാണിയ്ക്കുന്നതില്‍ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടതില്ലല്ലോ!<br /><br />എന്തു തന്നെയായാലും അവന്റെ നൈറ്റ് ഷിഫ്റ്റ് കാരണം ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നത് അവന്റെ മാത്രമായിരുന്നില്ല എന്നതാണ് ഞങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നിയത്. അവന്‍ രാത്രിയില്‍ എന്നൊക്കെ ജോലിയ്ക്ക് പോയിട്ടുണ്ടോ... അന്നൊക്കെ എന്തെങ്കിലും ഗുലുമാലുകള്‍ ഒപ്പിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ടാകും.<br /><br />അവന് നൈറ്റ് ഷിഫ്റ്റ് ഉള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഓഫീസില്‍ നിന്നു വരുമ്പോള്‍ വാതിലൊന്ന് തുറന്ന് അകത്തു കയറാനുള്ള കഷ്ടപ്പാടാണ് അതിലൊന്ന്. പലരും പല ഓഫീസിലായതിനാലും ജോലി സമയങ്ങളിലെ വ്യത്യാസം മൂലവും എല്ലാവരുടെ കയ്യിലും ഞങ്ങളുടെ റൂമിന്റെ ഓരോ കീ വീതമുണ്ടായിരുന്നു. ആരെങ്കിലും പകല്‍ വീട്ടിലുള്ള സമയത്ത് അവര്‍ക്ക് ഉറങ്ങണമെങ്കില്‍ റൂം അകത്തു നിന്നും പൂട്ടിയ ശേഷം കിടന്നുറങ്ങണമെന്ന് എല്ലാവരും പരസ്പരം പറഞ്ഞു ധാരണയായിട്ടുള്ളതുമാണ് [അകത്തു നിന്നും പുറത്തു നിന്നും പൂട്ടാവുന്ന തരം വാതിലായിരുന്നു അത് - താഴിട്ടു പൂട്ടുന്ന തരമല്ല]. അതാകുമ്പോള്‍ പുറത്തു നിന്ന് ഏതു സമയത്ത് വരുന്ന ഒരാള്‍ക്കും ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാതെ അകത്തു കയറാമല്ലോ. മാത്രമല്ല, അകത്ത് കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്ന ആളെ ശല്യപ്പെടുത്തേണ്ടിയും വരില്ല.<br /><br />ഈ കാര്യം പല തവണ ആവര്‍ത്തിച്ച് ആവര്‍ത്തിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പിള്ളേച്ചന്‍ അങ്ങനെ ചെയ്യാറില്ല. അവന്‍ ഉച്ചക്ക് ശേഷം കിടന്നുറങ്ങും മുന്‍പ് വാതില്‍ അകത്തു നിന്ന് അടച്ച് തഴുതിടും. തൊട്ടടുത്തു തന്നെ അലാറം എല്ലാം സെറ്റ് ചെയ്ത് വയ്ക്കാനായി അവന്റെ മൊബൈലും വയ്ക്കാറുണ്ട്. പക്ഷേ ഇതൊന്നും തന്നെ വൈകുന്നേരം ഓഫീസില്‍ നിന്ന് ക്ഷീണിച്ച് വരുന്ന ഞങ്ങളെ സഹായിയ്ക്കാറില്ല. വാതിലില്‍ മുട്ടി വിളിച്ചാലോ അവന്റെ മൊബൈലിലേയ്ക്ക് ഫോണ്‍ ചെയ്താലോ ഒന്നും ആശാന്‍ അറിയാറില്ല. ഓഫീസില്‍ നിന്നും വീട്ടിലെത്തുന്ന ഞങ്ങള്‍ വാതിലിലും ജനലിലും മാറി മാറി തട്ടി വിളിച്ചും അവന്റെ മൊബൈലിലേയ്ക്ക് തുടര്‍ച്ചയായി വിളിച്ചും കുറേ നേരം കളയാതെ പിള്ളേച്ചന്‍ അവന്റെ പള്ളിയുറക്കത്തില്‍ (പിള്ളയുറക്കമെന്നും വിളിയ്ക്കാം) നിന്ന് ഉണരാറില്ല. ഇനി ഉണര്‍ന്നാലോ ബോധം വീഴാന്‍ പിന്നെയും 5-10 മിനിട്ട് സമയമെടുക്കും. പിന്നെ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ്, ആടിയാടി വന്ന് വാതില്‍ തുറന്നു തരും. എന്നിട്ട് പിന്നെയും ഉറങ്ങാന്‍ പോകും.അത്രയും നേരം കഷ്ടപ്പെടുത്തിയതിന് രണ്ടു ചീത്ത വിളിയ്ക്കാമെന്നു വച്ചാലും ഉറക്കപ്പിച്ചില്‍ അവനതൊന്നും ശ്രദ്ധിയ്ക്കാറുമില്ല.<br /><br />അവസാനം അവനെ ചീത്ത പറയുന്നതും കുടം കമഴ്ത്തി വച്ച് വെള്ളമൊഴിയ്ക്കുന്നതും ഒരു പോലെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി ഞങ്ങള്‍ ചീത്ത പറച്ചില്‍ അവസാനിപ്പിയ്ക്കും. ഫലം... ഇതേ പ്രവൃത്തി അവന്‍ മിക്കവാറും ദിവസങ്ങളില്‍ ആവര്‍ത്തിയ്ക്കും. അവന്‍ ഉറക്കപ്പിച്ചിലല്ലാതെ സ്വബോധത്തോടെ ഇരിയ്ക്കുമ്പോള്‍ കാര്യം പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കിക്കൂടേ എന്ന ഒരു സംശയം ന്യായമായും ഇത് വായിയ്ക്കുന്നവരുടെ മനസ്സില്‍ തോന്നിയേക്കാം. പക്ഷേ, ഉറക്കമില്ലാത്തപ്പോഴും സ്വബോധം എന്നൊരു സാധനം ഉണ്ടാകണ്ടേ? (പറയാഞ്ഞിട്ടല്ല, പക്ഷേ അതു കൊണ്ട് ഒരു ഗുണവും ഉണ്ടായിക്കണ്ടിട്ടില്ല)<br /><br />അവന്‍ തന്റെ ഉറക്കം ഏതാണ്ട് 6 മണി വരെയൊക്കെ തുടരും. അവസാനം കുളിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഡ്രസ്സ് മാറി റെഡിയായി വന്ന് ഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കും. എന്നിട്ട് പോകാന്‍ തയ്യാറായ അതേ വേഷത്തില്‍ അറ്റന്‍ഷനായി ബെഡ്ഡില്‍ വന്ന് വീണ്ടും മയങ്ങാന്‍ കിടക്കും. കാബ് ഡ്രൈവര്‍ വിളിയ്ക്കുമ്പോള്‍ മാത്രം എഴുന്നേറ്റാല്‍ മതിയല്ലോ, അത്രയും നേരം ഉറക്കം കളയുന്നതെന്തിന് എന്നതാണ് അവന്റെ ന്യായം! അവസാനം ക്യാബ് ഡ്രൈവര്‍ വിളിച്ചാല്‍ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് ഒറ്റ ഓട്ടമാണ്. ഇതെല്ലാം കഴിഞ്ഞാല്‍ ക്യാബില്‍ കയറി അവിടെയും ഇരുന്ന് ഉറക്കം തന്നെയാണ് ഓഫീസിലെത്തും വരെ പണി എന്നതാണ് മറ്റൊരു അത്ഭുതം.<br /><br />ഇനി പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഇതു കൊണ്ട് അവസാനിയ്ക്കുമെങ്കില്‍ പോട്ടെ എന്ന് വയ്ക്കാമായിരുന്നു. ഇത് അങ്ങനെയല്ല. ഇവന്‍ വര്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വീട്ടിലെത്തുന്നത് അതിരാവിലെ മൂന്നുമണി- മൂന്നരയോടെ ആണ്. ആ നേരത്ത് മന:പൂര്‍വ്വമല്ലെങ്കിലും ആശാന്‍ ഞങ്ങളെ ആരെയെങ്കിലുമൊക്കെ മിക്കവാറും ഉണര്‍ത്തിയിരിയ്ക്കും. ചിലപ്പോള്‍ കീ എടുക്കാന്‍ മറന്നതിനാല്‍ ആ നേരത്ത് നമ്മെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തും, വേറെ ചിലപ്പോള്‍ കിടക്കാന്‍ വരുമ്പോള്‍ ആരുടെയെങ്കിലും ദേഹത്തു തട്ടും... അങ്ങനെയങ്ങനെ.<br /><br />ഒരു ദിവസം വെളുപ്പിന് മൂന്നര ആയിക്കാണും. കോളിങ്ങ് ബെല്‍ തുടര്‍ച്ചയായി അടിയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു കൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ കണ്ണു തുറക്കുന്നത്. നല്ല ഉറക്കമായതിനാല്‍ സ്ഥലകാലബോധം വരാന്‍ കുറച്ചു നിമിഷങ്ങള്‍ വേണ്ടി വന്നു. കണ്ണു തുറന്ന് തല പൊക്കി, ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോള്‍ മറ്റാരും ബെല്ലടിയ്ക്കുന്നത് അറിഞ്ഞ ലക്ഷണമില്ല. ആ സമയമായതിനാല്‍ പിള്ളേച്ചനായിരിയ്ക്കും എന്നുറപ്പാണ്. അവസാനം ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട ഈര്‍ഷ്യയോടെ ഞാന്‍ തന്നെ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് വാതിലിനടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു. അവന്‍ വെളുപ്പിന് വരുമെന്നറിയാവുന്നതിനാലും ഉറക്കം കളയാന്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും മടി ആയതിനാലും രാത്രി കിടക്കുമ്പോള്‍ ഡോര്‍ ലോക്ക് ചെയ്യുകയാണ് പതിവ്. പക്ഷേ, തലേന്ന് അവസാനം കിടന്നവര്‍ ആരോ അക്കാര്യം മറന്ന് വാതില്‍ അകത്തു നിന്ന് അടച്ചു തഴുതിട്ടു കാണുമെന്നാണ് ഞാനോര്‍ത്തത്.<br /><br />പക്ഷേ, അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ വാതില്‍ പൂട്ടിയിരിയ്ക്കുക തന്നെയാണ്. പിള്ളേച്ചന് അത് തുറക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. കീ അവന്റെ കയ്യിലുണ്ടാകണമല്ലോ. അതാലോചിച്ചപ്പോള്‍ എനിയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. പിന്നെന്തിനാണ് അവന്‍ ബെല്ലടിയ്ക്കുന്നത്? ഞാന്‍ അകത്തു നിന്ന് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു - "നിനക്ക് തന്നെ തുറന്നു കൂടേ പിള്ളേച്ചാ? ഇത് പൂട്ടിയിരിയ്ക്കുകയാണല്ലോ"<br /><br />"എടാ, ഞാന്‍ ഇന്ന് കീ എടുക്കാന്‍ മറന്നു പോയി. നീ നിന്റെ കീ എടുത്ത് വാതില്‍ ഒന്ന് തുറന്നു താ". അവന്റെ മറുപടി കേട്ടപ്പോള്‍ എന്റെ ദേഷ്യം കൂടിയതേയുള്ളൂ. എന്തായാലും കീ എടുക്കാന്‍ മറന്നതിനും എന്റെ ഉറക്കം കളഞ്ഞതിനും അവനെ ചീത്ത പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാന്‍ എന്റെ കീയെടുത്ത് വാതില്‍ തുറന്നു കൊടുത്തു. ഇനി മേലില്‍ കീ എടുക്കാന്‍ മറക്കരുത് എന്ന് ഓര്‍മ്മിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<br /><br />അങ്ങനെ അന്നത്തെ രാത്രി കഴിഞ്ഞു. അടുത്ത ദിവസം രാത്രിയായി. അന്നും വെളുപ്പിന് മൂന്നരയോടെ വാതില്‍ക്കല്‍ ബെല്ലടിയ്ക്കുന്നത് കേട്ടാണ് ഞാനുണര്‍ന്നത്. പഴയപടി മറ്റാരും അറിഞ്ഞ മട്ടില്ല. ആരേലും എഴുന്നേല്‍ക്കട്ടെ എന്നോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ കുറച്ചു നേരം വെയ്റ്റ് ചെയ്തു. ഒരു രക്ഷയുമില്ല. അത്രയും ബെല്ലടിച്ചിട്ടും ആരുമെഴുന്നേല്‍ക്കുന്നില്ല. പിള്ളേച്ചന്‍ പുറത്തു നിന്ന് എന്റെ പേരെടുത്ത് വിളിയ്ക്കുന്നതും കേള്‍ക്കാം. അടുത്ത നിമിഷം എന്റെ മൊബൈലിലേയ്ക്കും അവന്റെ മിസ്‌കോള്‍ വന്നു. (ഇനി ബെല്ലടിച്ചത് ഞാനറിഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ മൊബൈലടിയ്ക്കുന്നത് കേട്ട് ഉണരണമല്ലോ)<br /><br />ഗതി കെട്ട് ഞാന്‍ വീണ്ടുമെഴുന്നേറ്റ് വാതിലിനടുത്ത് ചെന്നു. തലേന്നത്തെ പോലെ തന്നെ.വാതില്‍ പൂട്ടിയിരിയ്ക്കുക തന്നെയാണ്. അന്നും അവന്‍ കീ എടുക്കാന്‍ മറന്നിരിയ്ക്കുന്നു. ഞാന്‍ അവനെ പ്രാകിക്കൊണ്ട് കീയുമെടുത്ത് വാതില്‍ തുറന്നു. ഒരു ചമ്മിയ ചിരിയുമായി അവന്‍ പറഞ്ഞു "എടാ, ഞാനിന്നും കീയെടുക്കാന്‍ മറന്നു. നീ ചീത്ത പറയണ്ട, ഇനി ഞാന്‍ മറക്കില്ല". മനസ്സില്‍ നിന്ന് തികട്ടി വന്ന ദേഷ്യം മുഴുവന്‍ കടിച്ചമര്‍ത്തി ഞാന്‍ തിരിച്ചു വന്ന് കിടന്നു.<br /><br />എന്നാലും കിടക്കാന്‍ നേരം ഞാന്‍ അവനോട് ചോദിച്ചു. 'അല്ല, വാതില്‍ തുറക്കാന്‍ വൈകിയപ്പോള്‍ നീ എന്തിനാ എന്റെ മൊബൈലിലേയ്ക്ക് തന്നെ വിളിച്ചത്. ഇവിടെ ഞാനല്ലാതെ വേറെയും നാലഞ്ചു പേരില്ലേ?"<br /><br />"അതു പിന്നെ, നീ മാത്രമേ എഴുന്നേല്‍ക്കൂ എന്നെനിയ്ക്കറിയാം. അതുമല്ല, അവന്മാരെങ്ങാനും എണീറ്റ് വന്നാല്‍ ചിലപ്പോ ഇതാവില്ല എന്റെ സ്ഥിതി"<br /><br />"ഉം. ഇനി എങ്ങാനും ഇതാവര്‍ത്തിച്ചാല്‍... നീ എന്റെ കയ്യീന്ന് മേടിയ്ക്കും. പറഞ്ഞില്ലാന്ന് വേണ്ട" ഇങ്ങനെ ഒരു ഭീഷണിയോടെ ഞാന്‍ ബാക്കി ഉറക്കത്തിലേയ്ക്ക് മടങ്ങി.<br /><br />ഇവിടം കൊണ്ടും ഈ സംഭവം അവസാനിച്ചില്ല. തൊട്ടടുത്ത ദിവസം രാത്രിയായി. അതായത് തുടര്‍ച്ചയായ മൂന്നാമത്തെ രാത്രി. അന്നും വെളുപ്പിന് മൂന്നരയായപ്പോള്‍ പതിവു പോലെ ബെല്ലടിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ബെല്ലടിയ്ക്കുന്നത് കേട്ട നിമിഷം തന്നെ ഞാന്‍ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. തൊട്ടു മുന്‍പിലത്തെ 2 ദിവസത്തെ അനുഭവത്തിനു ശേഷവും പിള്ളേച്ചന്‍ ഇതാവര്‍ത്തിയ്ക്കുന്ന ദേഷ്യത്തോടെ അവനെ കൊന്നു തിന്നാനുള്ള കലിയോടെ ഞാന്‍ കീയുമെടുത്ത് വാതില്‍ തുറന്നു.<br /><br />വാതില്‍ അങ്ങ് തുറന്ന് പൊട്ടിത്തെറിയ്ക്കാനുള്ള ഭാവത്തോടെ ഞാനവനെ നോക്കുമ്പോള്‍ കാണുന്നത് വളരെ ധൃതിയില്‍ തിരക്കു പിടിച്ച് ബാഗിന്റെ സിബ്ബ് തുറന്ന് കീയിമെടുത്ത് തിരിയുന്ന പിള്ളേച്ചനെയാണ്. എനിയ്ക്കെന്തെങ്കിലും പറയാന്‍ കഴിയും മുന്‍പേ അവന്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. "എടാ സോറി ഡാ, സോറി. നീ ഒന്നും പറയല്ലേ... കീ എന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്നു, ഞാന്‍ മറന്നു പോയി. കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലെ ഓര്‍മ്മയില്‍ ഇവിടെ എത്തിയപ്പോള്‍ ഞാനറിയാതെ ബെല്ലടിച്ചതാ. അതു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഓര്‍ത്തത് കീ എന്റെ ബാഗിലുണ്ടല്ലോ എന്ന്"<br /><br />അവന്‍ അത്രയും പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ എനിയ്ക്ക് ദേഷ്യത്തിനു പകരം ചിരിയാണ് വന്നത്. തുടര്‍ച്ചയായി മൂന്നു ദിവസം എന്റെ ഉറക്കം തടസ്സപ്പെടുത്തിയിട്ട് അവന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ പറച്ചില്‍ കേട്ടില്ലേ??? കീ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്നിട്ടെന്ത് കാര്യം... അന്നും എന്റെ ഉറക്കം പോയില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ എന്തു പരിഹാരം ചെയ്യുമെന്നറിയാതെ അവനും ചമ്മലോടെ ചിരിച്ചു. അതു കൂടി കണ്ടതോടെ എന്റെ ദേഷ്യം മുഴുവനായും മാറി എന്നതാണ് സത്യം.<br /><br />അടുത്ത അവധി ദിവസം എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് സംസാരിയ്ക്കുന്ന അവസരത്തില്‍ ഞാന്‍ ഇക്കാര്യം എല്ലാവരോടും സൂചിപ്പിച്ചു. അപ്പോഴാണ് <a href="http://entelokavumchinthakalum.blogspot.com/">അഭിലാഷും</a> മറ്റും ഒരു ചെറുചിരിയോടെ പറയുന്നത്, ബെല്ലടിയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം ഒന്നു രണ്ടു തവണ ഉറക്കത്തിനിടയ്ക്ക് അവരും കേട്ടിരുന്നുവത്രെ. പക്ഷേ, ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റ് തുറന്നോളുമെന്നറിയാവുന്നതിനാല്‍ അവര്‍ കേട്ട ഭാവം നടിയ്ക്കാതെ ഉറക്കം തുടര്‍ന്നതാണത്രെ.<br /><br />എന്തായാലും ആ സംഭവത്തിനു ശേഷമെങ്കിലും പിള്ളേച്ചന്‍ രാവിലെ വന്ന് ബെല്ലടിച്ച് ഞങ്ങളെ ഉണര്‍ത്താതിരിയ്ക്കാന്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ പകലുറക്കവും പോകാന്‍ റെഡിയായ ശേഷം അറ്റന്‍ഷനില്‍ കിടന്നുള്ള ഉറക്കവും ക്യാബിലെ ഉറക്കവുമെല്ലാം കമ്പനി പൂട്ടി, അവന്റെ ആ ജോലി പോകുന്ന വരെ നിര്‍ബാധം തുടര്‍ന്നു.<br /><br />അവസാനം ആ ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ട ശേഷം ബാംഗ്ലൂര്‍ ജീവിതം മതിയാക്കി പിള്ളേച്ചന്‍ നാട്ടിലേയ്ക്ക് തിരികെ പോയി. ഇപ്പോള്‍ എറണാകുളത്ത് അവന്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്തെ അവസ്ഥ എന്തായാലും നൈറ്റ് ഷിഫ്റ്റ് ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ഇത്രയ്ക്ക് പരിതാപകരമാകാനിടയില്ല എന്ന് സമാധാനിയ്ക്കാം.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5743863082920632875-3763716939455207339?l=neermizhippookkal.blogspot.com' alt='' /></div>ശ്രീhttp://www.blogger.com/profile/05431806438170691666noreply@blogger.com59tag:blogger.com,1999:blog-5743863082920632875.post-57402747368987736822011-04-22T06:41:00.010+05:302011-05-14T16:22:21.095+05:30<span style="font-family:tahoma,sans-serif;">നാട്ടില്‍ മദ്ധ്യ വേനലവധിയായി പറയപ്പെടുന്ന ഏപ്രില്‍ മെയ് മാസങ്ങള്‍ പേരു സൂചിപ്പിയ്ക്കും പോലെ തന്നെ പൊതുവേ ചൂടുകാലമാണ്. എങ്കിലും ആ കൊടും ചൂട് അവസാനിയ്ക്കുമ്പോഴേയ്ക്കും തുടങ്ങും മഴക്കാലം. സാധാരണ മെയ് അവസാനത്തോടെ തന്നെ ആയിരിയ്ക്കും </span><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">വര്‍ഷക്കാലത്തിന്റെ ആരംഭം</span><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">. ജൂണ്‍ മാസത്തില്‍ വേനലവധി കഴിഞ്ഞ് സ്കൂളുകള്‍ തുറക്കുന്ന ദിവസമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും വര്‍ഷക്കാലം ഇടവപ്പാതി എന്ന ഓമനപ്പേരില്‍ അതിന്റെ തനിനിറം കാട്ടിത്തുടങ്ങിയിട്ടുമുണ്ടാകും<wbr>.<br /><br /></span><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">പക്ഷേ, ഇപ്പോ ഈ പോസ്റ്റില്‍ ഞാന്‍ പറയാനുദ്ദേശ്ശിച്ചത് ചൂടുകാലത്തെയോ മഴക്കാലത്തെയോ പറ്റി അല്ല. ഇതിപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞാലും ഇല്ലെങ്കിലും നിങ്ങള്‍ക്കെല്ലാവര്‍ക്കും അറിവുള്ള കാര്യവുമാണല്ലോ. മറ്റൊരു വിശേഷം അറിയിയ്ക്കാനാണ് വന്നത്. അത് വേറൊന്നുമല്ല, വരുന്ന മാസം (മെയ് 22 ന്) ഞാന്‍ വിവാഹിതനാകുകയാണ്. അങ്ങനെ എന്റെ ബാച്ചിലര്‍ ജീവിതത്തിനും അവസാനമാകുന്നു. പെണ്‍കുട്ടിയുടെ പേര് വര്‍ഷ. അതായത്, ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ വരുന്ന മെയ് അവസാനത്തോടെ എന്റെ ജീവിതത്തിലും 'വര്‍ഷ'ക്കാലം തുടങ്ങുകയായി ...</span><br /><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><br /></span><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">ഉടനേയൊരു വിവാഹം എന്ന ചിന്തയൊന്നും മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നതേയില്ല. പക്ഷേ രണ്ടര വര്‍ഷം മുന്‍പ് ചേട്ടന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞതോടെ എല്ലാവരുടെയും നോട്ടം എന്നിലായി (പ്രത്യേകിച്ചും നാട്ടിലെ ബ്രോക്കര്‍മാരുടെ). ഒരുവിധം ഇത്രനാളും ഓരോ ന്യായങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ് പിടിച്ചു നിന്നതായിരുന്നു. പക്ഷേ, കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന സുഹൃത്തുക്കളോരോന്നായി വിവാഹം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞതോടെ വീട്ടില്‍ പറഞ്ഞു നില്‍ക്കാനുള്ള അവസാന പിടിവള്ളിയും നഷ്ടപ്പെട്ടു.</span> എങ്കിലും കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം വരെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് വീട്ടുകാര്‍ക്ക് പിടി കൊടുക്കാതെ നിന്നു, കാരണം മനസ്സു കൊണ്ട് ഒരു വിവാഹത്തിന് തയ്യാറെടുത്തിരുന്നില്ല. പക്ഷേ, കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ഓണാവധിയ്ക്ക് ബന്ധുക്കള്‍ എല്ലവരും ഒത്തു ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ രക്ഷയില്ലെന്നായി. അവരുടെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്കൊന്നും വ്യക്തമായ, തൃപ്തികരമായ ഒരു മറുപടിയും പറയാനാകാതെ ഞാനും പതറി. <span style="font-family:tahoma,sans-serif;">എങ്കിലും </span>അവസാനം അവരുടെയൊക്കെ സ്നേഹപൂര്‍വ്വമായ നിര്‍ബന്ധത്തിനു എനിയ്ക്കും വഴങ്ങേണ്ടി വന്നു. എന്നാലും തിരക്കൊന്നും വേണ്ട, വല്ല ആലോചനയും വന്നാല്‍ കൊള്ളാവുന്നതാണെങ്കില്‍ ആലോചിയ്ക്കാം എന്ന വ്യവസ്ഥയില്‍ ഒപ്പു വച്ച് കൊണ്ട് തല്‍ക്കാലം ഞാനവിടെ നിന്ന് തലയൂരി.<br /><br />പക്ഷേ, അവരുണ്ടോ വിടുന്നു... ഞാനൊന്ന് ഓകെ മൂളാന്‍ കാത്തിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു എല്ലാവരും. അപ്പോഴേ അവര്‍ക്കെല്ലാം എന്റെ കണ്ടീഷന്‍സൊക്കെ അറിയണം. അങ്ങനെ ഒന്ന് അതു വരെ പ്ലാന്‍ ചെയ്തില്ലായിരുന്നെങ്കിലും മറുപടി പറയാന്‍എനിയ്ക്കത്ര കാത്തിരിയ്ക്കേണ്ടി വന്നില്ല. കാരണം അങ്ങനെ അധികം കണ്ടീഷന്‍സൊന്നും എനിയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതു കൊണ്ടു തന്നെ. ഒരു സാധാരണ പെണ്‍കുട്ടി ആയിരിയ്ക്കണം, മിനിമം ഡിഗ്രി വരെ എങ്കിലും വിദ്യാഭ്യാസം ഉണ്ടായിരിയ്ക്കണം, നാട്ടില്‍ നിന്ന് ഒരുപാട് ദൂരെ നിന്നുള്ള ആലോചന ആകരുത് എന്നീ സാധാരണ നിബന്ധനകള്‍ക്കൊപ്പം ഒരേയൊരു കാര്യമാണ് എടുത്തു പറഞ്ഞത്. പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ഉയരം! എനിയ്ക്ക് ആവശ്യത്തിലേറെ ഉയരമുള്ളതിനാല്‍ (കാര്യം 186 സെ.മീ (6.1 അടി)ഉണ്ടെങ്കിലും അതിന്റെ അഹങ്കാരമൊന്നുമില്ലാട്ടോ) പെണ്‍കുട്ടിയ്ക്കും മിനിമം ഒരു 165സെ.മീ. (5. 5 അടി) എങ്കിലും വേണം എന്നു മാത്രം. അപ്പോഴേ അവരെല്ലാവരും കൂടെ എന്നെ തിന്നാന്‍ വന്നു. ഈ 6.1 എന്നു പറയുന്നതൊക്കെ ലോകത്തെങ്ങുമില്ലാത്ത ഉയരമാണെന്നും പറഞ്ഞ് എല്ലാവരും കൂടെ എന്നെ കളിയാക്കി. പെണ്‍കുട്ടിക‌ള്‍ക്ക് 160 സെ.മീ. പോലും നല്ല ഉയരമാണെന്നുമൊക്കെ അവര്‍... സംഗതി ശരിയാണെങ്കിലും ലിമിറ്റഡ് എഡിഷന് ഡിമാന്റ് കൂടുതലാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ആരു കേള്‍ക്കാന്‍? ... ഹും!<br /><br />അപ്പോഴും പെണ്ണുകാണാന്‍ പോക്ക് എന്ന ചടങ്ങ് ഒരു ബാലികേറാമല ആയി തന്നെ എന്റെ മനസ്സില്‍ അവശേഷിച്ചു. ആ ചടങ്ങിന്റെ ചമ്മല്‍ മാക്സിമം കുറയ്ക്കാന്‍ ഒരു വഴിയും ആദ്യമേ തന്നെ കണ്ടെത്തി. ഒരു ആലോചന വന്നാല്‍ ഫോട്ടോയും മറ്റു വിവരങ്ങളും പരസ്പരം കൈമാറി രണ്ടു കൂട്ടര്‍ക്കും തൃപ്തികരമായി തോന്നിയാല്‍ ജാതകവും നോക്കി കുഴപ്പമില്ല എന്നുറപ്പായാല്‍ മാത്രമേ ഞാന്‍ പെണ്ണുകാണാന്‍ തയ്യാറാകൂ എന്ന ആ കണ്ടീഷന്‍ വീട്ടുകാരെല്ലാം സമ്മതിച്ചു. ജാതകത്തിലൊന്നും അത്ര വിശ്വാസം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് എനിയ്ക്ക് നാളും ജാതകവും മറ്റും ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും ഒട്ടു മിക്ക പെണ്‍ വീട്ടുകാര്‍ക്കും ജാതകം നിര്‍ബന്ധമായിരുന്നു. അതു കൊണ്ട് ആ കാര്യമെല്ലാം പെണ്‍വീട്ടുകാര്‍ക്ക് വിട്ടു. അങ്ങനെ പരസ്പരം ഇഷ്ടമായ ഒന്നു രണ്ട് ആലോചനകള്‍ ജാതകം നോക്കുന്ന ചടങ്ങു വരെ എത്തിയപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്. എന്റെ ജാതകത്തില്‍ ചെറിയ എന്തോ ദോഷമുണ്ടത്രെ. അതു കൊണ്ട് അതേ പോലെ ദോഷമുള്ള പെണ്‍കുട്ടിയെ മാത്രമേ കെട്ടാന്‍ പറ്റൂ എന്ന്.<br /><br />അങ്ങനെ വന്നപ്പോള്‍ എനിയ്ക്ക് എന്റെ കണ്ടീഷനില്‍ ചെറിയ ഇളവ് ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. എന്റെ ഉയരം പെണ്‍കുട്ടിയ്ക്കോ വീട്ടുകാര്‍ക്കോ അത്ര പ്രശ്നമായി തോന്നുന്നില്ലെങ്കില്‍ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ഉയരം കുറച്ചു കുറഞ്ഞാലും സാരമില്ല എന്നായി. (ഒന്നൊന്നര ഇഞ്ച് ഉയരമൊക്കെ ഹീലുള്ള ചെരുപ്പൊക്കെ ഇടുവിച്ച് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് ശരിയാക്കി തരാമെന്ന് ചേച്ചിമാരൊക്കെ രഹസ്യമായി ഉറപ്പും തന്നു) എന്നാലും ഒരു നാലഞ്ചു പെണ്ണു കാണലിനുള്ളില്‍ പറ്റിയതൊരെണ്ണം ഒത്തു വന്നാല്‍ മതിയായിരുന്നു എന്നായിരുന്നു പ്രാര്‍ത്ഥന.<br /><br />എന്തായാലും ആ പ്രാര്‍ത്ഥന വൃഥാവിലായില്ല. ആലോചന തുടങ്ങി രണ്ടു മാസത്തിനുള്ളില്‍ തന്നെ, നാലാമത്തെ പെണ്ണു കാണല്‍ യാത്ര തന്നെ ക്ലിക്ക്‍ഡ്‌!!! എന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തായ അനില്‍ (ഇപ്പോള്‍ ഷാര്‍ജയില്‍) വഴിയാണ് ആ ആലോചന വന്നത്. കല്യാണാലോചന തുടങ്ങാമെന്ന് ഏതാണ്ട് തീരുമാനമായ കാലം തൊട്ടേ അവന്‍ ഈ കല്യാണാലോചനയുമായി വന്നിരുന്നെങ്കിലും ഉയരക്കുറവു പ്രശ്നമാകുമോ എന്ന സംശയത്താല്‍ അത് ആദ്യം പരിഗണിച്ചിരുന്നില്ല. അന്ന് ജാതകവും ദോഷവുമൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ലല്ലോ. രണ്ടു മൂന്ന് ആലോചനകള്‍ക്ക് ശേഷമാണ് (അവന്‍ ക്രിസ്തുമസ് ലീവിന് നാട്ടിലെത്തിയ അവസരത്തില്‍) ഒരു ദിവസം യാദൃശ്ചികമായി എന്റെ വീട്ടിലെത്തി, അച്ഛനുമായി സംസാരിയ്ക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്റെ കണ്ടീഷനില്‍ റിഡക്ഷന്‍ ഓഫര്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന കാര്യം അനില്‍ അറിയുന്നത്.<br /><br />ഉയരത്തിന്റെ കാര്യത്തിലെ കടുംപിടുത്തത്തില്‍ നിന്ന് ഞാന്‍ കുറച്ച് അയഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്ന് അച്ഛന്‍ സൂചിപ്പിച്ചതും അനില്‍ അപ്പഴേ അച്ഛനോട് പഴയ ആ ആലോചനയുടെ കാര്യം സുചിപ്പിച്ചു. (ആദ്യ തവണ അക്കാര്യം അച്ഛനമ്മമാരുടെ അടുത്തേയ്ക്കെത്തിയില്ലായിരുന്<wbr>നല്ലോ) എന്നിട്ടെന്തേ ആ ആലോചനയെ പറ്റി ചിന്തിയ്ക്കാതിരുന്നത് എന്നായി അച്ഛന്‍. അങ്ങനെ ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ വീട്ടില്‍ സമ്മതമാണെങ്കില്‍ ഒന്നു പോയി കണ്ടേക്കാമെന്ന് ഞാനും സമ്മതിച്ചു. അവരോട് ഇക്കാര്യം ആദ്യമേ സംസാരിച്ചിരുന്നു എന്നും എങ്കിലും ഒന്നു കൂടി ചോദിച്ച് ഉറപ്പു വരുത്തി അറിയിയ്ക്കാമെന്നും പറഞ്ഞ് അനില്‍ യാത്രയായി. പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം തന്നെ അവര്‍ക്ക് സമ്മതമാണെന്നും ജാതകം അവര്‍ നോക്കി, ചേരുന്നതാണെന്ന് അറിയിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും അനില്‍ അറിയിച്ചു. അങ്ങനെ തൊട്ടടുത്ത ദിവസം തന്നെ ഞങ്ങള്‍ പെണ്ണു കാണലും കഴിഞ്ഞു.<br /><br />ഞങ്ങള്‍ക്ക് പരസ്പരം ഇഷ്ടപ്പെട്ടതിനാല്‍ രണ്ടു വീട്ടുകാരും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഓരോ സന്ദര്‍ശനം നടത്തിയ ശേഷം നിശ്ചയത്തിന്റേയും വിവാഹത്തിന്റേയും എല്ലാം ദിവസങ്ങള്‍ തീരുമാനിയ്ക്കാം എന്നായി. മോതിരം മാറലും ജാതക കൈമാറ്റവും എല്ലാം ഫെബ്രുവരി 20 ന് എന്ന് തീരുമാനിച്ചു.. അപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് മാര്‍ച്ച് കഴിഞ്ഞേ കല്യാണത്തിന് ഒരുങ്ങാനാകൂ എന്നും അതില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് അസൌകര്യമുണ്ടോ എന്നറിയണമെന്നുമായി അവര്‍. മാര്‍ച്ച് അല്ല, ഏപ്രില്‍ കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് ആലോചിയ്ക്കുന്നതാണ് കൂടുതല് സൌകര്യമെന്ന് ഞങ്ങളും. (ചേച്ചിയുടെ പ്രസവം മാര്‍ച്ച് അവസാനത്തോടെയാണ് പറഞ്ഞിരുന്നത്. അതും കഴിഞ്ഞ് ചേച്ചിയ്ക്കും കുഞ്ഞിനും കൂടി കല്യാണത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ കഴിയണം എന്നു ഞങ്ങള്‍ക്കും ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു.) അങ്ങനെയാണ് അവസാനം മെയ് മാസത്തില്‍ സൌകര്യപ്രദമായ ഒരു ദിവസം കല്യാണം നടത്താം എന്ന തീരുമാനത്തിലെത്തിയതും എല്ലാവര്‍ക്കും എത്തിച്ചേരാന്‍ പറ്റുന്നതു കൂടി പരിഗണിച്ച് ഒരു ഞായറാഴ്ച (2011 മെയ് 22) കല്യാണ ദിവസമായി നിശ്ചയിച്ചതും.<br /><br />അപ്പോ പറഞ്ഞു വന്നത് ഇത്രയേയുള്ളൂ... കാര്യങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ ഒരു തീരുമാനമായി. 2011 മെയ് 22 ഞായറാഴ്ച ഞാനും വര്‍ഷയും വിവാഹിതരാകുകയാണ്. ഈ സന്തോഷവും ഇവിടെ ഈ ബൂലോകത്തെ സുഹൃത്തുക്കളോട് പങ്കു വയ്ക്കുകയാണ്. എല്ലാവരുടെയും അനുഗ്രഹവും പ്രാര്‍ത്ഥനകളും പ്രതീക്ഷിയ്ക്കുന്നു. ഒപ്പം എല്ലാവരേയും ആ ചടങ്ങിലേയ്ക്ക് ക്ഷണിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-aE_Pu4U3W6k/TcanmHsBp5I/AAAAAAAADUk/4MhznQf0J0E/s1600/Sree%2527s.jpg"><br /></a><div style="text-align: center;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:85%;"><br /><span style="color: rgb(51, 51, 51);"><span style="font-size:85%;">മുഹൂര്‍ത്തം: കൊടകര - കോടാലി കടമ്പോട് ശ്രീ ഭദ്രകാളി ക്ഷേത്രത്തില്‍ രാവിലെ 10നും 11 നും ഇടയ്ക്ക്;<br /> റിസപ്ഷന്‍: 3മുതല്‍ 6 വരെ എന്റെ വീട്ടില്‍( കൊരട്ടി- ചെറുവാളൂര്‍)</span><br /></span></span></span><span style="font-size:78%;"><a href="http://maps.google.com/maps/ms?ie=UTF&amp;msa=0&amp;msid=205509761653507505950.0004a07760f8a59383bb8">വഴി: http://maps.goo<wbr>gle.com/maps/ms<wbr>?ie=UTF&amp;msa=0&amp;m<wbr>sid=20550976165<wbr>3507505950.0004<wbr>a07760f8a59383b<wbr>b8</a></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5743863082920632875-5740274736898773682?l=neermizhippookkal.blogspot.com' alt='' /></div>ശ്രീhttp://www.blogger.com/profile/05431806438170691666noreply@blogger.com143tag:blogger.com,1999:blog-5743863082920632875.post-67684992240833932362011-03-26T10:13:00.009+05:302011-04-04T09:06:28.663+05:30മാര്‍ച്ച് മാസം എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ പരീക്ഷാക്കാലം മനസ്സിലേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തുന്നതു കൊണ്ടാകാം പണ്ടു മുതല്‍ക്കേ മാര്‍ച്ച് മാസത്തെ വലിയ താല്പര്യത്തോടെയല്ല കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്നത്. സ്കൂള്‍ ജീവിതം അവസാനിച്ചതിനു ശേഷവും ആ ഒരു ഇഷ്ടക്കുറവ് അങ്ങു വിട്ടു മാറിയിരുന്നില്ല. ചൂടുകാലം തുടങ്ങുന്നതും സാമ്പത്തിക വര്‍ഷത്തിന്റെ അവസാനമാണ് എന്നതുമെല്ലാം പലപ്പോഴും മാര്‍ച്ചിനെ ഇഷ്ടമാസങ്ങളില്‍ നിന്നും അകറ്റി നിര്‍ത്തുകയാണ് പതിവ്.<br /><br />എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം എന്റെ പിറന്നാള്‍ മാസമാണ് മാര്‍ച്ച്. എങ്കിലും പണ്ടു മുതലേ ജന്മദിനത്തിന് അങ്ങനെ ഒരു സ്പെഷ്യാലിറ്റി തോന്നിയിട്ടില്ല. വീട്ടിലും ആരുടെയും ജന്മദിനം കാര്യമായി ആഘോഷിയ്ക്കുന്നത് വളരെ അപൂര്‍വ്വമായിരുന്നു. കുട്ടിക്കാലത്ത് ചിലപ്പോഴൊക്കെ എന്റെയോ ചേട്ടന്റെയോ ജന്മദിനങ്ങളില്‍ അമ്മ എന്തെങ്കിലും ഒരു പായസം എങ്കിലും ഉണ്ടാക്കുമായിരുന്നു. വളര്‍ന്നു വന്നപ്പോള്‍ അങ്ങനെ ഒരു ആഘോഷവും വേണമെന്നില്ലെന്നായതോടെ പതിയെ പതിയെ അതും നിന്നു പോയി. അതേ പോലെ, സ്കൂളില്‍ പഠിയ്ക്കുന്ന കാലത്ത് ചില വര്‍ഷങ്ങളിലെങ്കിലും ക്ലാസ്സ് ടീച്ചേഴ്സ് ഓരോ കുട്ടികളുടെയും ജന്മദിനം ഓര്‍ത്തെടുത്ത് എല്ലാവരെക്കൊണ്ടും വിഷ് ചെയ്യിപ്പിയ്ക്കാനും ചെറിയ രീതിയില്‍ ആഘോഷിയ്ക്കാനും എല്ലാം ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും മാര്‍ച്ച് മാസത്തില്‍ വന്നു പെട്ട ജന്മദിനമായതിനാല്‍ മറ്റു കുട്ടികളുടേതില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി എല്ലായ്‌പ്പൊഴും എന്റെ ജന്മദിനം അവഗണിയ്ക്കപ്പെടാറാണ് പതിവ്.<br /><br />ഇതേ മാര്‍ച്ച് മാസം തന്നെയായിരുന്നു അച്ഛന്റെയും ജന്മമാസമെങ്കിലും അതിന് ഞങ്ങളുടെ അത്ര പോലും പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്ന സ്വഭാവം അച്ഛനുമില്ലായിരുന്നു. അതു കൊണ്ടു തന്നെ, ആരുടെയെങ്കിലും പിറന്നാള്‍ വന്നാല്‍ ഞങ്ങളിലെ (അച്ഛനും അമ്മയും ചേട്ടനും ഞാനും) പിറന്നാളുകാരനെ അന്നേ ദിവസം രാവിലെ തന്നെ മറ്റു മൂന്നു പേരും വിഷ് ചെയ്യുക എന്ന പരിപാടിയോടെ പിറന്നാളാഘോഷം എന്ന ചടങ്ങ് അവസാനിയ്ക്കുകയായിരുന്നു പതിവ്. രണ്ടര വര്‍ഷത്തോളം മുന്‍പ് ചേട്ടന്‍ വിവാഹം കഴിച്ച് ചേച്ചി കൂടി ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലെ ഒരംഗമായതോടെ ചേച്ചിയുടെ ജന്മദിനവും മാര്‍ച്ചിലായതിനാല്‍ മാര്‍ച്ച് മാസത്തിലെ പിറന്നാളുകാരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഒരാളെ കൂടെ കിട്ടി. എങ്കിലും അപ്പോഴും പതിവുകളെല്ലാം മാറ്റമില്ലാതെ തുടര്‍ന്നു.<br /><br />ഇങ്ങനെ ജന്മദിനങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല, ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട പല വേര്‍പാടുകളും സംഭവിച്ചതും മാര്‍ച്ച് മാസത്തില്‍ തന്നെയായിരുന്നു കേട്ടോ. അമ്പത്തി മൂന്ന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കും മുന്‍പ് ഒരു മാര്‍ച്ച് മാസത്തിലായിരുന്നു അച്ഛന് സ്വന്തം അച്ഛനെ (ഞങ്ങള്‍ക്ക് പറഞ്ഞു കേട്ടറിവു മാത്രമുള്ള ഞങ്ങളുടെ അച്ഛീച്ചനെ) നഷ്ടപ്പെട്ടത്. അമ്പത്തിയൊന്ന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കിപ്പുറം (രണ്ട് വര്‍ഷം മുന്‍പ്) അതേ പോലെ വീണ്ടുമൊരു മാര്‍ച്ച് മാസത്തില്‍ തന്നെയാണ് അച്ഛമ്മയും ( അച്ഛന്റെ അമ്മ) വിട പറഞ്ഞത് എന്നതും യാദൃശ്ചികമാകാം. അതേ പോലെ അമ്മയുടെ അമ്മയും 5 വര്‍ഷം മുന്‍പുള്ള ഒരു മാര്‍ച്ചിലാണ് ഞങ്ങളെ വിട്ടു യാത്രയായത്.<br /><br />അങ്ങനെ പൊതുവേ മാര്‍ച്ച് മാസത്തിന് നല്ലതും ചീത്തയുമായ സ്ഥാനം ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലുണ്ട്. ഇതൊന്നുമല്ല, പറഞ്ഞു വന്നത്. ഈ 2011 മാര്‍ച്ച് മാസത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്. ഇതാദ്യമായി ഞങ്ങളുടെ കുടുംബക്കാര്‍ എല്ലാവരും ഈ മാര്‍ച്ച് മാസം പിറക്കാന്‍ കാത്തിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ എട്ടു മാസങ്ങളായി എല്ലാവരും അതിലേയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കത്തിലായിരുന്നു. കാരണം, ചേട്ടന്‍ ഒരു അച്ഛനാകാന്‍ പോകുന്നു എന്നും... അതായത് ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലേയ്ക്ക് ഒരു പുതിയ അതിഥി കൂടി വരുന്നുണ്ട് എന്നും ആ കക്ഷി ലാന്റ് ചെയ്യാനുള്ള മുഹൂര്‍ത്തം നിശ്ചയിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത് വീണ്ടുമൊരു മാര്‍ച്ചില്‍ തന്നെയായിരിയ്ക്കും എന്നുമുള്ള അറിവ് തന്നെ. ചേച്ചി ഗര്‍ഭിണിയായപ്പോള്‍ തന്നെ അമ്മ കണക്കു കൂട്ടി പറഞ്ഞിരുന്നു, മിക്കവാറും മാര്‍ച്ചില്‍ തന്നെ പുതുമുഖം എത്തിച്ചേരുമെന്ന്.<br /><br />മാര്‍ച്ച് 27 എന്ന തീയ്യതി ആണ് ഡോക്ടര്‍മാര്‍ ആദ്യം പറഞ്ഞിരുന്നത്. എങ്കിലും മാര്‍ച്ച് ആദ്യം ചെക്കപ്പിനു ചെന്നപ്പോള്‍ അത്രയും നീളില്ല, മാര്‍ച്ച് 19 ന് തന്നെ പ്രതീക്ഷിയ്ക്കാം എന്ന് ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞെങ്കിലും അത്ര നേരം കൂടെ പോലും ക്ഷമിച്ചിരിയ്ക്കുവാനുള്ള സാവകാശമൊന്നും അവന്‍ കാണിച്ചില്ല. മാത്രമല്ല, ഒരു സിസേറിയന്‍ ആണ് എല്ലാവരും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത്. എന്നാല്‍ ആ പേടിയും കാറ്റില്‍ പറത്തി, ഒരു ദിവസം മുന്‍പേ ഒരു കുഴപ്പവും കൂടാതെ കക്ഷി ഇങ്ങ് പോന്നു. അങ്ങനെ ചേട്ടന്റെയും ചേച്ചിയുടെയും പൊന്നുമകനായി, ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലെ പുതു തലമുറയിലെ ആദ്യത്തെ കണ്ണിയായി ഏവരുടെയും കണ്ണിലുണ്ണിയായി ഇക്കഴിഞ്ഞ 18 ആം തീയതി രാവിലെ 8.35 മകം നക്ഷത്രത്തില്‍ അവന്‍ ജനിച്ചു വീണു - ശ്രീഹരിജിത്ത്, ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞാപ്പി.<br /><br />അങ്ങനെ മാര്‍ച്ച് മാസത്തിന് ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് പുതിയൊരു അവകാശി കൂടി വന്നിരിയ്ക്കുന്നു. ഇപ്പോ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലും ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലും എല്ലാവരും ആ ഒരു ത്രില്ലിലാണ്. അവനിപ്പോ അമ്മയോടൊപ്പം ആ വീട്ടില്‍ സുഖമായിരിയ്ക്കുന്നു. വൈകാതെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേയ്ക്കുള്ള അവന്റെ വരവും പ്രതീക്ഷിച്ച് അവനെ സ്വീകരിയ്ക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പോടെ കാത്തിരിയ്ക്കുകയാണ് ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും ഇപ്പോള്‍.<br /><br /><div style="text-align: center;">*********<br /></div><br /><span style="font-size:85%;">ചേട്ടനും ചേച്ചിയ്ക്കും കുഞ്ഞാപ്പിയ്ക്കും എല്ലാവിധ ആശംസകളും നേരുന്നതിനോടൊപ്പം ഈ സന്തോഷം ഇവിടെ ബൂലോകത്തു കൂടി പങ്കു വയ്ക്കന്നു.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5743863082920632875-6768499224083393236?l=neermizhippookkal.blogspot.com' alt='' /></div>ശ്രീhttp://www.blogger.com/profile/05431806438170691666noreply@blogger.com78tag:blogger.com,1999:blog-5743863082920632875.post-72517523952009789232011-02-27T19:09:00.010+05:302011-03-03T19:19:42.235+05:30ചുറ്റുവട്ടങ്ങളിലുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളുടെയും പള്ളികളുടെയും മറ്റും ബാഹുല്യം നിമിത്തം കുട്ടിക്കാലം ഉത്സവങ്ങളും പെരുന്നാളുകളും മൂലം സമ്പന്നമായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് അവധിക്കാലങ്ങള്‍. ഭൂരിഭാഗം ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഉത്സവം കൊടിയേറുന്നത് ഫെബ്രുവരി അവസാനമോ മാര്‍ച്ചില്‍ പരീക്ഷക്കാലത്തോ ആയിരിയ്ക്കും. അതു കൊണ്ടു തന്നെ മിക്കവാറും ഉത്സവം തീരുമ്പോഴേയ്ക്കും മദ്ധ്യ വേനലവധി തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും. പലപ്പോഴും എങ്ങനെയെങ്കിലും പരീക്ഷയെല്ലാം ഒന്ന് കഴിഞ്ഞു കിട്ടിയാല്‍ മതി എന്ന അവസ്ഥയിലായിരിയ്ക്കും മാര്‍ച്ച് മാസം തള്ളി നീക്കുക. എന്നിട്ട് വേണമല്ലോ ഉത്സവത്തിന്റെ പേരും പറഞ്ഞ് കൂട്ടുകാരോടൊത്ത് അമ്പലപ്പറമ്പും ചുറ്റുമുള്ള പരിസരങ്ങളും മുഴുവന്‍ ചുറ്റി നടക്കാന്‍. ഉത്സവക്കാലമായതിനാല്‍ വീട്ടില്‍ നിന്ന് കാര്യമായ നിയന്ത്രണവുമുണ്ടാകാറില്ല.<br /><br />ഉത്സവദിനങ്ങളില്‍ രാവിലെ പോലും ക്ഷേത്ര പരിസരം ആളുകളെ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിയ്ക്കും. വൈകുന്നേരമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും പറയുകയും വേണ്ട. ആ ചുറ്റുവട്ടങ്ങളിലുള്ള എല്ലാ വീടുകളിലേയും ഒരുമാതിരി എല്ലാവരും തന്നെ അമ്പലത്തിനകത്തും അമ്പലപ്പറമ്പിലുമൊക്കെയായി ഹാജരുണ്ടാകും. (ഇന്ന് ഉത്സവമായാലും പെരുന്നാളായാലും ശരി, അതിലൊന്നിലും ആര്‍ക്കുമത്ര താല്പര്യം പോരാ. വിവിധ ചാനലുകളും മറ്റുമായി മിക്കവാറും മുഴുവന്‍ സമയവും എല്ലാവരും ടിവിയ്ക്കു മുന്നിലായിരിയ്ക്കുമല്ലോ)<br /><br />അന്നൊക്കെ ഞങ്ങളെല്ലാം പരീക്ഷകളെല്ലാം എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്ന് കഴിഞ്ഞു കിട്ടിയാല്‍ പിന്നെ ഉത്സവകാലം ആഘോഷിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങുകയായി. ഉത്സവം നടക്കുന്ന എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലുമായി കറങ്ങി നടക്കുകയാണ് അന്നത്തെ പ്രധാന കാര്യപരിപാടികളിലൊന്ന്. ഓരോ ക്ഷേത്രത്തിലെയും ഉത്സവ പരിപാടികള്‍ താരതമ്യം ചെയ്യുക, എവിടെയാണ് ആളുകള്‍ കൂടുതലുണ്ടായിരുന്നതെന്ന കണക്കെടുക്കുക, എവിടുത്തെ ആനയാണ് വലുത്, ഏതാനയ്ക്കാണ് തലയെടുപ്പ് അങ്ങനെയങ്ങനെ പോകും ഞങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങള്‍. ആനകളായിരുന്നു എക്കാലത്തും ഉത്സവങ്ങളുടെ ആകര്‍ഷണം. ഉത്സവ സീസണ്‍ തുടങ്ങാറാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ആനകളെല്ലാം ഓരോന്നായി നാട്ടിലേയ്ക്കെത്തിത്തുടങ്ങും. നാട്ടുകാരുടെ സ്വന്തം ആനയായ ചങ്ക്രമത്ത് മഹേശ്വരന്‍ തുടങ്ങി പേരുകേട്ട പല ആനകളും പലപ്പോഴായി നാട്ടിലെത്തുക പതിവാണ്.<br /><br />പിന്നെയങ്ങോട്ട് കുറേ നാളേയ്ക്ക് നാട്ടിലെ പ്രധാന സംസാരവിഷയം ഈ ആനകളായിരിയ്ക്കും. കൊച്ചു കുട്ടികള്‍ മുതല്‍ കുഴിയിലേയ്ക്ക് കാലും നീട്ടിയിരിയ്ക്കുന്നവര്‍ വരെ എല്ലാ പ്രായക്കാര്‍ക്കും അവിടെ ആ വര്‍ഷത്തെ ഉത്സവത്തിനു വന്നു ചേര്‍ന്നിട്ടുള്ള ഒരുമാതിരി എല്ലാ ആനകളുടെയും ചരിത്രവും ഭൂമിശാസ്ത്രവുമെല്ലാം പരിചിതമായിരിയ്ക്കും. ഉത്സവത്തിന്റെ നോട്ടീസ് കയ്യില്‍ കിട്ടുമ്പോള്‍ പോലും അത്തവണത്തെ കലാപരിപാടികള്‍ ഏതൊക്കെ എന്ന് നോക്കുന്നതിലും മുന്‍പ് നോക്കുക ഏത് ആനയാണ് അത്തവണ ഉത്സവത്തിനെത്തുക എന്നതായിരിയ്ക്കും. അവസാനം ആനകള്‍ വന്നു തുടങ്ങിയാലോ... ഉത്സവത്തിന് എഴുന്നള്ളിയ്ക്കണമെന്നൊന്നുമില്ല. ആനകളെ കെട്ടിയിടുന്ന പറമ്പുകളിലും മറ്റുമായി അതിനെ കാണാന്‍ നാട്ടുകാര്‍ വന്നും പോയുമിരിയ്ക്കും. പലപ്പോഴും കൂട്ടത്തിലെ ധൈര്യവാന്മാര്‍ അതിനെ അടുത്തു കിട്ടിയാല്‍ ഒന്ന് തൊട്ടു നോക്കാന്‍ വരെ ധൈര്യപ്പെടാറുണ്ട്.<br /><br />ഉത്സവത്തിനായി കൊണ്ടു വരുന്ന ആനകള്‍ ഒന്നാം ഉത്സവ ദിവസത്തിനും രണ്ടു ദിവസം മുന്‍പേ നാട്ടിലെത്താറാണ് പതിവ്. അവയ്ക്ക് വേണ്ട ഭക്ഷണം പാപ്പാന്മാരും ശിങ്കിടികളും നാടു മുഴുവന്‍ കറങ്ങി സംഘടിപ്പിയ്ക്കും. ചിലപ്പോഴെല്ലാം ആനകളെയും കൊണ്ട് പാപ്പാന്മാര്‍ അവയ്ക്കുള്ള ഭക്ഷണം സംഘടിപ്പിയ്ക്കാന്‍ നാട്ടിലേയ്ക്കിറങ്ങും. അതാകുമ്പോള്‍ പനമ്പട്ടയും മറ്റും ആന തന്നെ ചുമന്ന് കൊണ്ടു പോയ്ക്കോളുമല്ലോ. <a href="http://neermizhippookkal.blogspot.com/2008/03/ente-oru-dhairyam.html">അങ്ങനെ ഒരു തവണ ഞങ്ങളുടെ വീടിനടുത്ത് വന്ന ആന ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടാക്കിയ കഥ ഒരിയ്ക്കല്‍ ഞാനെഴുതിയിട്ടുണ്ട്. </a>അപൂര്‍വ്വം അവസരങ്ങളില്‍ ഉത്സവത്തിനായി കൊണ്ടു വന്ന ആനകള്‍ ഇതു പോലെ ചെറിയ തോതില്‍ നാശനഷ്ടങ്ങളുണ്ടാക്കുന്ന അവസരങ്ങളുമുണ്ടാകാറുണ്ട്. പക്ഷേ അതൊന്നും ആളുകള്‍ക്ക് ആനകളോടും ഉത്സവത്തോടുമുള്ള കമ്പം കുറയാനുള്ള കാരണമാകാറില്ല.<br /><br />അങ്ങനെ ഒരു ഉത്സവക്കാലം. ഉത്സവം മൂന്നു നാലു ദിവസം പിന്നിട്ടു കഴിഞ്ഞു. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം പതിവു പോലെ ഞങ്ങളെല്ലാവരും വൈകീട്ടത്തെ ദീപാരാധന തൊഴുവാനും ഉത്സവം കാണാനുമായി അമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. എല്ലാത്തവണത്തേയും എന്ന പോലെ ഉത്സവവും കണ്ട് എല്ലാ കലാപരിപാടികളും കൂടി കഴിഞ്ഞ ശേഷമേ വീട്ടിലേയ്ക്ക് മടങ്ങി വരൂ എന്നൊക്കെ വീരവാദം പറഞ്ഞിട്ടാണ് അമ്പലത്തിലേയ്ക്ക് ഞങ്ങള്‍ അന്നും ഇറങ്ങിയത്. പക്ഷേ പതിവു പോലെ രാത്രി കുറേ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേയ്ക്കും ഉറക്കം വന്നു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഉത്സവം പകുതിയായപ്പോഴേയ്ക്ക് ഞാനും ചേട്ടനുമെല്ലാം പതിയേ തിരിച്ച് വീട്ടിലേയ്ക്കു പോന്നു. അന്നത്തെ അലച്ചിലിന്റെ ക്ഷീണവും മറ്റും കാരണം അധികം വൈകാതെ ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് ഞാനും ചേട്ടനും ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു. ഞാന്‍ വൈകാതെ ഉറക്കം പിടിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<br /><br />ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ ആരോ എന്നെ കുലുക്കി വിളിച്ച് ഉണര്‍ത്തുന്നതു പോലെ തോന്നിയിട്ടാണ് ഞാന്‍ കണ്ണു തുറന്നത്. കുറച്ചു നേരത്തേയ്ക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. ആരൊക്കെയോ എന്തൊക്കെയോ വിളിച്ച് പറയുന്നു. ആകെ ഒച്ചയും ബഹളവും തന്നെ. ഉറക്കച്ചടവോടെ കണ്ണും തിരുമ്മി നോക്കുമ്പോള്‍ ഒരു പിടി ചൂട്ടും കയ്യില്‍ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചേട്ടന്‍ അടുത്തു നിന്ന് എന്നോട് എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. ഉറക്കച്ചടവില്‍ എനിയ്ക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല. മാത്രമല്ല, ഉറക്കത്തില്‍ നിന്ന് വിളിച്ചുണര്‍ത്തിയതിലെ നീരസത്തോടെ ഞാന്‍ വീണ്ടും കിടക്കയിലേയ്ക്ക് തന്നെ ചരിഞ്ഞു. ചേട്ടന്‍ വീണ്ടും എന്നെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി. എന്നിട്ട് വീണ്ടും തിരക്കു പിടിച്ച് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു. അതില്‍ നിന്ന് 'എടാ, അമ്പലത്തില്‍ ആന ഇടഞ്ഞു, ഇങ്ങോട്ടു വരാന്‍ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് കേട്ടു' എന്നത് മാത്രം ഞാന്‍ കേട്ടു. 'ഓ... അതു സാരമില്ല. ഞാനിപ്പോ വരുന്നില്ല, ഞാന്‍ പിന്നെങ്ങാനും കണ്ടോളാം' എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ വീണ്ടും പുതപ്പെടുത്ത് തല വഴി മൂടി.<br /><br />എന്റെ മറുപടി കേട്ട് ചേട്ടന്‍ കുറച്ചു നേരം അന്തിച്ചു നിന്നു. പിന്നെ ദേഷ്യത്തില്‍ എന്റെ പുതപ്പെടുത്ത് വലിച്ചെറിഞ്ഞ് എന്നെ പിടിച്ചെഴുന്നേല്‍പ്പിച്ച് ഒന്നൂടെ സ്പഷ്ടമായി പറഞ്ഞു. 'എടാ മണ്ടാ, ആന ഇടഞ്ഞത് കണ്ടു രസിയ്ക്കാനല്ല നിന്നോട് എഴുന്നേറ്റു വരാന്‍ പറഞ്ഞത്. ഉത്സവത്തിനിടെ ഇടഞ്ഞ ആന ചങ്ങലയും പൊട്ടിച്ച് അമ്പലത്തില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങി ഓടി. അത് ചിലപ്പോള്‍ നമ്മുടെ വീടിന്റെ ഭാഗത്തേയ്ക്കും വരാന്‍ സാധ്യത ഉണ്ടെന്ന് ദാ ഇപ്പോള്‍ മൈക്കിലൂടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ടെറസ്സിന്റെ മുകളില്‍ കയറിക്കോ... എല്ലാവരും അവിടെയുണ്ട്'<br /><br />എന്റെ ഉറക്കമെല്ലാം പമ്പ കടന്നു. ചേട്ടന്‍ അപ്പറഞ്ഞത് മുഴുവന്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ പോലും ഞാന്‍ നിന്നില്ല എന്നു തോന്നുന്നു, ആ വാചകം അവസാനിയ്ക്കും മുന്‍പേ ഞാന്‍ ടെറസ്സിനു മുകളിലെത്തിയിരുന്നു. മുന്‍പൊരിയ്ക്കല്‍ ഇടഞ്ഞ ആനയ്ക്കു മുന്‍പില്‍ നെഞ്ചും വിരിച്ചു നിന്ന് ധൈര്യം കാണിച്ചത് മറക്കാറായിട്ടില്ലാത്തതിനാല്‍ വീണ്ടുമൊരു റിസ്ക് എടുക്കേണ്ട എന്നൊരു തീരുമാനമെടുക്കാന്‍ എനിയ്ക്ക് രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിയ്ക്കേണ്ടി വന്നില്ല. അവിടെയെത്തുമ്പോഴതാ, അയല്‍പ്പക്കത്തുള്ളവരെല്ലാം തന്നെ അവിടെ ഹാജരായിട്ടുണ്ട്. (അന്ന് ആ ഏരിയായില്‍ ഉള്ള ഒരേയൊരു വാര്‍ക്ക വീട് ഞങ്ങളുടേതായിരുന്നു). അധികം വൈകാതെ കുറേ ചൂട്ടും മണ്ണെണ്ണയും മറ്റുമായി ചേട്ടനും ടെറസ്സിലേയ്ക്കു വന്നു. ആനയെങ്ങാനും അങ്ങോട്ട് വന്നാല്‍ തല്‍ക്കാലത്തേയ്ക്ക് തടുത്തു നിര്‍ത്താന്‍ തീ ഉപകരിച്ചേക്കുമല്ലോ. എല്ലാവരും ടെറസ്സില്‍ എത്തിയ ശേഷം അയല്‍ക്കാരുടെ പട്ടിയും ടെറസ്സിലേയ്ക്കുള്ള അവസാനത്തെ പടിയില്‍ കയറി ഇരിപ്പു പിടിച്ചു.<br /><br />ടെറസ്സില്‍ ഇരിയ്ക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും വ്യക്തമായി കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു, ക്ഷേത്രത്തില്‍ നിന്നുള്ള അനൌണ്‍സ്മെന്റ്... പേടിയോടെയുള്ള ആ ഇരിപ്പിനിടയിലും അയല്‍പക്കത്തെ കരുണന്‍ വല്യച്ഛന്റെ തമാശകള്‍ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് എല്ലാവരെയും ചിരിപ്പിച്ചിരുന്നു എന്നതാണ് നേര്. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് 'ആന ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ ഭാഗത്തേയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവിടെയുള്ള വീട്ടുകാര്‍ ജാഗ്രത പാലിയ്ക്കാന്‍ അപേക്ഷ' എന്ന് വിളിച്ചു പറയുന്നത് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ ടെറസ്സ് നിശ്ശബ്ദമാകും. എല്ലാവരും ചെറിയൊരു പേടിയോടെ ഒരു ചങ്ങലക്കിലുക്കത്തിനു കാതോര്‍ത്തു നില്‍ക്കും. അടുത്ത അനൌണ്‍സ്മെന്റില്‍ ആന മറ്റേതെങ്കിലും ഭാഗത്തേവൈക്ക് തിരിഞ്ഞു എന്ന് പറയുന്നതു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ വീണ്ടും ശ്വാസം നേരെ വീഴും. ഇതിനിടെ ആന ഏതോ പോസ്റ്റ് തട്ടിയിട്ടതിന്റെ ഫലമായി കറന്റും പോയതിനാല്‍ ചുറ്റുപാടും ഇരുട്ടാകുകയും ചെയ്തു. പിന്നെയുള്ള അനൌണ്‍‌സ്മെന്റ് ആനയുടെ ചങ്ങലക്കിലുക്കം മാത്രം കേട്ടിട്ടായിരുന്നു. (ജനറേറ്റര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ മൈക്ക് സെറ്റും ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ ചുരുക്കം ട്യൂബ് ലൈറ്റുകളും പ്രവര്‍ത്തനക്ഷമമായിരുന്നു).<br /><br />ആന ഇടഞ്ഞ വിവരങ്ങളും ആന അതാത് സമയങ്ങളില്‍ ഏത് ഭാഗത്താണ് എത്തിയിട്ടുള്ളത് എന്നുള്ളതുമെല്ലാം മൈക്കിലൂടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞത് നാട്ടുകാരനായ ഒരു മാഷ് ആയിരുന്നു. അതിനടില്‍ കറന്റു പോയതോടെ ആനയെ കാണാതായെങ്കിലും ചങ്ങലക്കിലുക്കത്തില്‍ നിന്ന് ആന ഉദ്ദേശ്ശം ഏതു ഭാഗത്താണ് എന്ന് മൈക്കിലൂടെ അറിയിപ്പു കൊടുത്തു കൊണ്ട് മാഷ് പിടിച്ചു നിന്നു. ഇതിനിടെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേ ഭാഗത്തെങ്ങോ ചങ്ങലക്കിലുക്കം കേട്ട് 'ആന ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കു ഭാഗത്തുണ്ട്... പരിസരവാസികള്‍ ശ്രദ്ധിയ്ക്കുക' എന്നു വിളിച്ചു പറഞ്ഞ മാഷിനെ ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് തന്നെ സേഫായി ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്ന ഒരു പോലീസുകാരന്‍ ചീത്ത പറഞ്ഞ് അനൌണ്‍സ്മെന്റ് നിര്‍ത്തിച്ചു. കാരണം, ആന വടക്കു ഭാഗത്ത് എന്ന് മാഷ് വിളിച്ചു പറയുന്ന സമയത്ത് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ അതേ ആന മാഷ് വിളിച്ചു പറയുന്ന സ്ഥലത്തിനടുത്തു കൂടെ കടന്നു പോകുകയായിരുന്നു. വടക്കു ഭാഗത്തെങ്ങോ വേറെ എന്തോ ചങ്ങല കിലുങ്ങിയ ശബ്ദമാണ് പാവം മാഷ് ശ്രദ്ധിച്ചത് എന്നു മാത്രം. തെറ്റായ അനൌണ്‍‌സ്മെന്റ് വരുത്തി വച്ചേക്കാവുന്ന അപകടം കണക്കിലെടുത്താണ് ഇതു മനസ്സിലാക്കിയ പോലീസ് അദ്ദേഹത്തെ വിലക്കിയത്. പിന്നീട് ആനയെ തളച്ച ശേഷമാണ് അക്കാര്യം അറിയിയ്ക്കാന്‍ വീണ്ടും മൈക്ക് പ്രവര്‍ത്തിപ്പിച്ചത്.<br /><br />എന്തായാലും മണിക്കൂറുകള്‍ ആ പരിസരത്തെ ജനങ്ങളെയാകെ മുള്‍മുനയില്‍ നിര്‍ത്തിയ ശേഷം നേരം വെളുക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് തന്നെ ആനയെ തളയ്ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു. മണിക്കൂറുകളോളം നാടു മുഴുവനും ഓടി നടന്ന ശേഷം ആന കുറച്ചൊന്ന് അടങ്ങുകയും അങ്ങനെ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് പ്രധാന ഗോപുരത്തിനടുത്തോ മറ്റോ എത്തിയപ്പോള്‍ പാപ്പാന്‍ അതിന്റെ പുറത്തേയ്ക്ക് തഞ്ചത്തില്‍ കയറിപ്പറ്റുകയുമായിരുന്നു എന്ന് ദൃക്‍സാക്ഷികള്‍ പറഞ്ഞറിഞ്ഞു.<br /><br />ആനയെ തളച്ചു എന്ന അറിയിപ്പ് മൈക്കിലൂടെ കേട്ടിട്ടും പിന്നെയും കുറേ നേരം കൂടെ ഞങ്ങളെല്ലാവരും ആ ടെറസ്സിനു മുകളില്‍ തന്നെ കഴിച്ചു കൂട്ടി. അവസാനം ഏതാണ്ട് നേരം വെളുക്കാറായപ്പോഴാണ് ഓരോരുത്തരായി അവരവരുടെ വീടുകളിലേയ്ക്ക് പോകാന്‍ തുടങ്ങിയത്. അധികം നാശനഷ്ടങ്ങളൊന്നുമുണ്ടാകാതെ ആനയെ തളയ്ക്കാന്‍ പറ്റിയെങ്കിലും അന്നത്തെ ആ ഒരു രാത്രി നാട്ടുകാര്‍ക്ക് ഒരു കാളരാത്രി തന്നെ ആയിരുന്നു. അന്ന് രാത്രി നടത്താനിരുന്ന നാടകം ഉപേക്ഷിയ്ക്കേണ്ടിയും വന്നു. ക്ഷേത്രപരിസരത്തെ ഒറ്റ വീട്ടുകാരും അന്ന് ഉറങ്ങിയില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, ആനയും നാട്ടുകാരും ഉത്സവം കാണാനെത്തിയവരുമെല്ലാം ഓടിയ കൂട്ടത്തില്‍ ആ പരിസരത്തെ മിക്ക പറമ്പുകളിലെയും വിളകള്‍ പലതും നശിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.<br /><br />ഇന്ന് ഈ സംഭവത്തിനു ശേഷം പത്തു പതിനഞ്ച് വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു. ഉത്സവത്തിന്റെയും ആഘോഷങ്ങളുടെയും രീതികളും കുറേ മാറി. ഞങ്ങളുടെ പിഷാരത്ത് ക്ഷേത്രത്തില്‍ തന്നെ ഉത്സവത്തിനു വരുന്ന ആനകളുടെ എണ്ണം ഇപ്പോള്‍ 7 ആയി. പക്ഷേ പഴയ പൊലിമയെല്ലാം ഇന്നത്തെ ഉത്സവക്കാലങ്ങള്‍ക്ക് എന്നേ നഷ്ടമായിക്കഴിഞ്ഞു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5743863082920632875-7251752395200978923?l=neermizhippookkal.blogspot.com' alt='' /></div>ശ്രീhttp://www.blogger.com/profile/05431806438170691666noreply@blogger.com72tag:blogger.com,1999:blog-5743863082920632875.post-15235523757355184412011-01-26T19:06:00.000+05:302011-01-31T01:12:09.221+05:30നഴ്സറിയില്‍ ചേരുന്ന കാലത്ത് പഠനം എന്നു വച്ചാല്‍ എന്തോ മലമറിയ്ക്കുന്നത്ര വല്യ സംഭവം ആണെന്നായിരുന്നു കരുതിയിരുന്നത്. കുഞ്ഞായിരുന്ന നാളുകളില്‍, പ്രത്യേകിച്ചും സ്ലേറ്റും പുസ്തകവും ചോറുപാത്രവും പെട്ടിയിലില്‍ വച്ച് (ആദ്യകാലങ്ങളില്‍ ബാഗിനു പകരം അലൂമിനിയം പെട്ടിയായിരുന്നു) വാട്ടര്‍ ബോട്ടിലും കഴുത്തിലിട്ട് ചേട്ടനും കൂട്ടുകാരും പോകുന്നത് കാണുമ്പോഴുള്ള ഒരു.. ഒരു കൊതി. എങ്ങനെ എങ്കിലും സ്കൂളില്‍ പഠിയ്ക്കാന്‍ പോയാല്‍ മതി എന്നായിരുന്നു അന്നൊക്കെ ചിന്ത. മാത്രമല്ല, ചേട്ടനും കൂടി സ്കൂളില്‍ പോയാല്‍ പിന്നെ വീട്ടില്‍ ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്കാകുകയും ചെയ്യും. അന്ന് എന്റെ പ്രായത്തിലുള്ള കളിക്കൂട്ടുകാരൊന്നും അയല്‍പക്കങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്നുമി<wbr>ല്ല. (അല്ല, കുറച്ചകലെ ഉണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ അച്ഛനുമമ്മയും അങ്ങോട്ടേയ്ക്കൊന്നും കളിയ്ക്കാന്‍ വിടുകയുമില്ല)<br /><br />അവസാനം ആറ്റുനോറ്റിരുന്ന സമയം സമാഗതമായി. എന്നെയും നഴ്സറി സ്കൂളില്‍ ചേര്‍ക്കുവാന്‍ തീരുമാനമായി. [ഈ സമയമായപ്പോഴേയ്ക്കും ഞങ്ങള്‍ കൊരട്ടിയില്‍ അച്ഛന്റെ ക്വാര്‍ട്ടേഴ്സിലേയ്ക്ക് താമസം മാറിയിരുന്നു. പിന്നെ മൂന്നു വര്‍ഷം അവിടെയായിരുന്നു]. അതിന്റെ ഭാഗമായി അല്ലറ ചില്ലറ പര്‍ച്ചേസിങ്ങ് കൂടി. പുതിയ ബാഗ്... പുതിയ സ്ളേറ്റ്... പുതിയ ഉടുപ്പ്... പുതിയ ചെരുപ്പ്... പുതിയ കുട... (കുട ഉണ്ടായിരുന്നോ ആവോ. ഒരു താളത്തിന് അങ്ങ് പറഞ്ഞെന്നേയുള്ളൂ) ഞാനും പെരുത്ത് ഹാപ്പി.<br /><br />അങ്ങനെ ഞാനും സ്കൂളിലേയ്ക്ക് ചേട്ടന്റെ കൂടെ യാത്രയായി. പക്ഷേ സ്കൂളില്‍ ചെന്നെത്തിയതോടെ ആകെ പകച്ചു. പ്രതീക്ഷിച്ചതു പോലെ ഒന്നുമല്ല. ആകെ ബഹളമയം. ഒച്ചയും ബഹളവും ഒപ്പം കരച്ചിലും ഓട്ടവും ഓടിച്ചിട്ടു പിടുത്തവും. ഇതെല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും ഞാന്‍ കരയണോ വേണ്ടയോ എന്നറിയാതെ പകച്ചു നിന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും അമ്മയും വേറേ രണ്ടു മൂന്നു ചേച്ചിമാരും ( അതവിടുത്തെ ടീച്ചര്‍മാരായിരുന്നു എന്ന് പിന്നീടറിഞ്ഞു) ചേര്‍ന്ന് എന്നെപ്പിടിച്ച് ഒരു മുറിയില്‍ കൊണ്ടിരുത്തി. ഞാന്‍ കരുതിയിരുന്നത് സ്കൂളെന്ന് പറയുന്നത് നമ്മുടെ വീടു പോലെ സുന്ദരമായ ഒരു കളിസ്ഥലമാണെന്നായിരുന്നു. പിന്നെ പഠിയ്ക്കാന്‍ ചേട്ടന്റെ കൂടെ പോകാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴും ചേട്ടന്റെ ക്ലാസ്സില്‍ ചേട്ടന്റെ അടുത്തിരുന്ന് പഠിച്ചാല്‍ മതി എന്നൊക്കെയായിരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും തെറ്റിപ്പോയെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നത് അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ മാത്രമാണ്.<br /><br />നഴ്സറി ക്ലാസ്സില്‍ അങ്ങനെ എടുത്തു പറയാനും മാത്രം കൂട്ടുകാരെ ഒന്നും കിട്ടിയിരുന്നില്ല. ഭൂരിഭാഗം പേരും വന്നിരുന്നത് അവരവരുടെ അമ്മമാരുടെ കൂടെയായിരുന്നു. മാത്രമല്ല, മിക്കവാറും ദിവസം ക്ലാസ്സുകള്‍ ഉച്ച വരെ മാത്രവും. ഇന്നത്തെ LKG UKG പോലെയൊന്നുമല്ല, എഴുതാനും വായിയ്ക്കാനും എല്ലാം പഠിപ്പിയ്ക്കുക എന്നതു മാത്രമായിരുന്നു നഴ്സറി ക്ലാസ്സിന്റെ ലക്ഷ്യം. ഒപ്പം കൂട്ടമായി കുറേ പാട്ടുകളും കളികളും. ഇടയ്ക്ക് ബ്രേയ്ക്കിന് അവരവര്‍ കൊണ്ടു വന്നിട്ടുള്ള ബിസ്‌കറ്റും പാലും മറ്റും കഴിയ്ക്കാനുള്ള സമയവും കിട്ടും. ഇതൊന്നുമല്ല, അന്ന് ഏറ്റവും കൊതിയോടെ കാത്തിരുന്നത് (ഇന്നും ഓര്‍മ്മകളില്‍ കൊതിയോടെ ഓര്‍ക്കുന്നത്) ഓരോ ദിവസത്തേയും ക്ലാസ്സിന്റെ അവസാനം ലഭിച്ചിരുന്ന ഒരു ഉരുള ഉപ്പുമാവിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു. ചെറു ചൂടോടെ അന്നത്തെ കുഞ്ഞിക്കൈ നിറയുമായിരുന്ന വിധത്തിലുള്ള ആ ഉപ്പുമാവിന്റെ രുചി ഒരിയ്ക്കലും നാവില്‍ നിന്നും പോകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അതു കൊണ്ടൊക്കെ തന്നെ ക്ലാസ്സുമായി പെട്ടെന്ന് പൊരുത്തപ്പെട്ടു.<br /><br />നഴ്സറി ക്ലാസ്സില്‍ സ്ളേറ്റിനു പുറമേ ഒരു പുസ്തകം കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. ചിത്രങ്ങളിലൂടെ അക്കങ്ങളെയും അക്ഷരങ്ങളെയും പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു പുസ്തകം. ഓരോ ദിവസവും എന്തെങ്കിലും ഹോം വര്‍ക്കും കാണും. ഓരോ ദിവസവും വീട്ടിലേയ്ക്ക് വന്നെത്തിയാല്‍ ആദ്യത്തെ പരിപാടി തന്നെ ഈ ഹോംവര്‍ക്ക് ചെയ്തു തീര്‍ക്കുക എന്നതായിരുന്നു. (അത്രയും ഉത്സാഹത്തോടെ പിന്നൊരു കാലത്തും ഹോംവര്‍ക്കുകള്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല) അതു കഴിഞ്ഞേ ഡ്രെസ്സ് മാറുവാനോ ചായ കുടിയ്ക്കുവാനോ പോലും പോകുമായിരുന്നുള്ളൂ.<br /><br />അതു പോലെ അവിടെ അന്നും യൂണിഫോമും ടൈയും നിര്‍ബന്ധമായിരുന്നു. പിന്നെ ഫുള്‍ സ്ളീവ് ഷര്‍ട്ട് ആണെങ്കില്‍ കൈ മടക്കി വയ്ക്കാതെ അത് ഫുള്‍ സ്ളീവ് ആയി തന്നെ ബട്ടന്‍സൊക്കെ ഇട്ട് ഇടണം. അതാണെങ്കില്‍ എന്നെക്കൊണ്ട് നടക്കുന്ന സംഗതി ആയിരുന്നില്ല. അതു കൊണ്ട് ഷര്‍ട്ടിടാടാനും ഊരാനും അച്ഛനോ അമ്മയോ സഹായിയ്ക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ പിന്നെ ഷര്‍ട്ട് അഴിച്ചു മാറ്റാന്‍ ഞാനൊരു വഴി കണ്ടു പിടിച്ചു. ഹോം വര്‍ക്കൊക്കെ കഴിഞ്ഞാല്‍ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് ഷര്‍ട്ടിന്റെ ബട്ടന്‍സൊക്കെ അഴിച്ച് ദേഹത്തു നിന്നും ഊരി മാറ്റി താഴെ അങ്ങ് ഇടും (അപ്പോഴും രണ്ടു കൈയുടേയും ബട്ടന്‍സുകള്‍ അഴിയ്ക്കാത്തതിനാല്‍ അതു രണ്ടും അവിടെ തന്നെ കാണും). അടുത്തതായി നിലത്തു കിടക്കുന്ന ഈ ഷര്‍ട്ടിനു മുകളില്‍ കയറി നിന്ന് ഓരോ കയ്യും ആഞ്ഞു വലിയ്ക്കും. അപ്പോള്‍ ബട്ടന്‍സ് ഇട്ട ഷര്‍ട്ടിന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും എന്റെ കൈകള്‍ സ്വതന്ത്രമാകും. എത്ര എളുപ്പം. ബട്ടന്‍സ് അഴിച്ചു മാറ്റാന്‍ ആരെയും കാത്തു നില്ക്കേണ്ട ആവശ്യവുമില്ല.<br /><br />അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം പതിവു പോലെ ക്ലാസ്സു കഴിഞ്ഞ് ഞാന്‍ വീട്ടിലെത്തി. അമ്മ ചായ ഉണ്ടാക്കാന്‍ അടുക്കളയില്‍ കയറിയ നേരം കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഹോം വര്‍ക്കെല്ലാം ചെയ്തു തീര്‍ത്തു. അടുത്ത പടിയായി സ്ലേറ്റും പുസ്തകവുമെല്ലാം എടുത്തു വച്ചു, അന്നും ഫുള്‍സ്ലീവ് ഷര്‍ട്ട് ആയതിനാല്‍ ഷര്‍ട്ടിന്റെ ബട്ടന്‍സെല്ലാം അഴിച്ച് പതിവു പോലെ ഷര്‍ട്ട് നിലത്തെറിഞ്ഞു. അടുത്ത നിമിഷം അതിനു മുകളിലേയ്ക്ക് ചാടിക്കയറി വലത്തേ കൈ ആഞ്ഞു വലിച്ചു.<br /><br />ഒരു നിമിഷം! ആ മുറിയും ഞങ്ങള്‍ താമസിയ്ക്കുന്ന ആ ബില്‍ഡിങ്ങും മാത്രമല്ല, ആ ക്വാര്‍ട്ടേഴ്സ് മൊത്തം കിടുങ്ങുമാറ് ഒരലര്‍ച്ച അവിടെ മുഴങ്ങി. ഞാന്‍ പോലും കുറച്ചു സമയമെടുത്തു ആ ശബ്ദം വന്നത് എന്റെ തന്നെ തൊണ്ടയില്‍ നിന്ന് തന്നെ ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍. അതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കി വരുന്നതിനു മുന്‍പ് തന്നെ ഞാന്‍ അലറിക്കരയാന്‍ ആരംഭിച്ചിരുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും അമ്മയും അയല്‍പക്കത്തെ ചേച്ചിമാരും പതുക്കെ പതുക്കെ ആ ക്വാര്‍ട്ടേഴ്സിലെ താമസക്കാര്‍ മുഴുവനും അവിടെ വന്നു ചേര്‍ന്നു. വരുന്നവരെല്ലാം എന്താണ് കാര്യമെന്ന് ചോദിയ്ക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും "എന്റെ കൈ ... എന്റെ കൈ..." എന്നും പറഞ്ഞ് കരയുകയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഞാന്‍ പറയുന്നുമില്ല.<br /><br />എങ്കിലും ഷര്‍ട്ടിനു മുകളില്‍ കയറി നിന്ന് വലതു കൈ തളര്‍ത്തിയിട്ടു കൊണ്ടുള്ള എന്റെ നില്‍പ്പില്‍ നിന്നു തന്നെ അമ്മയ്ക്ക് കാര്യമെല്ലാം മനസ്സിലായി. അന്ന് പുതിയൊരു ഷര്‍ട്ടായിരുന്നു ഞാനിട്ടിരുന്നത്. അതിന്റെ കൈയ്ക്ക് അല്‍പ്പം ഇറുക്കം കൂടുതലുമായിരുന്നു. അതായിരുന്നു എന്റെ പതിവ് നമ്പര്‍ അവിടെ ഏല്‍ക്കാതിരുന്നത്. അമ്മ അക്കാര്യം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി നാട്ടുകാരെ എല്ലാം സമാധാനിപ്പിച്ച് അയച്ചു. വന്നവരെല്ലാം എന്റെ കൈ പരിശോധിച്ച് ഒന്നും പറ്റിയിട്ടില്ലെന്ന് വിധിച്ച് സ്ഥലം കാലിയാക്കി. അമ്മയും അയല്‍പക്കത്തെ കുറച്ചു പേരും മാത്രം അവിടെ അവശേഷിച്ചു. അതോടൊപ്പം അമ്മ ഷര്‍ട്ടിന്റെ കൈയുടെ ബട്ടന്‍സ് അഴിച്ച് എന്റെ കൈ പതുക്കെ തിരുമ്മിയും മറ്റും ശരിയാക്കാനും തുടങ്ങിയിരുന്നു. പക്ഷേ ഞാന്‍ കരച്ചില്‍ നിര്‍ത്തുന്നില്ല. മാത്രമല്ല, വലതു കൈ അനക്കുന്നുമില്ല. ആരെങ്കിലും വന്ന് കയ്യില്‍ തൊട്ടാല്‍ കരച്ചില്‍ ഉച്ചത്തിലാക്കും, അത്ര തന്നെ.<br /><br />നേരം കുറേ കഴിഞ്ഞിട്ടും ഞാന്‍ കരച്ചില്‍ നിര്‍ത്താതായപ്പോള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും കുറേശ്ശെ പേടിയായി തുടങ്ങി. ഇനി കൈയ്ക്ക് വല്ലതും പറ്റിക്കാണുമോ? വൈകാതെ ചേട്ടനെ പറഞ്ഞയച്ച് അച്ഛനെ ഓഫീസില്‍ നിന്നും വരുത്തിച്ചു. അച്ഛന്‍ വന്ന ശേഷം അച്ഛന്റെ വകയും ഒരു പരിശോധന നടത്തി. ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ കുഴപ്പമൊന്നും കാണാനില്ല. അപ്പോഴേയ്ക്കും ഞാനും കരഞ്ഞു തളര്‍ന്ന് വലിയ വായിലെ കരച്ചിലെല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ചു. പകരം ഒരു തരം മോങ്ങല്‍ മാത്രമായി. പക്ഷേ, എന്റെ കയ്യില്‍ തൊട്ടാല്‍ വിധം മാറും. പ്രധാന പ്രശ്നം എനിയ്ക്ക് കൈ അനക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല എന്നതു തന്നെ. കൈ തളര്‍ത്തിയിട്ടിരിയ്ക്കുകയാണ്. ഉയര്‍ത്താന്‍ പറ്റില്ല, ഞാനോ മറ്റാരെങ്കിലുമോ ശ്രമിച്ചാല്‍ തന്നെ ഭയങ്കര വേദന. അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കരച്ചിലിന്റെ വോളിയം കൂട്ടും.<br /><br />അവസാനം എന്നെ ഡോക്ടറുടെ അടുത്തേയ്ക് കെട്ടിയെടുക്കാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. അപ്പോഴേയ്ക്കും ഞാനൊരു 'രോഗി' ആയിക്കഴിഞ്ഞതിനാല്‍ അച്ഛന്‍ എന്നെ എടുത്ത് തോളിലിട്ട് ഡോക്ടറുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് വച്ചു പിടിച്ചു. കുറച്ചു ദൂരം നടന്ന് ഡോക്ടറുടെ ക്ലിനിക്കിലെത്തി. (ഇതിനിടെ വഴിയില്‍ കാണുന്ന പരിചയക്കാരെല്ലാം തന്നെ സംഭവം വന്ന് അന്വേഷിച്ചിട്ടു പോയി, എന്റെ കിടപ്പ് കണ്ടാല്‍ കരഞ്ഞു തളര്‍ന്ന് എന്തോ അത്യാഹിതം സംഭവിച്ച മാതിരി തോന്നുമല്ലോ). അവസാനം ഡോക്ടറുടെ അടുക്കലെത്തി. ഡോക്ടര്‍ തന്നെക്കൊണ്ടാകും പോലെ എല്ലാം ശ്രമിച്ചു. ഒരു പ്രശ്നവും കണ്ടെത്താനായില്ല. ഉളുക്കിന്റേതായ ലക്ഷണങ്ങളും നീരും ഒന്നും കാണാനുമില്ല. പിന്നെ, കൂടുതല്‍ വേദന തോന്നിയാല്‍ കൊടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞ് എന്തോ മരുന്നും തന്ന് പറഞ്ഞയച്ചു. കൈ ഒരു ദിവസത്തേയ്ക്ക് അനക്കണ്ട എന്നും പിറ്റേ ദിവസത്തേയ്ക്കും മാറിയില്ലെങ്കില്‍ നഴ്സറിയിലേയ്ക്ക് അയയ്ക്കണ്ട എന്നും കൂടി ഉപദേശിച്ചു. അതു കൂടി കേട്ടപ്പോള്‍ എനിയ്ക്ക് കൂടുതല്‍ സങ്കടമായി. (അന്ന് ഒരു ക്ലാസ്സ് മുടങ്ങുന്നത് വലിയ വിഷമമുള്ള കാര്യമായിരുന്നു).<br /><br />അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ തിരികേ ക്വാര്‍ട്ടേഴ്സിലേയ്ക്ക് നടക്കുകയായിരുന്നു. അച്ഛന്‍ തിരികേ പോരുന്ന വഴി മുഴുവന്‍ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞ് സമാധാനിപ്പിയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സമയം ഏതാണ്ട് ഇരുട്ടിത്തുടങ്ങി. ഞാന്‍ അച്ഛന്റെ തോളില്‍ തല ചായ്ച് തളര്‍ന്ന് കിടപ്പാണ്. അപ്പോഴേയ്ക്കും കരച്ചിലൊക്കെ ഒരുമാതിരി അടങ്ങി. വഴിയില്‍ വച്ച് അച്ഛന്റെ ഒരു സഹപ്രവര്‍ത്തകനെ കണ്ടു മുട്ടി. അവര്‍ രണ്ടു പേരും സംസാരിയ്ക്കുന്നതിനിടയില്‍ എന്നെയും കൊണ്ട് ആ സമയത്ത് എങ്ങോട്ടാണ് എന്ന ചോദ്യം വന്നു. അച്ഛന്‍ കാര്യം മൊത്തം വിവരിച്ചു. അതു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ ചേട്ടന് എന്റെ കൈ കാണണമെന്നായി. അദ്ദേഹം പതുക്കെ എന്റെ അടുക്കലെത്തി. എന്നിട്ട് "എന്താ മോനേ പറ്റിയത്? കൈ ഉളുക്കിയോ? കാണട്ടെ, ഏത് കയ്യാണ്? എന്താ പറ്റിയത്? ഇപ്പോ എന്താ കുഴപ്പം?" ഇങ്ങനെ തുടര്‍ച്ചയായി കുറേ ചോദ്യങ്ങള്‍ എന്നോട് ചോദിച്ചു.<br /><br />ഞാന്‍ പയ്യെ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് 'കൈ ഉളുക്കി, ഇപ്പൊ അനക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല' എന്ന് പറഞ്ഞു.<br /><br />"ആണോ? ഏത് കയ്യാ ഉളുക്കിയത്? ഇപ്പോ അനക്കാനേ പറ്റുന്നില്ലേ?" ആ ചേട്ടന്‍ പിന്നെയും കുറച്ച് സഹതാപത്തോടെ ചോദിച്ചു.<br /><br />"ഈ കയ്യാണ് അനക്കാന്‍ പറ്റാത്തത്. ആദ്യം ഇത്രയും പൊക്കാന്‍ പറ്റുമായിരുന്നു. ഇപ്പോ ഇങ്ങനെ പൊക്കാനേ പറ്റുന്നില്ല" ഞാനെന്റെ വലത്തേ കൈ പൊക്കിപ്പിടിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ കാണിച്ചു കൊണ്ട് വിശദീകരിച്ചു.<br /><br />ഇതു കണ്ട് അച്ഛനും ആ ചേട്ടനും ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ അന്തം വിട്ട് നിന്നു, തുടര്‍ന്ന് ഒരുമിച്ച് പൊട്ടിച്ചിരിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. എനിയ്ക്ക് കാര്യം മനസ്സിലാക്കാന്‍ പിന്നെയും കുറച്ചു സമയം കുഠെ വേണ്ടി വന്നു. കാരണം അത്രയും നേരം അനക്കുവാനോ പൊക്കിപ്പിടിയ്ക്കുവാനോ പറ്റുന്നില്ലെന്നും പറഞ്ഞ് ബഹളം വച്ചു കരഞ്ഞ അതേ കയ്യും പൊക്കിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ ഇത്രയും കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞത്.<br /><br />ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ എന്റെ കൈയ്യുടെ ഉളുക്കും വേദനയും നിശ്ശേഷം മാറിയിരുന്നു എന്ന സത്യം ഞാനും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല. ഉളുക്കിയ സമയത്ത് കൈയൊന്ന് ഇളകുമ്പോഴോ അനക്കുമ്പോഴോ ഉയര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുമ്പോഴോ തോന്നിയിരുന്ന അസഹ്യമായ വേദന കാരണം പിന്നീട് അത്രയും നേരം ഞാനൊരു ശ്രമം പോലും നടത്താന്‍ കൂട്ടാക്കിയിരുന്നില്ലല്ലോ. എന്തു തന്നെ ആയിരുന്നാലും അത്രയും നേരത്തെ വിശ്രമം തന്നെ ആയിരുന്നു ആ ഉളുക്കിനു പറ്റിയ മരുന്നും.<br /><br />അങ്ങനെ ഒരു വലിയ രോഗിയെപ്പോലെ അച്ഛന്റെ തോളത്ത് കയറിക്കിടന്ന് കരഞ്ഞു കൊണ്ടു പോയ ഞാന്‍ തിരികെ അച്ഛന്റെ കയ്യും പിടിച്ച് ഉളുക്കിക്കിടന്ന വലതു കൈയും വീശി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തിരികെ വീട്ടില്‍ വന്നു കയറുന്നതു കണ്ട അമ്മയും അയല്‍ക്കാരും അന്തം വിട്ടു. ഇടയ്ക്ക് വഴിയില്‍ വച്ചു നടന്ന സംഭവം മനസ്സിലാക്കാതിരുന്ന ഭൂരിഭാഗം അയല്‍ക്കാര്‍ക്കും എന്നെ ചികിത്സിച്ച ഡോക്ടറോഠുള്ള മതിപ്പും കൂടി എന്ന് പ്രത്യേകം പറയണ്ടല്ലോ.<br /><br />ഇപ്പോഴും കുടുംബക്കാരെല്ലാം കൂടുന്ന ചില സദസ്സുകളില്‍ അച്ഛനുമമ്മയുമെല്ലാം ഈ പഴയ സംഭവം പറഞ്ഞ് എന്നെ കളിയാക്കാറുണ്ട്. എന്തായാലും അന്നത്തെ ആ അനുഭവത്തിനു ശേഷം പിന്നീട് കുറേ നാളുകള്‍... അല്ല, വര്‍ഷങ്ങള്‍ തന്നെ വേണ്ടി വന്നു വീണ്ടും ഫുള്‍സ്ലീവ് ഷര്‍ട്ടിനോടുള്ള എന്റെ ഭയം മാറിക്കിട്ടാന്‍.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5743863082920632875-1523552375735518441?l=neermizhippookkal.blogspot.com' alt='' /></div>ശ്രീhttp://www.blogger.com/profile/05431806438170691666noreply@blogger.com85tag:blogger.com,1999:blog-5743863082920632875.post-39975898838765686192010-12-23T19:27:00.005+05:302010-12-23T22:00:55.939+05:30<div style="text-align: left;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">ഏറ്റവും രസകരമായി ക്രിസ്തുമസ്സും ന്യൂ ഇയറും ആഘോഷിച്ചിട്ടുള്ളത് ബിരുദ പഠനകാലത്തായിരിയ്ക്കും എന്ന് തോന്നുന്നു. </span>പത്തു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് പിറവത്ത് പഠിയ്ക്കുന്ന കാലത്ത് ഡിസംബര്‍ മാസം പകുതിയായപ്പോള്‍ തന്നെ ഞങ്ങള്‍ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു, ആ വര്‍ഷത്തെ ക്രിസ്തുമസ്സും പുതുവത്സരവും അടിപൊളിയാക്കണം എന്ന്. എന്തായാലും കോളേജില്‍ പതിവു പോലെ ക്രിസ്തുമസ്സ് ആഘോഷങ്ങളുണ്ടാകും. അതിനു പുറമേ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തു കാണിയ്ക്കണം എന്നായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഐഡിയ. ആരെയും മുന്‍കൂട്ടി അറിയിയ്ക്കാതെ എല്ലാവര്‍ക്കും സര്‍പ്രൈസാകുന്ന എന്തെങ്കിലും ഒന്ന്... എന്നാല്‍ അധികം സമയമെടുക്കാനും പാടില്ല. കാരണം ചെയ്യുന്നത് എന്താണെങ്കിലും ക്രിസ്തുമസ്സ് അവധിയ്ക്കായി കോളേജ് അടയ്ക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് വേണം. അല്ലെങ്കില്‍ എല്ലാവരും കാണുന്നതെങ്ങനെ?<br /><br />പിരിവിട്ട് കുറേ കാശു മുടക്കിയുള്ള പരിപാടികളൊന്നും വേണ്ടെന്ന് ആദ്യമേ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു. അല്ലാതെ എല്ലാവരും കൂടി ഉത്സാഹിച്ച് ചെയ്താല്‍ നടക്കാവുന്ന എന്തെങ്കിലും മതി എന്നും തീരുമാനമായി. രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം തലകുത്തിയിരുന്ന് ആലോചിച്ചിട്ടും ഒന്നും ഫിക്സ് ചെയ്യാനാകുന്നില്ല. ഓരോരുത്തരും ഓരോരോ ആശയങ്ങള്‍ പറയുന്നു... പക്ഷേ ഒന്നിനും ബഹുജന പിന്തുണ നേടാനാകുന്നുമില്ല. അവസാനം മത്തന്‍ ഒരു ഐഡിയ മുന്നോട്ട് വച്ചു. കോളേജ് ജംഗ്‌ഷനില്‍ ഒരു വമ്പന്‍ നക്ഷത്രം ഉണ്ടാക്കി തൂക്കുക. ഒപ്പം ഒരു വലിയ ക്രിസ്തുമസ് ട്രീയും.<br /><br />ആ ഐഡിയ എല്ലാവര്‍ക്കും ഇഷ്ടമായി. എന്തായാലും ഉണ്ടാക്കുമ്പോള്‍ നല്ല വലുപ്പത്തില്‍ തന്നെ ഒരെണ്ണം ഉണ്ടാക്കാമെന്ന് തന്നെ ഉറപ്പിച്ചു. മുളയുംഈറ്റയും കൊണ്ട് നക്ഷത്രമുണ്ടാക്കി, ചൈനീസ് പേപ്പര്‍ വാങ്ങി ഒട്ടിച്ച് ഭംഗിയാക്കണം. ഒപ്പം കുറേ ഡ്രോയിങ്ങ് പേപ്പര്‍ വാങ്ങി നന്നായി വരയ്ക്കാനറിയുന്ന ആരെക്കൊണ്ടെങ്കിലും കുറേ ആശംസ എഴുതി അവിടവിടെയായി ഒട്ടിയ്ക്കാമെന്നും കൂടെ അഭിപ്രായം വന്നു. അതും കൊള്ളാം എന്ന് എല്ലാവര്‍ക്കും തോന്നി. വിവിധ നിറങ്ങളിലുള്ള കുറേ ചൈനീസ് പേപ്പറും കുറേ ഡ്രോയിങ്ങ് പേപ്പറും വാങ്ങാനുള്ള ചിലവല്ലേയുള്ളൂ... നക്ഷത്രമുണ്ടാക്കാന്‍ വേണ്ട മുളയുംഈറ്റയും ട്രീ ഒരുക്കാന്‍ പറ്റിയ മരവും മത്തന്‍ ഏറ്റു. ഡ്രോയിങ്ങ് പേപ്പറും സ്കെച്ച് പേനകളും വാങ്ങിക്കൊടുത്താല്‍ ആശംസകള്‍ എഴുതി തരാമെന്ന് ക്ലാസ്സിലെ ചിത്രകാരനായ അഭിലാഷും സമ്മതിച്ചു.<br /><br />അവധിയ്ക്കു മുന്‍പുള്ള അവസാന അദ്ധ്യയന ദിവസം കോളേജ് ജംഗ്ഷനില്‍ എല്ലാവരും ബസ്സിറങ്ങുമ്പോള്‍ എല്ലാവരെയും അമ്പരപ്പിയ്ക്കുന്ന തരത്തില്‍ വമ്പനൊരു ക്രിസ്തുമസ്സ് നക്ഷത്രം അവിടെയുള്ള മരത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടണം. പിന്നെ ഒരു കാര്യമുള്ളത് സംഗതി അവസാന നിമിഷം വരെ രഹസ്യമായിരിയ്ക്കണം എന്നുള്ളതാണ്. തലേന്നു പോലും ആര്‍ക്കും അങ്ങനെയൊരു നീക്കമുണ്ടെന്ന് യാതൊരു സംശയത്തിനും ഇട കൊടുക്കരുത്. അതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ പ്ലാന്‍. അതിനു വേണ്ടി ഒരൊറ്റ ദിവസം രാത്രി മുഴുവന്‍ ഉറക്കമിളച്ച് നക്ഷത്രവും മറ്റും ഒരുക്കാന്‍ ഞങ്ങളെല്ലാം നിശ്ചയിച്ചു.<br /><br />പക്ഷേ ആദ്യത്തെ പ്നാനില്‍ നേരിയ തിരിച്ചടി കിട്ടി. അവസാന രണ്ടു ദിവസം പനിയോ മറ്റോ കാരണം അഭിലാഷ് ക്ലാസ്സില്‍ വന്നില്ല. അവസാനം കൂട്ടത്തില്‍ ഭേദപ്പെട്ട പടം വരക്കാരന്‍ എന്ന നിലയ്ക്ക് ആ ദൌത്യം അവസാന നിമിഷം ബിമ്പുവിനെ ഏല്‍പ്പിച്ചു. ഞങ്ങളെല്ലാം കൂടി നക്ഷത്രവും ട്രീയും ഒരുക്കുന്ന നേരത്ത് ആശംസകളെല്ലാം എഴുതി ഉണ്ടാക്കുന്ന കാര്യം അവന്‍ ഏറ്റു.<br /><br />അങ്ങനെ ആ ദിവസം വന്നു ചേര്‍ന്നു. അന്ന് ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞെങ്കിലും മുന്‍ നിശ്ചയ പ്രകാരം ഞങ്ങളുടെ ഗ്യാങ്ങിലെ ആരും സ്വന്തം വീടുകളിലേയ്ക്ക് പോയില്ല. അവിടെ റൂമെടുത്ത് താമസിയ്ക്കുന്ന എനിയ്ക്കും സഞ്ജുവിനും കുല്ലുവിനും പുറമേ ഞങ്ങളുടെ റൂമില്‍ മത്തനും സുധിയപ്പനും ജോബിയും ബിമ്പുവും സുമേഷും കൂടി. അതു പോലെ അടുത്ത് മറ്റൊരു റൂമില്‍ താമസിയ്ക്കുന്ന ഗിരീഷും തോമയും സന്ദീപും അനീഷും ടോമി സാറും.<br /><br />ഇക്കൂട്ടത്തിലെ 'ടോമി സാര്‍' എന്നത് ഒരു അദ്ധ്യാപകനാണ് എന്ന് കരുതിയെങ്കില്‍ തെറ്റി. ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സിലെ തന്നെ ഒരു സുഹൃത്താണ് ടോമി. പക്ഷേ ആശാന്‍ സ്വയം അവനെ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് പലപ്പോഴും പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത് 'ഞാന്‍ ടോമി! ടോമി സാര്‍ എന്ന് വിളിയ്ക്കും‍' എന്നായിരുന്നു. അതല്ലെങ്കില്‍ ഞങ്ങളെല്ലാവരും കൂടെ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോകുകയോ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന്‍ പുറപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നതു കണ്ടാല്‍ ഓടി വന്ന് "അളിയാ, ടോമി സാറിനെയും കൂട്ടെടാ..." എന്ന് പറയുന്ന അവന്റെ ശൈലി കടമെടുത്ത് ആദ്യമൊക്കെ ഞങ്ങളും പിന്നീട് ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സിലുള്ളവരും പതുക്കെ പതുക്കെ കോളേജ് മുഴുവനും... എന്തിന്, അവസാനം മൂന്നാം വര്‍ഷം അവസാനമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ആ നാട്ടുകാരും ഞങ്ങളുടെ അദ്ധ്യാപകര്‍ പോലും അവനെ 'ടോമി സാര്‍' എന്നായിരുന്നു വിളിച്ചിരുന്നത്.<br /><br /><br />അങ്ങനെ കോളേജ് പരിസരത്തു നിന്ന് അവസാനത്തെ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയും ബസ്സ് കയറി എന്നുറപ്പിച്ച ശേഷമാണ് ഞങ്ങള്‍ വര്‍ണ്ണക്കടലാസുകള്‍ വാങ്ങാനും മറ്റും പുറപ്പെടുന്നതു തന്നെ .അതേ പോലെ ജംഗ്‌ഷനിലെ കടകളെല്ലാം അടച്ച് നാട്ടുകാരെല്ലാം ഉറക്കമായ ശേഷം വേണം ഈറ്റയും മുളക്കഷ്ണങ്ങളും ക്രിസ്തുമസ്സ് ട്രീ ഒരുക്കാന്‍ വേണ്ട മരവും മറ്റും കൊണ്ടു വരാനെന്നും നേരത്തേ ഞങ്ങള്‍ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു. (കാരണം നാട്ടുകാര്‍ക്കും അതൊരു സര്‍പ്രൈസ് ആകണമല്ലോ)<br /><br />അങ്ങനെ സമയം ഏതാണ്ട് ഒമ്പതര-പത്ത് ആകുന്നതു വരെ ഞങ്ങളെല്ലാം ഈ രണ്ടു റൂമുകളിലായി കാത്തിരുന്നു. അവിടുത്തെ എല്ലാ കടകളും അടച്ച് എല്ലാവരും സ്ഥലം വിട്ട ശേഷം ഞങ്ങള്‍ ഓരോരുത്തരായി ജംഗ്‌ഷനിലെത്തി. ഞങ്ങളല്ലാതെ അവിടെ ഒറ്റ മനുഷ്യനില്ല. പറ്റിയ സമയം തന്നെ. പക്ഷേ സമയം ഇത്രയായിട്ടും മത്തന്‍ എത്തിയിട്ടില്ല. മുള-ഈറ്റ ചീന്തുകളും ട്രീയും ഏറ്റിരിയ്ക്കുന്നത് അവനാണ്. സമയം പത്തു കഴിഞ്ഞു.. .പത്തര- പതിനൊന്നാകുന്നു. ഇതു വരെയും അവനെ കാണാനില്ല. ഓരോരുത്തരായി അവനെ ചീത്ത വിളിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അന്നത്തെ കാലമായതു കൊണ്ട് ആരുടെ കയ്യിലും മൊബൈലൊന്നുമില്ല. വീട്ടില്‍ പോയി വിളിയ്ക്കാനായി അവന്റേതല്ലാതെ വേറെ ഒരു വണ്ടിയും ഇല്ല. കാത്തിരിയ്ക്കുകയല്ലാതെ വേറെ മാര്‍ഗ്ഗമില്ല. അവസാനം ഏതാണ്ട് പതിനൊന്നോടെ അവന്‍ വന്നു, വന്നപാടേ ലേറ്റ് ആയതിന് ക്ഷമയും പറഞ്ഞു. അവന്റെ ചേട്ടായി വണ്ടിയുമായി വരാന്‍ വൈകിയതാണത്രേ കാരണം.<br /><br />എന്തായാലും ഇനിയും കളയാന്‍ സമയമില്ലാത്തതിനാല്‍ അവനെ അപ്പോള്‍ തന്നെ ഈറ്റ എടുത്തു കൊണ്ടു വരാന്‍ പറഞ്ഞയച്ചു. ഒപ്പം സുധിയപ്പനേയും വിട്ടു. അര മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ ഒരു കെട്ട് ഈറ്റയും കുറച്ച് മുളന്തണ്ടുകളുമായി അവര്‍ തിരിച്ചെത്തി. അതോടെ എല്ലാവര്‍ക്കും ആവേശം തിരിച്ചു കിട്ടി. ഞങ്ങളെല്ലാം സമയം കളയാതെ പണി തുടങ്ങി. മത്തനെയും സുധിയപ്പനെയും വീണ്ടും പറഞ്ഞു വിട്ടു. ട്രീ ശരിയാക്കനുള്ള മരം വെട്ടി കൊണ്ടു വരണമല്ലോ. അവര്‍ വീണ്ടും തിരിച്ചു പോയി. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവര്‍ വെറും കയ്യോടെ തിരിച്ചു വന്നു. മത്തന്‍ കണ്ടു വച്ചിരുന്ന മരം ഇപ്പോ അവിടെ കാണാനില്ലത്രേ. ട്രീ ഒരുക്കുന്നതിനായി അത് മറ്റാരോ പകലെപ്പോഴോ വന്ന് വെട്ടിക്കൊണ്ട് പോയി.<br /><br />അവസാനം സമയക്കുറവു മൂലം ട്രീ പരിപാടി ഉപേക്ഷിയ്ക്കാമെന്ന് തീരുമാനമായി. മാത്രമല്ല, നക്ഷത്രം ഒരുക്കുന്നത് തന്നെ വിചാരിച്ചത്ര എളുപ്പമല്ല എന്ന് ഞങ്ങള്‍ അപ്പോഴേയ്ക്കും തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. ഒന്നാമതായി ഒരു പടു കൂറ്റന്‍ നക്ഷത്രത്തിന്റെ കോലമാണ് കെട്ടിയുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്<wbr>കുന്നത് . കൊണ്ടു വന്ന ഈറ്റ മുഴുവനും ചീന്തി മുളന്തണ്ടുകള്‍ വച്ചു കെട്ടിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഏതാണ്ട് രണ്ടാളുടെ പൊക്കമെങ്കിലും വരും. അതു മുഴുവന്‍ കെട്ടി വന്നപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം രണ്ടു മണിയോളമായി. പോരാത്തതിന് നല്ല മഞ്ഞും. ഇനി വര്‍ണ്ണക്കടലാസുകള്‍ മുഴുവന്‍ ചുളിവില്ലാതെ നന്നായി ഒട്ടിച്ച് നക്ഷത്രം പൂര്‍ണ്ണമാക്കണം. സമയം കളയാതെ, ആവേശം ചോരാതെ എല്ലാവരും പണിയിലാണ്. എന്തായാലും അത്രയും നേരത്തെ പ്രയത്നം വെറുതേയായില്ല എന്ന് പണി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് തോന്നി. കാരണം ഞങ്ങളെല്ലാം മനസ്സില്‍ കണ്ടതിനേക്കാള്‍ മികച്ച മനോഹരമായ ഒരു കൂറ്റന്‍ നക്ഷത്രം!<br /><br />മരത്തിനു മുകളില്‍ കയറി ആ വമ്പന്‍ നക്ഷത്രം എല്ലാവരും കാണത്തക്ക രീതിയില്‍ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കുന്ന കാര്യും ആദ്യമേ ടോമി സാര്‍ ഏറ്റിരുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും ബിമ്പു ആ ഡ്രോയിങ്ങ് പേപ്പറുകള്‍ മുഴുവനും കൊണ്ട് ജംഗ്‌ഷനിലെത്തി. വരച്ചത് മുഴുവനും ഉണങ്ങിയിട്ടില്ലെങ്കിലും സമയം കളയാനില്ലാത്തതിനാല്‍ അതെല്ലാം കോളേജിലേയ്ക്കുള്ള വഴി മുഴുവനും ഒട്ടിയ്ക്കാനായി ബിമ്പുവും ജോബിയും ഉടനേ പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു.<br /><br />അങ്ങനെ ഒരു വിധത്തില്‍ എല്ലാ പരിപാടികളും കഴിഞ്ഞപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം ഏതാണ്ട് വെളുപ്പിന് മൂന്നര-നാലു മണിയോളമായി. എങ്കിലും ക്രിസ്തുമസ്സ് ട്രീ ഒഴികെയെല്ലാം ഭംഗിയായി ചെയ്യാനായല്ലോ എന്ന സംതൃപ്തിയില്‍ ഞങ്ങളെല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ റൂമിലേയ്ക്ക് തിരികെ പോരുകയും ചെയ്തു. പിറ്റേന്ന് ജംഗ്‌ഷനിലെത്തുന്നവരെല്ലാം ആരാണ് ഈ പണി ചെയ്തത് എന്നോര്‍ത്ത് അത്ഭുതപ്പെടുമെന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്കുറപ്പായിരുന്നു. അതെല്ലാം ഓര്‍ത്ത് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരു സര്‍പ്രൈസ് കാഴ്ച ഒരുക്കാനായ ചാരിതാര്‍ത്ഥ്യത്തോടെ ഞങ്ങളെല്ലാം ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു. ക്ഷീണം കാരണം വൈകാതെ ഉറങ്ങിപ്പോകുകയും ചെയ്തു.<br /><br />പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എട്ട് -എട്ടര ആയിട്ടാണ് കണ്ണു തുറന്നതു തന്നെ. വേഗം തന്നെ പ്രാഥമിക കൃത്യങ്ങളെല്ലാം തീര്‍ത്ത് ഒമ്പത്-ഒമ്പതരയോടെ ഞങ്ങളെല്ലാവരും ആവേശത്തോടെ ജംഗ്‌ഷനിലേയ്ക്ക് വച്ചു പിടിച്ചു. ജംഗ്‌ഷനില്‍ അപ്പോഴേയ്ക്കും നല്ലൊരു ജനക്കൂട്ടം ആ നക്ഷത്രത്തിനു ചുറ്റുമായി ഉണ്ടാകും എന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്ക് അത്ര ഉറപ്പായിരുന്നു. അന്തം വിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന അവരെല്ലാം ഈ പണി ഈ ഒരൊറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് ആര് ഒപ്പിച്ചു എന്ന അമ്പരപ്പില്‍ നില്‍ക്കുന്നതും അത് ഞങ്ങളുടെ പ്രയത്നഫലമാണ് എന്നറിയുമ്പോള്‍ അവിടെ കൂടി നില്‍ക്കുന്നഎല്ലാവരും ഞങ്ങളെ അഭിനന്ദിയ്ക്കുന്നതുമെല്ലാം ഞങ്ങള്‍ മനക്കണ്ണില്‍ കണ്ടു.<br /><br />ആ ആവേശത്തോടെ ജംഗ്‌ഷനിലേയ്ക്ക് തിരിയുമ്പോള്‍ തന്നെ ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു... അതാ, നക്ഷത്രം പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന ആ മരത്തിനു ചുവട്ടില്‍ വലിയൊരു ആള്‍ക്കൂട്ടം! എല്ലാവരും പ്രതീക്ഷിച്ചതു പോലെ തന്നെ മരത്തിനു മുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി വിസ്മയിച്ചു നില്‍പ്പാണ്. "അളിയാ... ഏറ്റെടാ, ഏറ്റു. എന്തു മാത്രം പിള്ളേരാ കൂടിയിരിയ്ക്കുന്നതെന്നു നോക്കിക്കേ" മത്തനും സന്തോഷം അടക്കാനാകുന്നില്ല. ഞങ്ങളുടെയും സന്തോഷം അതിന്റെ പരമകോടിയിലെത്തി. അവിടന്നങ്ങോട്ട് ഞങ്ങള്‍ ഓടുകയായിരുന്നു എന്ന് പറയാം.<br /><br />എന്നാല്‍ ആവേശത്തോടെ ഓടി മരച്ചുവട്ടിലെത്തി, മുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കിയതും ഞങ്ങളുടെ കണ്ണൂ തള്ളിപ്പോയി. ഏതാണ്ട് നാലു മണിയോടെ ഞങ്ങള്‍ തയ്യാറാക്കി മരത്തില്‍ പൊക്കി ഉയര്‍ത്തി നിര്‍ത്തിയ, വര്‍ണ്ണക്കടലാസുകളുടെ ഗാംഭീര്യത്തില്‍ പളപളാ മിന്നിത്തിളങ്ങി നിന്നിരുന്ന ആ കൂറ്റന്‍ നക്ഷത്രത്തിന്റെ പ്രേതം പോലെ നക്ഷത്രത്തിന്റെ ഷേപ്പില്‍ വികൃതമായ ഒരസ്ഥികൂടം! താഴെ അവിടവിടെയായി പാറിപ്പറന്നു നടക്കുന്ന കുറേ വര്‍ണ്ണക്കടലാസുകള്‍!<br /><br />ഞങ്ങളുടെ സപ്തനാഡികളും തകര്‍ന്നു. ആവേശമെല്ലാം ചോര്‍ന്ന് ഇനിയെന്തു ചെയ്യും എന്നോര്‍ത്ത് കുറച്ചിട ഞങ്ങള്‍ അവിടെ തന്നെ നിന്നു പോയി. കുറച്ചപ്പുറത്തായി ഗിരീഷും തോമായും സംഘവും ഞങ്ങളുടെ അതേ ഭാവത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്നത് ഞങ്ങള്‍ മാത്രമേ ശ്രദ്ധിച്ചുള്ളൂ... അവിടെ കൂടിയിരിയ്ക്കുന്നവരെല്ലാം പുച്ഛത്തോടെ, പരിഹാസത്തോടെ ആ നക്ഷത്രം അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചവരെ മതിയാവോളം കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് തിരിച്ചു പോകുന്നുണ്ട്. വരുന്നവര്‍ക്കും പോകുന്നവര്‍ക്കും ഒറ്റ വാക്കില്‍ അതു ചെയ്തവരെപ്പറ്റി ഏക കണ്ഠമായ അഭിപ്രായമായിരുന്നു... " മണ്ടന്‍മാര്‍. ഈറ്റ കൊണ്ട് നക്ഷത്രമുണ്ടാക്കുമ്പോള്‍ വെയിലു കൊണ്ട് അത് വികസിയ്ക്കും എന്ന് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കോമണ്‍സെന്‍സ് പോലുമില്ലാത്ത പമ്പരവിഡ്ഢികള്‍" എന്ന്.<br /><br />അത് കേട്ടപ്പോഴാണ് ഞങ്ങള്‍ക്കും അക്കിടി മനസ്സിലായത്. അര്‍ദ്ധരാത്രിയില്‍ നല്ല മഞ്ഞുള്ള തണുപ്പില്‍ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി നല്ല ഷെയ്‌പ്പില്‍ കെട്ടി വച്ച ഈറ്റ കഷ്ണങ്ങളെല്ലാം വെയിലു കൊണ്ട് വികസിച്ചപ്പോള്‍ വളഞ്ഞ് ഒട്ടിച്ചിരുന്ന കടലാസുകളെല്ലാം കീറി നാശമായിപ്പോയതാണ്. പറഞ്ഞിട്ടെന്തു കാര്യം! ഇപ്പോള്‍ കണ്ടാല്‍ നക്ഷത്രത്തിന്റെ ഒരു പേക്കോലം മാത്രം.<br /><br />ആ കണ്ട കാഴ്ചയുടെ ക്ഷീണത്തില്‍ തകര്‍ന്ന ഹൃദയവുമായി, രാവിലത്തെ ഭക്ഷണം പോലുമുപേക്ഷിച്ച് കേളേജിലേയ്ക്കുള്ള വഴി നടക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ഇരുവശങ്ങളിലുമുള്ള മതിലുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി. എന്തായാലും ഇത്തവണ പ്രതീക്ഷ തെറ്റിയില്ല. മഷി ശരിയ്ക്കുണങ്ങും മുന്‍പേ പശ തേച്ച് ഒട്ടിച്ചതിനാല്‍ രാത്രിയിലെ മഞ്ഞിന്റെ സഹായത്താല്‍ ഡ്രോയിങ്ങ് പേപ്പറുകളെല്ലാം നിറമിളകി, എന്താണ് എഴുതിയിരിയ്ക്കുന്നതെന്നു പോലും വായിയ്ക്കാനാകാത്ത അവസ്ഥയിലായതിനാല്‍ അതൊന്നും ആരും ശ്രദ്ധിച്ചു പോലുമില്ല എന്നത് അപ്പോള്‍ ഒരാശ്വാസമായി തോന്നി.<br /><br />ക്ലാസ്സില്‍ ചെന്നു കയറിയ ഉടനേ തന്നെ മത്തന്‍ ടോമിയോട് ജംഗ്‌ഷനില്‍ നക്ഷത്രം ഉണ്ടാക്കി വച്ച 'മണ്ടന്മാരെ' പറ്റി പറഞ്ഞ് കളിയാക്കി ചിരിയ്ക്കുന്നത് കേട്ടതിനാല്‍ മറ്റുള്ളവരാരും തല്‍ക്കാലം ഞങ്ങളെ സംശയിച്ചില്ല. പിന്നെയും കുറേ നാളു കഴിഞ്ഞ് ആ സംഭവത്തിന്റെ ജാള്യത എല്ലാം കുറച്ചൊന്ന് മാറിയ ശേഷമാണ് ആ സംഭവത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഞങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുത്തത്.<br /><br />എന്തായാലും അത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരു രാത്രി മുഴുവന്‍ ഉറക്കമിളച്ച് ചെയ്ത അധ്വാനം മുഴുവനും വെള്ളത്തിലായിപ്പോയെങ്കിലും എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരു സര്‍പ്രൈസ് കാഴ്ച വയ്ക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞു. അതു വരെ ക്രിസ്തുമസ്സിന് അത്രയും മോശമായ ഒരു നക്ഷത്രം ആ നാട്ടുകാരാരും കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5743863082920632875-3997589883876568619?l=neermizhippookkal.blogspot.com' alt='' /></div>ശ്രീhttp://www.blogger.com/profile/05431806438170691666noreply@blogger.com116tag:blogger.com,1999:blog-5743863082920632875.post-81106666212648119012010-11-18T04:35:00.005+05:302010-11-18T15:52:11.588+05:30<span style=";font-family:tahoma,sans-serif;font-size:100%;" >ഞാന്‍ അഞ്ചാം ക്ലാസ്സില്‍ (</span><span style=";font-family:tahoma,sans-serif;font-size:100%;" >വര്‍ഷം 1991) </span><span style=";font-family:tahoma,sans-serif;font-size:100%;" >പഠിയ്ക്കുമ്പോഴായിരുന്നു എന്റെ ആദ്യത്തെ ശബരിമല യാത്ര. എന്നെ മലയ്ക്ക് കൊണ്ടു പോകാം എന്ന് അച്ഛനോ അമ്മയോ നേര്‍ച്ച നേര്‍ന്നിരുന്നു എന്നാണോര്‍മ്മ. മലയ്ക്ക് പോകണമെന്ന കാര്യം തീരുമാനിയ്ക്കുമ്പോള്‍ എനിയ്ക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് എതിര്‍പ്പൊന്നും തോന്നിയില്ല. കുറച്ചൊരു ഉത്സാഹം തോന്നുകയും ചെയ്തു. അതു കൊണ്ടു തന്നെ യാതൊരു വിധ ഉപാധികളമില്ലാതെ ഞാനും സമ്മതിച്ചു. പക്ഷേ അതു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അതൊരു നിസ്സാര കാര്യമല്ല എന്ന് ബോധ്യം വന്നത്. </span><span style=";font-family:tahoma,sans-serif;font-size:100%;" >ദിവസവും അഞ്ചു മണിയോടെ എഴുന്നേല്‍ക്കണം, കുളിയ്ക്കണം. കൊച്ചു വെളുപ്പാന്‍ കാലത്തേ അടുത്തുള്ള എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലേയ്ക്കും പോകണം, അതു പോലെ വൈകുന്നേരവും.</span><span style="font-size:100%;"> ഇതിനെല്ലാം പുറമേ വൃത്തിയും വെടിപ്പുമായി, ശുദ്ധമായി നടക്കണം. കണ്ണില്‍ കണ്ടിടത്തെല്ലാം പോയി കളിയ്ക്കാനോ കണ്ടതെല്ലാം വലിച്ചു വാരി തിന്നാനോ പാടില്ല.<br /><br />അന്ന് എല്ലാ ദിവസങ്ങളിലും എന്നെ അതിരാവിലെ കുത്തിപ്പൊക്കി എഴുന്നേല്‍പ്പിയ്ക്കാന്‍ അച്ഛന്‍ കുറേ പാടു പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അഞ്ചരയ്ക്ക് എഴുന്നേറ്റേ പറ്റൂ എന്ന അച്ഛന്റെ നിര്‍ബന്ധം ഞാന്‍ ഗത്യന്തരമില്ലാതെ സമ്മതിച്ചിരുന്നെങ്കിലും അതിനു തൊട്ടു മുമ്പ് വിളിച്ചാല്‍ പോലും ഇനിയും രണ്ടു മിനുട്ട് കൂടി ഉണ്ടല്ലോ എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ മടി പിടിച്ചു കിടക്കും. പിന്നെ, എഴുന്നേറ്റാലും ഉറക്കം തൂങ്ങി, തണുപ്പു കാരണം കുളിയ്ക്കാന്‍ മടിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന എന്റെ തലയില്‍ ആദ്യത്തെ കുടം വെള്ളം കമിഴ്ത്തുന്നതും മിക്കവാറും അച്ഛന്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു. ഒന്നു നനഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ കുളിച്ചു കയറാതെ നിവൃത്തിയില്ലല്ലോ. അങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെട്ട് 41 ദിവസം നോമ്പും നോറ്റ് ഒരു വിധത്തില്‍ ആദ്യത്തെ ശബരിമല ദര്‍ശനം ഒരുവിധം അങ്ങു നടപ്പിലാക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് പറയാം.<br /></span><span style=";font-family:tahoma,sans-serif;font-size:100%;" ><br />പക്ഷേ മുതിര്‍ന്ന ശേഷം അങ്ങനെയല്ല. സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരമാണല്ലോ തീരുമാനങ്ങളെല്ലാമെടുക്കുന്നത്. അപ്പോള്‍ </span><span style=";font-family:tahoma,sans-serif;font-size:100%;" >പണ്ട് കുഞ്ഞായിരിയ്ക്കുമ്പോള്‍ അച്ഛന്റെ കൂടെ കന്നിസ്വാമിയായി മല ചവിട്ടിയതു പോലെയുള്ള കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ ഒന്നും കഷ്ടപ്പാടുകളായി തോന്നില്ലല്ലോ (മാത്രമല്ല, ഇപ്പോള്‍ കുറച്ചു നേരത്തേ ഉണര്‍ന്നെഴുന്നേല്‍ക്കുമ്പോഴാണ് അന്നത്തെ ദിവസം കൂടുതല്‍ ആസ്വാദ്യകരമായി തോന്നാറുള്ളത്.). മണ്ഡലമാസമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും പോകാനുള്ള തീരുമാനം വീട്ടില്‍ പറയും. പ്രത്യേകിച്ച് തടസ്സങ്ങളൊന്നുമില്ലെങ്കില്‍ അങ്ങു പോകും, അത്ര തന്നെ. ഇനി മലയ്ക്ക് പോകുന്നില്ലെങ്കില്‍ കൂടി മണ്ഡലമാസം മുഴുവന്‍ വ്രതമെടുക്കുകയെങ്കിലും ചെയ്യാറുണ്ട്. ഒരിയ്ക്കല്‍ തഞ്ചാവൂര്‍ പഠിയ്ക്കുന്ന കാലത്ത് സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം നോമ്പെടുത്ത് അവിടെയുള്ള ഒരു അയ്യപ്പസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തില്‍ പോയി മാലയിടുക വരെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. കെട്ടു നിറച്ച് പോയത് വീട്ടില്‍ നിന്നാണെന്ന് മാത്രം.<br /><br /></span><span style=";font-family:tahoma,sans-serif;font-size:100%;" >നാലഞ്ചു വര്‍ഷം മുന്‍പ് ഒരു മണ്ഡല കാലം. ആയിടയ്ക്ക് തുടര്‍ച്ചയായിട്ടുള്ള വര്‍ഷങ്ങളില്‍ ഞാനും ജിബീഷേട്ടനും ശബരിമലയ്ക്ക് പോയിരുന്നു. കൂടെ മിക്കവാറും സുധിയപ്പനും കാണും. തുലാം മാസമാകുമ്പൊഴേ നോമ്പ് നോറ്റ് മാലയിടും. വൃശ്ചികം അവസാനിയ്ക്കും മുന്‍പ് പോയി വരും. അങ്ങനെ പ്രത്യേകിച്ച് പ്ലാനിങ്ങൊന്നുമില്ലാതെ ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരത്തോടെ കെട്ടും നിറച്ച് വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങും. യാത്രയെല്ലാം KSRTC ബസ്സിലാണ്. അര്‍ദ്ധരാത്രിയോടെ പമ്പയിലെത്തും. അവിടെ കുളിച്ച് അപ്പോ തന്നെ മല കയറാന്‍ തുടങ്ങും. മിക്കവാറും നട തുറക്കുന്ന സമയമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും ഞങ്ങള്‍ മലമുകളില്‍ സന്നിധാനത്ത് എത്തിയിട്ടുണ്ടാകും. ദര്‍ശനവും നെയ്യഭിഷേകവും മറ്റും കഴിഞ്ഞ് പ്രസാദവും വാങ്ങി, അവിടെ നിന്നും കിട്ടുന്ന നിവേദ്യച്ചോറും ഭക്ഷിച്ച് രാവിലെ തന്നെ മലയിറങ്ങും. അന്ന് രാത്രിയോടെ തിരികെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേരും. ഇതാണ് പതിവ് അജണ്ട.<br /><br />അങ്ങനെ ഒരു വര്‍ഷം പരിപാടികളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് പമ്പയില്‍ നിന്നും ഒരു കോട്ടയം KSRTC കിട്ടി. കോട്ടയം വരെ സുധിയപ്പനും ഞങ്ങള്‍ക്കൊപ്പമുണ്ട്. അവിടെ നിന്ന് അവന്‍ പിറവത്തേയ്ക്കും ഞാനും ജിബീഷേട്ടനും തൃശ്ശൂര്‍ക്കും ബസ്സ് കയറി. അത്യാവശ്യം തിരക്കുണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ ഇരിയ്ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞുവെങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ക്ക് രണ്ടു പേര്‍ക്കും രണ്ടിടത്തായിട്ടാണ് സീറ്റ് കിട്ടിയത്. ഞാനിരുന്ന സീറ്റില്‍ നിന്നും രണ്ടു സീറ്റ് പുറകിലാണ് ജിബീഷേട്ടന്‍ ഇരുന്നിരുന്നത്. ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ ആശാന്‍ കൂടെ യാത്ര ചെയ്യുന്ന, കാവി ജുബ്ബാ ധരിച്ച ഒരു സഹയാത്രികനുമായി കത്തി വയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെയും രണ്ടു മൂന്നു തവണ നോക്കുമ്പോഴും രണ്ടു പേരും കാര്യമായ ചര്‍ച്ചയില്‍ തന്നെ മുഴുകിയിരിയ്ക്കുന്നതാണ് കണ്ടത്. അതിനിടയില്‍ ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ ഞാനൊന്ന് മയങ്ങിപ്പോയി.<br /><br />പിന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ പുറകിലെ സീറ്റില്‍ ജിബീഷേട്ടന്‍ മാത്രമേ ഉള്ളൂ. കൂടെയിരുന്ന ജുബ്ബാക്കാരന്‍ എവിടെയോ ഇറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. ജിബീഷേട്ടനാണെങ്കില്‍ മൂകനായി പുറത്തേയ്ക്കും നോക്കി ഇരിപ്പുണ്ട്. മുഖത്ത് നേരിയ ഒരു നിരാശ പോലെ. എന്തു പറ്റി എന്ന് ചോദ്യ രൂപേണ നോക്കിയപ്പോള്‍ 'ഒന്നുമില്ല, പിന്നെ പറയാം' എന്ന് ആംഗ്യ ഭാഷയിലൂടെ മറുപടി കിട്ടി. പിന്നെ ഞാനും ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. ആശാന്‍ ഇങ്ങനെ മൂഡ് ഓഫാകാന്‍ എന്താണ് കാരണമെന്നാലോചിച്ചിട്ട് ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടിയതുമില്ല.<br /><br />എങ്കിലും അധികമാലോചിയ്ക്കാതെ ഞാനും അക്കാര്യം അങ്ങനെ വിട്ടു. ബസ്സ് അങ്കമാലി അടുത്തപ്പോഴേയ്ക്കും ഞാനിരുന്ന സീറ്റില്‍ ഒരു ഒഴിവ് വന്നതു കണ്ട് ഞാന്‍ വേഗം ജിബീഷ് ചേട്ടനെ അങ്ങോട്ട് ക്ഷണിച്ചു. മടിയൊന്നും കൂടാതെ ആശാന്‍ അവിടേയ്ക്ക് വന്ന് എന്റെ കൂടെ ഇരുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും മുഖത്ത് പഴയ ഉത്സാഹം തിരികെ കിട്ടിയിരുന്നു. എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്ന പാടെ ചിരിയും തുടങ്ങി. കുറേ നേരത്തേയ്ക്ക് ഒന്നും പറയാതെ കക്ഷി ചിരിയോട് ചിരി തന്നെ. ഞാനാണെങ്കില്‍ കാര്യമറിയാതെ 'ബ്ലിങ്കസ്യാ' എന്നിരിയ്ക്കുകയാണ്. പിന്നെയും പിന്നെയും ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ജിബീഷേട്ടന്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ടു തന്നെ കാര്യം വിവരിച്ചു.<br /><br />കോട്ടയത്തു നിന്നും ബസ്സില്‍ കയറിയപ്പോള്‍ ജിബീഷ് ചേട്ടന്‍ പുറകിലെ സീറ്റിലാണ് ഇരുന്നത് എന്ന് പറഞ്ഞുവല്ലോ. കക്ഷിയുടെ കൂടെ ഒരു ജുബ്ബാക്കാരനും കയറിയിരുന്നു. യാത്ര തുടങ്ങി വൈകാതെ അയാള്‍ ജിബീഷ് ചേട്ടനോട് എവിടെ പോയി വരുന്നു എന്ന് അന്വേഷിച്ചുവത്രെ. ശബരിമല ദര്‍ശനം കഴിഞ്ഞു വരികയാണ് എന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക് കൂടുതല്‍ താല്പര്യമായി, ചേട്ടനോട് പേരും വീടുമെല്ലാം ചോദിച്ചു. യാതൊരു സന്ദേഹവും കൂടാതെ ആശാന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു ' എന്റെ പേര് അജയ്. വീട് ചാലക്കുടി'. </span><span style=";font-family:tahoma,sans-serif;font-size:100%;" ><br /><br />ഒരു പരിചയവുമില്ലാത്ത ഒരാളോട് സ്വന്തം പേര് പറഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ തന്നെ എന്തു വരാനാണ് എന്നായിരുന്നു ആശാന്‍ അപ്പോള്‍ ചിന്തിച്ചത്. മാത്രമല്ല, അയാളെ ഇനിയുമരാവര്‍ത്തി കാണാനുള്ള സാദ്ധ്യത പോലും വിരളമാണല്ലോ.</span><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:100%;">[അക്കാലത്ത് ജിബീഷ് ചേട്ടന്‍ ക്രിക്കറ്റ് താരം 'അജയ് ജഡേജ'യുടെ ഒരു കടുത്ത ആരാധകനായിരുന്നു. വീട്ടില്‍ സ്വന്തം മുറിയില്‍ ജഡേജയുടെ ചിത്രങ്ങള്‍ ഒട്ടിയ്ക്കുക, കോളേജ് പഠന കാലത്ത് നോട്ട് ബുക്കിനായി ജഡേജയുടെ പടമുള്ള പുസ്തകങ്ങള്‍ വാങ്ങുക അങ്ങനെ തുടങ്ങി, സ്വന്തം പുസ്തകങ്ങളില്‍ സ്വന്തം പേര് 'അജയ് ജിബീഷ്' എന്നു വരെ എഴുതി തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ മലയ്ക്ക് പോയ സമയമെല്ലാം ജിബീഷ് ചേട്ടന്‍ പഠനമെല്ലാം നിര്‍ത്തി സ്കൂള്‍ മാഷായും ട്യഷന്‍ മാഷായും വര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്ന സമയമായിരുന്നു. ആ കാലമായപ്പോഴേയ്ക്കും ജഡേജ ഇന്ത്യന്‍ ടീമില്‍ നിന്നു പുറത്തായെങ്കിലും ജിബീഷ് ചേട്ടന്റെ ആരാധനയ്ക്ക് കുറവുണ്ടായിരുന്നില്ല. അന്നും പുസ്തകങ്ങളില്‍ അജയ് ജിബീഷ് എന്ന് പേരെഴുതുന്ന സ്വഭാവവും ആശാന്‍ കൈവിട്ടിരുന്നില്ല. എന്തിന് അക്കാലത്തെല്ലാം ട്യൂഷന്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് ഒപ്പിട്ടു കൊടുക്കുന്നതു പോലും അജയ് എന്ന പേര് ചേര്‍ത്തിട്ടായിരുന്നു]<br /><br />അങ്ങനെ ബസ്സില്‍ വച്ച് പരിചയപ്പെട്ട ആ അപരിചിതനുമായി ആശാന്‍ കുറേ സംസാരിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ ശബരിമല എങ്ങനെ ഉണ്ട്, യാത്ര എങ്ങനെ ഉണ്ട്, അവിടുത്തെ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങള്‍ എങ്ങനെ, ഭക്ഷണം എങ്ങനെ എന്നു തുടങ്ങി അയാള്‍ ചോദിച്ചതിനെല്ലാം വിശദമായി മറുപടി പറയുകയും ചെയ്തു. അവസാനം അയാള്‍ക്ക് ഇറങ്ങേണ്ട സ്റ്റോപ് ആയപ്പോള്‍ അയാള്‍ എഴുന്നേറ്റ് യാത്ര പറയും നേരം ജിബീഷ് ചേട്ടന് ഒരിയ്ക്കല്‍ കൂടി കൈ കൊടുത്തു കൊണ്ടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത്രെ. "ഓകെ, മിസ്റ്റര്‍ അജയ്. പരിചയപ്പെട്ടതില്‍ സന്തോഷം. ഇനി താങ്കള്‍ക്ക് ഒരു സര്‍പ്രൈസ് ന്യൂസ്... ഞാന്‍ ഇന്ത്യന്‍ എക്സ്പ്രസ്സിന്റെ ഒരു ലേഖകനാണ്. പേര് .... ഞാന്‍ ഈ മണ്ഡലകാലത്തെ ശബരിമലവിശേഷങ്ങളെയും യാത്രയെയും പറ്റി ഒരു ഫീച്ചര്‍ തയ്യാറാക്കുന്നുണ്ട്. അതില്‍ തീര്‍ച്ചയായും താങ്കളുമായി നടത്തിയ സംഭാഷണത്തെക്കുറിച്ചും താങ്കളുടെ പേരും വിവരങ്ങളും പരാമര്‍ശിയ്ക്കുന്നതായിരിയ്ക്കും</span><span style="font-size:100%;">".<br /><br />ഇത്രയും പറഞ്ഞ് അയാള്‍ ഇറങ്ങിപ്പോയപ്പോഴാണ് പറ്റിയ അബദ്ധം ജിബീഷേട്ടന് ബോദ്ധ്യമായത്. യാതൊരു ചിലവുമില്ലാതെ നാലു പേര്‍ അറിയാവുന്ന രീതിയില്‍ ഒരു ഫീച്ചറില്‍ പേരും വിവരങ്ങളും വരേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു അവസരം നിര്‍ദ്ദോഷകരമായ ഒരു കൊച്ചു കള്ളം മൂലം നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയതിന്റെ ഫീലിങ്ങ്സായിരുന്നു കുറച്ചു നേരം മുന്‍പ് ഞാന്‍ ആ മുഖത്ത് കണ്ട മ്ലാനതയ്ക്കു കാരണം.</span><br /><br /><span style="font-size:85%;">എന്തായാലും ആ ഒരു സംഭവം കൊണ്ടൊന്നും സ്വന്തം സ്വഭാവം മാറ്റാനൊന്നും ജിബീഷേട്ടന്‍ മിനക്കെട്ടില്ല കേട്ടോ. അന്നും ഇന്നും നിര്‍ദ്ദോഷകരമായ കള്ളങ്ങള്‍ പറയാനും അതുവഴി എന്തെങ്കിലും വേലകളൊപ്പിയ്ക്കാനും ആശാന് മടിയില്ല. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ചക്കിനു വച്ചത് കൊക്കിനു കൊണ്ടതു പോലെ ആകാറുണ്ടെങ്കിലും അതു മൂലം ആസ്വാദ്യകരമായ ഒട്ടേറെ അനുഭവങ്ങള്‍ക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിയ്ക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കും അവസരം ലഭിയ്ക്കാറുണ്ട്. </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5743863082920632875-8110666621264811901?l=neermizhippookkal.blogspot.com' alt='' /></div>ശ്രീhttp://www.blogger.com/profile/05431806438170691666noreply@blogger.com106tag:blogger.com,1999:blog-5743863082920632875.post-14789242782392628272010-10-16T07:51:00.000+05:302011-01-30T02:42:19.569+05:30<span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">1994-95 <span lang="ML">കാലഘട്ടം</span>. <span lang="ML">ഞാന്‍</span>‍ <span lang="ML">എട്ടാം ക്ലാസ്സില്‍</span>‍ <span lang="ML">പഠിയ്ക്കുന്ന സമയം</span>. <span lang="ML">അത്യാവശ്യം അല്ലറ ചില്ലറ കുരുത്തക്കേടുകളും കുസൃതികളും ഒക്കെയായി സസുഖം ജീവിച്ചു പോരുന്ന കാലം</span>. <span lang="ML">എന്റെ ചേട്ടന്‍</span>‍ (<span style="color: rgb(51, 51, 51);">ബ്ലോഗര്‍ <a href="http://sreepadham.blogspot.com/">ഹരിശ്രീ</a>) </span><span lang="ML">പണ്ടേ ഡീസന്റായിരുന്നതിനാല്‍</span>‍ <span lang="ML">എല്ലാ കുസൃതികളും തല്ലുകൊള്ളിത്തരങ്ങളും ഒപ്പിയ്ക്കേണ്ടത് എന്റെ ഒരു അവകാശവും ബാദ്ധ്യതയുമായിരുന്നു</span>. <span lang="ML">എങ്കിലും സന്തോഷപൂര്‍</span>‍<span lang="ML">വ്വം ആ കൃത്യം ഞാന്‍ മുടങ്ങാതെ</span>‍ <span lang="ML">നിര്‍</span>‍<span lang="ML">വ്വഹിച്ചു പോന്നു</span>. <span lang="ML">അതിനൊക്കെ ഉള്ള കൂലി അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടേയും കയ്യില്‍</span>‍ <span lang="ML">നിന്ന് കണക്കു പറഞ്ഞ് വാങ്ങിയ്ക്കാറുമുണ്ട്</span>. <span lang="ML">ഹൊ</span>! <span lang="ML">അന്ന് വാങ്ങിക്കൂട്ടിയിട്ടുള്ള തല്ലിനും ചീത്ത വിളിയ്ക്കുമൊന്നും നോ ഹാന്</span>‍<span lang="ML">ഡ് ആന്</span>‍‌<span lang="ML">ഡ് മാത്ത മാറ്റിക്സ്</span>.<span style=""> </span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">(മനസ്സിലായില്ലേ? കയ്യും കണക്കുമില്ലാ എന്ന്)</span> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p>അക്കാലത്ത് ഞാനെന്തു നല്ല കാര്യം ചെയ്താലും അത് അവസാനിയ്ക്കുന്നത് മറ്റുള്ള</span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><span lang="ML">വര്‍</span>‍<span lang="ML">ക്ക് ഉപദ്രവമായിട്ടായിരുന്നു</span>. <span style=""> </span><span lang="ML">അതു കൊണ്ടു തന്നെ എന്തു പരിപാടിയ്ക്കും എന്നെ ആരും ഉള്‍</span>‍<span lang="ML">പ്പെടുത്താറുമില്ല</span>. <span lang="ML">എന്നാല്‍</span>‍ <span lang="ML">എന്തു ചെയ്താലും അവസാനം ചീത്തയേ കേള്‍</span>‍<span lang="ML">ക്കൂ എന്നു മനസ്സിലാക്കി ഞാന്‍</span>‍ <span lang="ML">മാറി നില്‍</span>‍<span lang="ML">ക്കുമോ</span>? <span lang="ML">അതുമില്ല</span>. <span lang="ML">എല്ലാത്തിലും പോയി തലയിടും</span>. <span lang="ML">എങ്കിലും അക്കാലത്ത് നാട്ടുകാരുടേയും വീട്ടുകാരുടേയും ഇടയില്‍</span>‍ <span lang="ML">അല്പം ഇമേജ് കൂട്ടാന്‍</span>‍ <span lang="ML">പറ്റിയ ഒരു സംഭവം നടന്നു</span>.<o:p><br /></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family:AnjaliOldLipi;">ചേട്ടന്‍</span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">‍ <span lang="ML">അന്ന് പ്രീഡിഗ്രിയ്ക്ക് പഠിയ്ക്കുകയാണ്</span>. <span lang="ML">മാമന്റെ മകനായ <a href="http://sreepadham.blogspot.com/2007/09/blog-post_23.html">നിതേഷ് ചേട്ടന്‍</a></span><a href="http://sreepadham.blogspot.com/2007/09/blog-post_23.html">‍ </a><span lang="ML">പഠന സൌകര്യാര്‍</span>‍<span lang="ML">ത്ഥം തറവാട്ടിലുണ്ട്</span>. ‍<span style="color: rgb(51, 51, 51);">(മാത്രമല്ല അക്കാലത്ത് കുഞ്ഞച്ഛന്‍ ഗള്‍ഫിലായതു കൊണ്ടും <a href="http://neermizhippookkal.blogspot.com/2007/09/blog-post_28.html">സംഗീത് </a>കൊച്ചു കുട്ടി ആയിരുന്നതു കൊണ്ടും അവിടെ ഒരു സഹായമാകുകയും ചെയ്യും)</span>. <span lang="ML">തറവാട്ടു വീടും ഞങ്ങളുടെ വീടും തമ്മില്‍</span>‍ <span lang="ML">ഒരു വേലിയുടെ അകലമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ</span>. <span lang="ML">അങ്ങനെ ഏതോ ഒരു ശനിയാഴ്ച</span>. <span lang="ML">അച്ഛന്‍</span>‍ <span lang="ML">ജോലിയ്ക്കു പോയിരിയ്ക്കുകയാണ്</span>. <span lang="ML">ഞാനും ചേട്ടനും നിതേഷ് ചേട്ടനും സംഗീതും ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലിരുന്ന് കാര്യമായ എന്തോ ചര്‍</span>‍<span lang="ML">ച്ചയില്‍</span>‍ <span lang="ML">മുഴുകിയിരിയ്ക്കുകയാണ്</span><span style="color: rgb(51, 51, 51);">(എന്നു വച്ചാല്‍ ഏതോ സിനിമാക്കഥ പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു എന്നു ചുരുക്കം). </span><span lang="ML">അമ്മയും ചിറ്റയും അമ്മൂമ്മമാരും വീടിനു പുറകിലെ മുറ്റത്ത് എന്തൊക്കെയോ പണികളും പരദൂഷണങ്ങളും ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടു പോകുന്നു</span>.<o:p><br /></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family:AnjaliOldLipi;">പെട്ടെന്നാണ് ചിറ്റ ഓടി അകത്തേയ്ക്കു വന്നത്</span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">. <span lang="ML">ആദ്യം കണ്ടത് എന്നെ</span>. “<span lang="ML">എടാ ഓടി വാടാ</span></span><span style="">…</span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"> <span lang="ML">ദേ അവിടെ മുറ്റത്തൊരു പാമ്പ്</span>” <span lang="ML">ആകെ വിറച്ചു കൊണ്ട്</span><span style=""> </span><span lang="ML">അത്രയും പറഞ്ഞു</span>. “<span lang="ML">പാമ്പോ</span>? <span lang="ML">എവിടെ</span>? ” <span lang="ML">എന്നും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെയൊന്നും നോക്കാതെ ഞാന്‍</span>‍ <span lang="ML">വീടിന്റെ മുന്‍</span>‌<span lang="ML">വശത്തേയ്ക്ക് ഓടി</span>. <span lang="ML">ഞാന്‍</span>‍ <span lang="ML">മുന്‍</span>‍‌<span lang="ML">വശത്തെ മുറ്റത്താണ് പാമ്പ് എന്നു ധരിച്ചിട്ടാണ് ഓടുന്നതെന്നു കരുതിയ ചിറ്റ എന്നെ പിടിച്ചു നിര്‍</span>‍<span lang="ML">ത്തി ഒന്നൂടെ പറഞ്ഞു</span> “<span lang="ML">മുന്നിലല്ലെടാ</span>. <span lang="ML">പുറകു വശത്ത് മോട്ടോര്‍</span>‍ <span lang="ML">ഷെഡ്ഡിനടുത്താണ്</span>. <span lang="ML">അങ്ങോട്ട് വാ</span>” <span lang="ML">എന്ന്</span>.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">‌<span style="color: rgb(102, 0, 0);">[ഓഹോ! പിന്‍വാതിലിലൂടെ ചിറ്റ ഓടിക്കയറുന്നതു കണ്ട എനിയ്ക്കറിഞ്ഞു കൂടേ പാമ്പ് അവിടെയാണെന്ന്. ഞാനോടിയത് എന്റെ തടി രക്ഷിയ്ക്കാനാണെന്ന് അവര്‍ക്കറിയില്ലല്ലോ]</span><span lang="ML">. അപ്പോഴേയ്ക്കും സംഭവമറിഞ്ഞ നിതേഷ് ചേട്ടനും ഒരു വടിയും തപ്പിയെടുത്ത് ഇറങ്ങി. എന്റെ ചേട്ടനും കൂടെ ഇറങ്ങി. എന്തായാലും നിവൃത്തിയില്ലാതെ ഞാനും അവരോടൊപ്പം കൂടി. <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family:AnjaliOldLipi;">നിതേഷ് ചേട്ടന്‍ പണ്ടു മുതല്‍ക്കു തന്നെ പാമ്പു പിടുത്തത്തില്‍ മിടുക്കനാണ്. അതു കൊണ്ട് സാധാരണ പാമ്പിനെ കൊല്ലാനെടുക്കുന്ന നല്ലൊരു ചൂരലുമായി ആശാന്‍ മുന്നിട്ടിറങ്ങി. <span style="color: rgb(51, 51, 51);">[അക്കാലത്ത് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ പാമ്പുകളെ (ഒറിജിനല്‍) കാണുക എന്നത് തികച്ചും സാധാരണമായതിനാ‍ല്‍ മിക്കവാറും എല്ലാ വീടുകളിലും ഓരോ നല്ല വടിയെങ്കിലും റെഡിയായിരിയ്ക്കും]</span>. ചേട്ടനും ഒരു മുട്ടന്‍ വടിയുമെടുത്ത് കൂടെയുണ്ട്. ഞാനാണെങ്കില്‍ പാമ്പിനെ കണ്ടാല്‍ അടുത്ത വീട്ടിലെ കരുണന്‍ വല്യച്ഛനെ <span style="color: rgb(51, 51, 51);">(പുള്ളി പാമ്പ് പിടുത്തത്തില്‍ പുലിയാണ്) </span>അറിയിയ്ക്കുക എന്ന ഒരേയൊരു കാര്യം മാത്രം ചെയ്ത് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും സ്കൂട്ടാവുകയാണ്<span style=""> </span>അതു വരെ പതിവ്., പക്ഷേ, ഇത്തവണ രക്ഷയില്ല. അപ്പോള്‍ വീട്ടിലുള്ള ആണ്‍തരികള്‍ ഞങ്ങളാണല്ലോ. ഗതികേടു കാരണം ഞാനും നല്ല നീളവും വണ്ണവുമുള്ള വടി ഒരെണ്ണം സംഘടിപ്പിച്ചു. <span style="color: rgb(51, 51, 51);">(സത്യത്തില്‍ എന്റെ ഉദ്ദേശ്ശം പാമ്പിനെ കണ്ടു പിടിച്ച് കൊല്ലുക എന്നതായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് എന്റെ അടുത്തേയ്ക്കെങ്ങാനും പാമ്പു വന്നാല്‍ ആത്മ രക്ഷയ്ക്കായി ആ വടി ഉപയോഗിയ്ക്കുക എന്നതായിരുന്നു)</span></span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family:AnjaliOldLipi;">അമ്മയും ചിറ്റയും അമ്മൂമ്മമാരുമെല്ലാം വീടിനകത്തു കയറി ഭദ്രമായി നില്‍പ്പുണ്ട്. ഗാലറിയില്‍ നിന്ന് കളി കണ്ട് നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ നല്‍കുന്ന കോച്ചിനെപ്പോലെ ഇടയ്ക്ക് 'അവിടെ നോക്കെടാ... ഇവിടെ നോക്കെടാ' എന്നൊക്കെ ഉപദേശിയ്ക്കുന്നുമുണ്ട്. </span><span lang="ML" style="font-family:AnjaliOldLipi;"> കൊച്ചു കുട്ടിയായതിനാല്‍ സംഗീതും അവരുടെ കൂടെ നിന്നതേയുള്ളൂ. </span><span lang="ML" style="font-family:AnjaliOldLipi;"> </span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family:AnjaliOldLipi;">മുറ്റം നിറയെ വിറകും ഓലയുമെല്ലാം കിടക്കുകയാണ്. ഞങ്ങള്‍ മൂന്നു പേരും അവിടവിടെയായി തിരച്ചില്‍ തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന് വിറകുകള്‍ക്കിടയില്‍ പതുങ്ങിയിരുന്ന പാമ്പ് മോട്ടോര്‍ ഷെഡിനകത്തു കയറി ഒളിച്ചു. മോട്ടോര്‍ ഷെഡിലും നിറയെ സാമാനങ്ങള്‍ ഇരിപ്പുണ്ട്. <span style=""> </span>അതു കൊണ്ട് അതിനിടയില്‍ എങ്ങനെ പാമ്പിനെ തിരയുമെന്നോര്‍ത്ത്<span style=""> </span>ഞങ്ങള്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴേയ്ക്കും നിതേഷ് ചേട്ടന്‍ ധൈര്യപൂര്‍വ്വം ഷെഡ്ഡിനകത്തു നോക്കാമെന്നേറ്റു. പാമ്പിനെ കണ്ട സ്ഥിതിയ്ക്ക് അതിനെ കൊല്ലാതെ വിട്ടാല്‍ അപകടമാണല്ലോ. ഒറ്റ നോട്ടമേ കണ്ടുള്ളൂവെങ്കിലും സാമാന്യം വലിയ പാമ്പായിരുന്നൂ അത്.</span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family:AnjaliOldLipi;">നിതേഷ് ചേട്ടന്‍ അകത്തു കയറി തിരയുമ്പോള്‍ ചേട്ടന്‍ മോട്ടോര്‍ ഷെഡ്ഡിന്റെ വാതിലിനരികെ തയ്യാറായി നിന്നു. ഞാനാണെങ്കില്‍ കുറച്ചു കൂടി മാറി സേഫായ ഒരു സ്ഥലം നോക്കി അലക്കു കല്ലിനരികിലായി നിലയുറപ്പിച്ചു. പെട്ടെന്നെങ്ങാനും പാമ്പ് എന്റെ നേരെ വന്നാല്‍ നേരെ ചാടി അലക്കു കല്ലേല്‍ കയറുക എന്നതായിരുന്നു എന്റെ ലക്ഷ്യം. <span style=""> </span></span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family:AnjaliOldLipi;">നിതേഷ് ചേട്ടന്‍ മോട്ടോര്‍ ഷെഡ്ഡിനകത്തെ ചാക്കും കുട്ടയും കയറും മറ്റു സാധനങ്ങളുമെല്ലാം ഓരോന്നായി തിരഞ്ഞ് പുറത്തേക്കിട്ടു തുടങ്ങി. അവസാനം ഏതോ ഒരു കുട്ടയെടുത്തു മാറ്റിയതും അതിനകത്തു നിന്നും പാമ്പ് ശരവേഗത്തില്‍ പുറത്തേയ്ക്ക് പാഞ്ഞു. “ എടാ പാമ്പ് ദാ‍ വരുന്നെടാ... അടിയ്ക്കെടാ” എന്ന് നിതേഷ് ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞതും അപ്രതീക്ഷിതമായി പുറത്തു ചാടിയ പാമ്പിനെ വാതിലിനരികെ നിന്നിരുന്ന ചേട്ടന്‍ ആഞ്ഞടിച്ചു. എന്നാല്‍ ആ അടി കൊള്ളാതെ പാമ്പ് സ്വയരക്ഷയ്ക്കായി പാഞ്ഞു വന്നത് എന്റെ നേരെ ആയിരുന്നു. അത് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിയ്ക്കാതെ നിന്ന എനിയ്ക്ക് ആലോചിയ്ക്കാന്‍ തീരെ സമയം ലഭിച്ചില്ല <span style="color: rgb(51, 51, 51);">(നിതേഷ് ചേട്ടനും എന്റെ ചേട്ടനും കൂടെ അതിനെ കൊന്നു കൊള്ളുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലായിരുന്നല്ലോ ഞാന്‍)</span>. പാമ്പ് എന്റെ തൊട്ടു മുന്നിലെത്തിയതും അലക്കു കല്ലിലേയ്ക്ക് വലിഞ്ഞു കയറാനൊന്നും എനിയ്ക്കു തോന്നിയില്ല. ആ ഒരു നിമിഷത്തിലെ പേടിയും സ്വയ രക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയും മൂലമാകണം ഞാന്‍ കണ്ണും പൂട്ടി കയ്യിലിരുന്ന വടി കൊണ്ട് ആഞ്ഞടിച്ചു. ഒറ്റയടി മാത്രം! അതി വേഗത്തില്‍ പാഞ്ഞു വന്ന പാമ്പിന്റെ കൃത്യം നടുവിന്! </span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family:AnjaliOldLipi;">ആ അടിയുടെ ശക്തിയില്‍ പാമ്പ് നടുവൊടിഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് ഇഴയാനാകാതെ പിടഞ്ഞു. അതിനിടെ ആത്മസംയമനം വീണ്ടെടുത്ത ഞാന്‍ അലക്കു കല്ലിന്റെ മുകളില്‍ കയറിപ്പറ്റിയിരുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും </span><span lang="ML" style="font-family:AnjaliOldLipi;">ചേട്ടനും </span><span lang="ML" style="font-family:AnjaliOldLipi;"> നിതേഷ് ചേട്ടനും അങ്ങോട്ടെത്തി. ചാകാതെ നടുവൊടിഞ്ഞ് പിടയുന്ന പാമ്പിന് നിതേഷ് ചേട്ടന്‍ ഉടനേ മോക്ഷം നല്‍കി. പിന്നെ, സാമാന്യം നല്ല വലുപ്പമുണ്ടായിരുന്ന അതിനെ പറമ്പിലൊരിടത്ത് കൊണ്ടുപോയി കുഴിച്ചിട്ടു.</span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span lang="ML" style="font-family:AnjaliOldLipi;">അങ്ങനെ അബദ്ധത്തിലാണെങ്കിലും ഒരു പാമ്പിനെയെങ്കിലും നേരിടാന്‍ പറ്റിയ ചാരിത്ഥാര്‍ത്യത്തോടെ ഞാന്‍ ഞെളിഞ്ഞു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ നിതേഷ് ചേട്ടന്‍ അമ്മയോട് പറയുന്നതു കേട്ടു “പേടിയ്ക്കാനൊന്നുമില്ലായിരുന്നു അമ്മായി... അതു വെറും ചേര ആയിരുന്നു” എന്ന്. <span style="font-size:85%;">(എന്നാലും ആ സംഭവം കാരണം അവിടെ എന്റെ ഇമേജ് കുറച്ചു കൂടി കൂടി, ചുരുങ്ങിയത് നാട്ടിലെ കൊച്ചു കുട്ടികള്‍ക്കിടയിലെങ്കിലും) </span></span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5743863082920632875-1478924278239262827?l=neermizhippookkal.blogspot.com' alt='' /></div>ശ്രീhttp://www.blogger.com/profile/05431806438170691666noreply@blogger.com101tag:blogger.com,1999:blog-5743863082920632875.post-35826507952231214952010-09-10T20:28:00.006+05:302010-09-11T08:54:18.317+05:30<div align="justify">പിള്ളേച്ചന്‍ എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്ന എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിനെ പല തവണ ഞാന്‍ എന്റെ കുറിപ്പുകളില്‍ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവനെ പറ്റി എഴുതാനോ പറയാനോ തുടങ്ങിയാല്‍ അതൊന്നും അടുത്ത കാലത്തൊന്നും തീരില്ല. അത് ഞാന്‍ പറയാതെ തന്നെ അവനെ അടുത്തറിയുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയുന്നതുമായിരിയ്ക്കും. പിള്ളേച്ചനെ അറിയുന്ന പലര്‍ക്കും അവന്റെ ശരിയായ പേരറിയില്ല എന്നതും അവന്റെ ശരിയായ പേരില്‍ അവനെ വിളിയ്ക്കുന്നവര്‍ വളരെ തുച്ഛമായിരിയ്ക്കും എന്നും പറഞ്ഞാല്‍ അതില്‍ അതിശയോക്തിയില്ല. (വീട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും പിള്ളേച്ചനെന്നല്ല വിളിയ്ക്കുന്നതെങ്കിലും അവര്‍ക്ക് അവനെന്നും 'കുട്ടന്‍' ആണ്) ഒരു പക്ഷേ അവന്റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകര്‍ മാത്രമായിരിയ്ക്കാം അവനെ ഇപ്പോള്‍ യഥാര്‍ത്ഥ പേരില്‍ വിളിയ്ക്കുന്നത്. (കുഞ്ഞിക്കൂനനിലെ കുഞ്ഞന്റെ 'വിമല്‍കുമാര്‍' എന്ന പേര് ആരും മറന്നു കാണില്ലല്ലോ)<br /><br />പിള്ളേച്ചന് പിള്ളേച്ചന്‍ എന്ന പേര് എങ്ങനെ വന്നു ചേര്‍ന്നു എന്ന് ബൂലോക സുഹൃത്തുക്കളുള്‍പ്പെടെ പലരും ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്. പത്തു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് പിള്ളേച്ചന്‍ 'പിള്ളേച്ചന്‍' ആയിരുന്നില്ല. വെറും ...കുമാര്‍ ആയിരുന്നു (കുഞ്ഞിക്കൂനനിലെ വിമല്‍ കുമാര്‍ എന്ന പോലെ ഇവനും ഒരു കുമാര്‍ തന്നെ). അവനെ ഞാന്‍ ആദ്യം പരിചയപ്പെടുന്നത് പിറവം ബി പി സി കോളേജിലെ ആദ്യ അദ്ധ്യയന ദിവസമാണ്. 60 പേരുണ്ടായിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സില്‍ പിള്ളേച്ചനെ വേറിട്ടു നിര്‍ത്തിയത് അവന്റെ രൂപഭാവങ്ങള്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു. സോഡാക്കുപ്പി കണ്ണട, വെളുത്ത ജൂബ്ബ, ക്ലീന്‍ ഷേവ് ചെയ്ത മുഖം, പറ്റെ വെട്ടി നിര്‍ത്തിയ മുടി, നീണ്ടു വിടര്‍ന്ന നെറ്റി, വലിയ മൂക്ക് എന്നു തുടങ്ങി ഒരു ബുദ്ധി ജീവി/പഠിപ്പിസ്റ്റിനു ചേര്‍ന്ന എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും ഒത്തു ചേര്‍ന്ന അന്നത്തെ ആ പയ്യനെ ഞാന്‍ മാത്രമല്ല എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിച്ചു കാണണം. അവന്റെ ഒറ്റപ്പെട്ട ശൈലികളും പെരുമാറ്റരീതികളും സംസാര രീതികളും കാരണം വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ പിള്ളേച്ചന്‍ ബിപിസിയില്‍ പ്രസിദ്ധനായി. എങ്കിലും അന്നൊന്നും ഒരു സാധാരണ സഹപാഠി എന്നതില്‍ കവിഞ്ഞ് എനിയ്ക്ക് പിള്ളേച്ചനുമായി അടുപ്പമുണ്ടായിരുന്നില്ല.<br /><br />പിന്നീട് തഞ്ചാവൂര്‍ക്ക് ഉപരിപഠനത്തിന് എത്തുമ്പോഴാണ് ഞങ്ങളെല്ലാവരും പിള്ളേച്ചനെ അടുത്തറിയുന്നത്. ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ആയിരുന്നില്ല അവന്‍ അങ്ങോട്ട് വന്നത്, പിന്നെയും ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞാണ്. അപ്പോഴേയ്ക്കും ഞങ്ങള്‍ ഒരു വീടെടുത്ത് താമസം തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവന്‍ വീടൊന്നും തപ്പി കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നതു കൊണ്ടും മുന്‍പ് ബിപിസിയില്‍ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ പഠിച്ചിരുന്ന ആളായതു കൊണ്ടും പിള്ളേച്ചനെയും ഞങ്ങള്‍ അങ്ങോട്ട് ക്ഷണിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. അങ്ങനെ അവനും ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ അന്തേവാസിയായി. പ്ന്നീടാണ് പിള്ളേച്ചന്റെ സ്വഭാവ രീതികളും മറ്റും അടുത്തറിയാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് അവസരം ലഭിയ്ക്കുന്നത്. ദിവസത്തില്‍ മിനിമം 8 മണിക്കൂര്‍ ഉറങ്ങുക (അത് രാത്രിയിലെ മാത്രം നിര്‍ബന്ധം. പകല്‍ എപ്പോള്‍ 5 മിനുട്ട് ഫ്രീ ടൈം കിട്ടിയാലും ആശാന്‍ അപ്പഴേ അവിടെ തന്നെ കിടന്നോ ഇരുന്നോ ഉറക്കം തുടങ്ങും), ചായ/കാപ്പി തുടങ്ങിയവ കുടിയ്ക്കാതെ പാല്‍ മാത്രം (അതും മധുരമില്ലാതെ) കുടിയ്ക്കുക (ലക്ഷ്യം: ഭാവിയില്‍ ഷുഗര്‍ വരുന്നത് തടയുക, ചായ/കാപ്പി തുടങ്ങിയ 'ലഹരി' പഥാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കുക) എന്നാലോ പഞ്ചസാര, മധുര പലഹാരം തുടങ്ങിയവ കണ്ടാല്‍ ആക്രാന്തമാണ്. അതൊന്നും പ്രശ്നമല്ല, ഒരു നേരം മിനിമം 2 പേര്‍ക്കുള്ള ഫുഡ് തട്ടുക (നന്നായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചില്ലെങ്കില്‍ പുറം നാടുകളില്‍ പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ പറ്റില്ലെന്ന് അവനോട് ആരോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടത്രെ), ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും എങ്ങോട്ട് പോകാനിറങ്ങിയാലും മിനിമം 4 ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളം അകത്താക്കുക (സീനിയേഴ്സിന്റെ ഉപദേശം കാരണമാണെന്ന് ന്യായം), റൂമിലില്ലാത്ത നേരത്ത് സ്വന്തം ടൈംപീസിന്റെ ബാറ്ററി ഊരി മാറ്റി വയ്ക്കുക(ബാറ്ററി ചാര്‍ജ്ജ് ലാഭിയ്ക്കാമല്ലോ)... അങ്ങനെ അങ്ങനെ വിചിത്രമായ ഒരുപാട് രീതികള്‍...<br /><br />ആയിടയ്ക്ക് ഞങ്ങള്‍ ആഴ്ചയിലൊരിയ്ക്കല്‍ തഞ്ചാവൂര്‍ പെരിയ കോവില്‍ എന്ന ക്ഷേത്ര ദര്‍ശനത്തിന് പോകാറുണ്ട്. അത്യാവശ്യം പര്‍ച്ചേസിങ്ങ് എല്ലാം നടത്താറുള്ളതും അങ്ങനെയുള്ള ദിവസങ്ങളിലാണ്. അവിടെയുള്ള മാര്‍ക്കറ്റില്‍ നിന്ന് പച്ചക്കറികളും മറ്റും വാങ്ങും. അതു പോലെ സ്റ്റേഷനറി ഐറ്റംസ് എല്ലാം അവിടെയുള്ള PPDS എന്നഒരു ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മെന്റ് സ്റ്റോറില് നിന്ന് വാങ്ങും. (പുണ്യമൂര്‍ത്തി പിള്ളൈ ഡിപ്പാര്‍ട്ട് മെന്റ് സ്റ്റോര്‍ എന്ന് മുഴുവന്‍ പേര്.)അന്നെല്ലാം കാര്യമുണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും തഞ്ചാവൂര്‍ ചെന്നിറങ്ങിയാല്‍ മതി, 'നമുക്ക് PPDS ല്‍ പോകാം ... നമുക്ക് PPDS ല്‍ പോകാം' എന്ന് പിള്ളേച്ചന്‍ ബഹളം തുടങ്ങും. ഇത് പല തവണ ആവര്‍ത്തിച്ച ശേഷമാണ് പിള്ളേച്ചന് PPDS നോടുള്ള താല്പര്യം ഞങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുന്നത്. കാരണം വേറെ ഒന്നുമല്ല. അവിടെ വരുന്നവരുടെ വായില്‍ നോക്കി നില്‍ക്കാനുള്ള ഒരു സുവര്‍ണ്ണാവസരം എന്തിനു നഷ്ടപ്പെടുത്തണം എന്ന അവന്റെ നിരുപദ്രവമായ ചിന്ത തന്നെ. 'ഇവനെന്താ PPDS ന്റെ ബ്രാന്‍ഡ് അംബാസഡറോ?' എന്ന് ആയിടയ്ക്ക് ഞങ്ങള്‍ അവനെ സ്ഥിരമായി കളിയാക്കാറുമുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നീടാണ് ആ പേരില്‍ നിന്നും കടമെടുത്ത പിള്ള എന്ന ഇരട്ടപ്പേര് ഞങ്ങള്‍ അവന് ചാര്‍ത്തിക്കൊടുക്കുന്നത്.<br /><br />മാത്രമല്ല, അതിനു മറ്റൊരു കാരണം കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് ഞങ്ങള്‍ റൂമില്‍ 7 പേരായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഒരിയ്ക്കല്‍ ഒരു കൊച്ചു പയ്യന്‍ സുധിയപ്പനോട് അവന്റെ പേര് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അവന്‍ ആ കുട്ടിയുടെ മുന്‍പില്‍ തട്ടി വിട്ടത് ആയിടെ കണ്ട ഏതോ സിനിമയിലെ വില്ലന്റെയോ മറ്റോ പേരായിരുന്നു - ആല്‍ഫ്രഡ് ഫെര്‍ണാണ്ടസ് ഗോണ്‍സാല്‍വസ് എന്ന്. അതിലെ ആല്‍ഫ്രഡ് മാറ്റി 'വില്‍ഫ്രഡ്, ഫ്രെഡറിക്, അന്റോണിയോസ്...' അങ്ങനെയങ്ങനെ വേറെയും 5 പേരുകള്‍ കൂടി അവന്‍ തല്‍ക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി, ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടേയും പേരുകളായി പറഞ്ഞു. പക്ഷേ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അവസാനം വന്ന പിള്ളേച്ചന് വേണ്ടി ഒരു പേര് ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല. അപ്പോള്‍ പെട്ടെന്ന് എന്തെങ്കിലുമൊരു പേര് എന്ന രീതിയില്‍ പറഞ്ഞതാണ് പുണ്യമൂര്‍ത്തിപ്പിള്ള എന്ന അവന്റെ പേര്. PPDS എന്ന പേരില്‍ നിന്നാണ് ആ പേര് വന്നതു തന്നെ.<br /><br />എന്നിരിയ്ക്കലും അവന് വിഷമുണ്ടാകരുതല്ലോ എന്ന് കരുതി ഒരു ദിവസം അക്കാര്യം അവനോട് ചോദിയ്ക്കുക തന്നെ ചെയ്തു. ഒരു ദിവസം ഞങ്ങളെല്ലാവരും വെറുതേ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു. അന്ന് സഞ്ജു അവനോട് ചോദിച്ചു 'പിള്ളേച്ചാ, നിന്നെ ഞങ്ങള്‍ പിള്ള എന്നൊക്കെ വിളിയ്ക്കുന്നത് കൊണ്ട് നിനക്കെന്തെങ്കിലും വിരോധം ഉണ്ടെങ്കില്‍ പറയണം കേട്ടോ' എന്ന്. എന്നാല്‍ 'പിള്ള' എന്ന് വിളിയ്ക്കുന്നത് തനിയ്ക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ട കാര്യമാണെന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞങ്ങള്‍ ഒന്ന് അമ്പരന്നു.<br /><br />'അതെന്താ? നിങ്ങള്‍ 'പിള്ള ഫാമിലി' ഒന്നുമല്ലല്ലോ ആണോ? കുടുംബത്തിലെ ആരുടെയെങ്കിലും പേരിന്റെ കൂടെ പിള്ള എന്നോ മറ്റോ ഉണ്ടോ?' മത്തന്‍ ഇടയ്ക്ക് കയറി ചോദിച്ചു.<br /><br />'അല്ല, പിള്ള ഫാമിലി ഒന്നും അല്ലെങ്കിലും എന്റെ ഫാമിലിയിലും പണ്ട് ഒരു പിള്ള ഉണ്ടായിരുന്നു' പിള്ളേച്ചന്റെ മറുപടി.<br /><br />'അതെങ്ങനെയാടാ? അല്ല ആരായിരുന്നു ആ പിള്ള?' സുധിയപ്പന്റെ സംശയം മാറിയില്ല.<br /><br />'അതായത് എന്റെ അമ്മയുടെ അമ്മാവന്റെ അച്ഛന്റെ ചേട്ടന്റെ അളിയന്റെ വകയിലൊരു പിള്ള ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പിള്ളേച്ചന്‍ എന്നാണ് പുള്ളിക്കാരനും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നതെന്നാണ് അമ്മ പറഞ്ഞ് കേട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്' പിള്ളേച്ചന്‍ കുറച്ചൊരു അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു.<br /><br />അവന്‍ പറഞ്ഞ ആ അകന്ന ബന്ധം ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആര്‍ക്കും തന്നെ അത്ര മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും വകയിലെ ഏതോ ഒരു ബന്ധുവിന് പിള്ള എന്ന പേരുണ്ടായിരുന്നല്ലോ എന്ന ആശ്വാസത്തില്‍ ഞങ്ങളും ആ കേസ് അവിടെ വിട്ടു. നാളുകള്‍ കഴിയവേ ഞങ്ങളുടെ മറ്റാരുടെയും പേരുകള്‍ ഹിറ്റായില്ലെങ്കിലും പിള്ളേച്ചന്‍ സൂപ്പര്‍ ഹിറ്റായി. പുണ്യമൂര്‍ത്തിപ്പിള്ള വെറും പിള്ളയായും പിന്നീട് പിള്ളേച്ചനായും രൂപമാറ്റം വന്നു. അത് സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കിടയില്‍ വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ പരക്കുകയും ചെയ്തു.<br /><br />പിന്നെയും കുറേ നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞു. ഒരു ദിവസം എന്തോ കാര്യത്തിന് പിള്ളേച്ചന്‍ തന്റെ സാധന സാമഗ്രികളടങ്ങുന്ന ബാഗ് പുറത്തെടുത്തതായിരുന്നു. സുധിയപ്പനും അടുത്തു തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം അടുക്കിപ്പെറുക്കി വയ്ക്കുന്ന കൂട്ടത്തില്‍ അവന്റെ SSLC ബുക്ക് സുധിയപ്പന്റെ കണ്ണില്‍ പെട്ടു. വെറുതേ ഒരു കൌതുകത്തിന് അവനതെടുത്ത് മറിച്ചു നോക്കി. അതിന്റെ ആദ്യ പേജ് കണ്ടതും അവന്‍ കുറച്ച് നേരം അന്തം വിട്ട് നോക്കി നിന്നു. അതിനു ശേഷം അലറി വിളിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് ഓടി വന്നു.<br /><br />"അളിയാ... പിള്ളേച്ചന്റെയാ. നീ ഇതൊന്നു നോക്കിയേ" ആ SSLC ബുക്ക് എന്റെ കയ്യില്‍ തന്ന് അവനെന്നോട് പറഞ്ഞു.<br /><br />"എന്ത്യേടാ? ഈ കശ്മലന്‍ SSLC പാസ്സായിട്ടില്ലായിരുന്നോ?"<br /><br />"ഹ! അതൊന്നുമല്ലെടാ. നീ അതൊന്നു തുറന്ന് നോക്ക്. എന്നിട്ട് ഞാനെന്താ ഉദ്ദേശ്ശിച്ചത് എന്ന കാര്യം പിടി കിട്ടിയോ എന്ന് പറയ്"<br /><br />"ജോബീ, മത്താ... അളിയന്മാരേ, എല്ലാവരും വാടാ" അപ്പോഴേയ്ക്കും അവനെല്ലാവരെയും വിളിച്ചു വരുത്തി. അവന്റെ അലര്‍ച്ച കേട്ട് എല്ലാവരും ഓടിപ്പാഞ്ഞ് അങ്ങോട്ട് വന്നു. ഞാനപ്പോഴും പിള്ളേച്ചന്റെ SSLC ബുക്കും തുറന്ന് വച്ച് അതില്‍ നോക്കി കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയാണ്. കാര്യം എന്തെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ പിള്ളേച്ചനും ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വായും പൊളിച്ച് നില്‍പ്പുണ്ട്. എല്ലാവരും പിള്ളേച്ചന്റെ SSLC ബുക്ക് വാങ്ങി മാറി മാറി മറിച്ച് നോക്കി. ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആര്‍ക്കും അവനെന്താണ് ഉദ്ദേശ്ശിയ്ക്കുന്നത് എന്ന് പിടി കിട്ടുന്നില്ല. ഞങ്ങള്‍ അതിലെ മാര്‍ക്കും കാര്യങ്ങളും മറ്റും പരിശോധിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട് സുധിയപ്പന്റെ ക്ഷമ നശിച്ചു.<br /><br />"അവിടെ ഒന്നുമല്ലെടാ മണ്ടന്മാരേ...ഇങ്ങു താ" അതു പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും അവന്‍ അത് പിടിച്ചു വാങ്ങി. എന്നിട്ട് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.<br /><br />"എടാ. എല്ലാവരും ഓര്‍ക്കുന്നുന്നുണ്ടോ? നമ്മള്‍ ഇവന് പിള്ള എന്ന് പേരിട്ട ദിവസം? അന്ന് മത്തന്‍ ഇവനോട് ചോദിച്ചില്ലേ ഇവന്റെ ബന്ധത്തില്‍ ഏതെങ്കിലും പിള്ളമാരുണ്ടായിരുന്നോ എന്ന്. ഇവനെന്താ മറുപടി പറഞ്ഞത്? ഇവന്റെ വകയിലൊരു അപ്പൂപ്പന്റെ അപ്പൂപ്പനോ മറ്റോ ഒരു പിള്ളയായിരുന്നു എന്ന് അല്ലേ? ഇനി ദാ ഇങ്ങോട്ട് ഒന്നു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയേ. അവന്‍ ആ SSLC ബുക്കിന്റെ ആദ്യ പേജ് നിവര്‍ത്തി, എല്ലാവര്‍ക്കും കാണാവുന്ന രീതിയില്‍ പിടിച്ചു. ഞങ്ങളെല്ലാവരും ആകാംക്ഷയോടെ അതിലേയ്ക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.<br /><br />അതിലെ രണ്ടു വരികള്‍ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു.<br /><br />Name Of Candidate : ... Kumar .<br />Name of father : ...... Pillai<br /></div><div align="center"><br />**************<div style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;">വാല്‍ക്കഷ്ണം: പിന്നീട് അതെപ്പറ്റി ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പിള്ളേച്ചന്‍ പറഞ്ഞതെന്താണെന്നറിയാമോ? അന്ന് വകയില്‍ ഏതെങ്കിലും പിള്ളമാരുണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ സ്വന്തം അച്ഛന്റെ പേരിന്റെ അറ്റത്തുള്ള 'പിള്ള' എന്ന വാല്‍ അവന്റെ ഓര്‍മ്മയില്‍ വന്നതേയില്ല എന്ന്. (നമ്മള്‍ പൊതുവേ പറയുന്ന 'പിള്ള' എന്ന സമുദായത്തില്‍ പെട്ട ആളല്ല ഈ പിള്ളേച്ചന്‍ എന്നത് സത്യം തന്നെയാണ് കേട്ടോ.)</span><br /></div>**************<br /><div style="text-align: left;">പിള്ളേച്ചനെ അധികം അറിയാത്തവര്‍ക്കായി ചില ലിങ്കുകള്‍ <a href="http://neermizhippookkal.blogspot.com/2007/10/blog-post_08.html">ഇവിടെയും</a> <a href="http://neermizhippookkal.blogspot.com/2008/09/pillechanum-registrationum.html">ഇവിടെയും</a> ദാ <a href="http://neermizhippookkal.blogspot.com/2009/07/pillechan-nonvegiterian-aanu.html">ഇവിടെയും</a> ഉണ്ട്.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5743863082920632875-3582650795223121495?l=neermizhippookkal.blogspot.com' alt='' /></div>ശ്രീhttp://www.blogger.com/profile/05431806438170691666noreply@blogger.com101tag:blogger.com,1999:blog-5743863082920632875.post-9267846687426224452010-08-17T18:24:00.001+05:302010-09-07T08:30:06.964+05:30<p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center">♫ <span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പെയ്തൊഴിയാത്തൊരു മഴയുടെ ഓര്‍‌മ്മകള്‍‌<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വിങ്ങും മനസ്സിന്റെ തേങ്ങലുകള്‍...‌<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഓര്‍‌മ്മ തന്‍‌ വീഥിയിലെന്നോ കൈവിട്ട<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">താരാട്ടുപാട്ടിന്‍‌ സംഗീതമായ്</span>…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഓര്‍‌മ്മകള്‍‌ തേടിയെത്തുന്നു മെല്ലെ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">മറവി തന്‍‌ മൂടല്‍‌ മഞ്ഞലിഞ്ഞൂ</span>…<span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വ്യക്തമല്ലെങ്കിലും കേള്‍‌ക്കാമെനിക്കേതോ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">തംബുരു തന്‍‌ ശോക ഗാനം</span>…</p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സ്മൃതി </span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നിലാവിലെ നിഴലുകള്‍‌ മാത്രമായ്<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പോയ കാലത്തിന്റെ കാല്‍‌പ്പാടുകള്‍‌<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇന്നലെയെന്നിലോ മൊട്ടിട്ട സ്വപ്നങ്ങള്‍‌<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇനിയും വിടരാത്ത പുഷ്പങ്ങളായ്</span>…</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഉത്രാട രാത്രിയില്‍‌ ഉല്ലാസവേളയില്‍‌<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഓണ നിലാവിന്റെ ഓര്‍‌മ്മകളില്‍‌<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(51, 0, 153);" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇന്നെന്റെയാത്മാവില്‍‌ കേവലം സ്പന്ദനം<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><span style="color: rgb(51, 0, 153);">മാത്രമായ് തീര്‍‌ന്നൊരെന്‍‌ ബാല്യകാലം. </span></span>♫</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5743863082920632875-926784668742622445?l=neermizhippookkal.blogspot.com' alt='' /></div>ശ്രീhttp://www.blogger.com/profile/05431806438170691666noreply@blogger.com75tag:blogger.com,1999:blog-5743863082920632875.post-23490518568165859452010-07-05T07:38:00.013+05:302010-09-07T08:30:49.075+05:30<span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ബാല്യത്തിലെ വിദ്യാലയ സ്മരണകള്‍‌ക്ക് ഇടവപ്പാതിയുടെ തണുപ്പാണ്. ബാല്യ കാലം നിറം മങ്ങിത്തുടങ്ങിയ സ്ലേറ്റു പോലെയും അന്നത്തെ ഓര്‍‌മ്മകള്‍ ആ സ്ലേറ്റിലെ അക്ഷരങ്ങള്‍‌ പോലെയുമാണ്. ആ നനുത്ത ഓർ‌മ്മകളിലേയ്ക്ക് ഊളിയിടുമ്പോൾ‌ മനസ്സിൽ‌ തെളിഞ്ഞു വരുന്നത് ഓടു മേഞ്ഞ മേൽ‌ക്കൂരയുള്ള, നീണ്ടു കിടക്കുന്ന ഇടനാഴിയോടു കൂടിയ, വൻ‌ വാകമരങ്ങളുടെ നിഴൽ‌ വീണ മുറ്റമുള്ള ഒരു പള്ളിക്കൂടമാണ്. ചെറിയ മാറ്റങ്ങളോടെയെങ്കിലും പുതു തലമുറകളൊഴികെയുള്ള എല്ലാവരുടെയും ഓർമ്മകൾ‌ക്ക് സമാനതകളുണ്ടാകുമെന്ന് തോന്നുന്നു.<o:p></o:p></span><br /><p style="margin-bottom: 0pt;"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ആർ‌ത്തലച്ചു പെയ്യുന്ന പെരുമഴയുടെ അകമ്പടിയോടെയാകും മദ്ധ്യവേനലവധിയ്ക്കു ശേഷം എന്നും പള്ളിക്കൂടം തുറക്കുന്നത്. നനഞ്ഞൊലിയ്ക്കുന്ന നീളന്‍ കുടയും നനഞ്ഞൊട്ടുന്ന യൂണിഫോമിനോട് ചേര്‍‌ത്തു പിടിച്ച തടി കൊണ്ടു പുറം ചട്ടയിട്ട സ്ലേറ്റുമായിട്ടായിരുന്നു അക്ഷരാങ്കണത്തിലേയ്ക്കുള്ള ആദ്യ കുറേ വര്‍‌ഷങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നത്. ഒപ്പം ഒരു കല്ലു പെന്‍സിലും മഷിപ്പച്ചയും കൂടെ കാണും. ആ നീളന്‍ കല്ലുപെന്‍സില്‍ ഒരിയ്ക്കല്‍ പോലും രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസത്തിലധികം അതേ രൂപത്തില്‍ നിലനിര്‍ത്താന്‍ കഴിഞ്ഞതായി ഓര്‍മ്മയില്ല. അഞ്ചു പൈസയോ പത്തു പൈസയോ ആയിരുന്നു അന്ന് ഒന്നിന്റെ വില എങ്കിലും പെന്‍സില്‍ ഒടിച്ചോ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയോ വരുന്നതിന്റെ പേരില്‍ അമ്മയുടെ ചീത്ത കേള്‍ക്കാത്ത ദിവസങ്ങള്‍ കുറവായിരുന്നു. കല്ലു പെന്‍സിലിനേക്കാള്‍ കെട്ടിലും മട്ടിലും വിലയിലും കേമനായിരുന്ന പാല്‍പ്പെന്‍സിലുകളും ദുര്‍ലഭമായെങ്കിലും അന്ന് ചിലരുടെ കയ്യില്‍ കാണാമായിരുന്നു. കറുത്ത സ്ലേറ്റിന്റെ പ്രതലത്തില്‍ പോറലേല്പിയ്ക്കാതെ കുനുകുനാ എന്ന് വെളുത്ത പാലക്ഷരങ്ങള്‍ തെളിയിയ്ക്കുന്ന ആ കേമനെ ബഹുമാനത്തോടെയും ഒട്ടൊരു കൊതിയോടെയും മാറി നിന്ന് നോക്കിക്കാണാനേ എല്ലാ കാലത്തും സാധിച്ചിരുന്നുള്ളൂ... അതെല്ലാം കുറേക്കൂടി സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയുള്ള വീട്ടിലെ കുട്ടികളുടെ മാത്രം കയ്യിലേ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ.<br /></span></p><p style="margin-bottom: 0pt;"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വിദ്യാഭ്യാസ ജീവിതം ആരംഭിച്ചത് നഴ്സറി ക്ലാസ്സുകളില്‍ ആയിരുന്നു. ആദ്യത്തെ ദിവസം അമ്മയുടെ കയ്യും പിടിച്ച് നഴ്സറി ക്ലാസ്സിലേയ്ക്ക് കയറി മഠത്തിലെ കന്യാസ്ത്രീകളായ അദ്ധ്യാപികമാര്‍ക്കിടയില്‍ പകച്ചു നിന്നതും ആദ്യത്തെ ദിവസം തന്നെ കുട്ടികളെ എല്ലാം മാതാപിതാക്കളില്‍ നിന്ന് അകറ്റിഒരു ക്ലാസ് മുറിയിലിരുത്തി വാതിലടച്ചിട്ടതും ഇപ്പോഴുമോര്‍‌ക്കുന്നു. അടച്ചിട്ട ആ ക്ലാസ്സ് മുറിയ്ക്ക് മുകളില്‍ തൂങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന വായു നിറച്ച വലിയ നീല ഡോള്‍‌ഫിന്‍ പോലും വളരെ വ്യക്തമായി ഇന്നും ഓര്‍‌മ്മയുണ്ട്.</span></p><p style="margin-bottom: 0pt;"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എങ്കിലും നഴ്സറി കാലത്തെ ഓര്‍മ്മകളേക്കാള്‍ തെളിമയുള്ളത് ഒന്നാം ക്ലാസ്സു മുതലുള്ള കാലത്തിനാണ്. അപ്പോഴേയ്ക്കും സ്കൂൾ എന്തെന്നും പഠനം എന്തെന്നുമെല്ലാം മനസ്സിലാക്കി തുടങ്ങിയിരുന്നു. പുത്തൻ യൂണിഫോമും കുടയും സ്ലേറ്റും പുസ്തകക്കെട്ടും മറ്റുമായി അവധിക്കാലം കഴിയാറാകുമ്പോഴേയ്ക്കും എല്ലാവരും പള്ളിക്കൂടം തുറക്കാനുള്ള കാത്തിരിപ്പ് ആരംഭിയ്ക്കും. സൌഹൃദങ്ങളുടെ തുടക്കവും അതേ കാലത്തായിരുന്നു. മഷിപ്പച്ചയുടെ തണ്ടും കല്ലു പെന്‍സിലിന്റെ കഷ്ണങ്ങളും കടം ചോദിച്ചു കൊണ്ടായിരിയ്ക്കും പല സൌഹൃദങ്ങളുടേയും തുടക്കം. ‘അ ആ... എന്നിങ്ങനെയെല്ലാം എഴുതാന്‍ പഠിച്ചു തുടങ്ങിയത് ഒന്നാം ക്ലാസ്സിലായിരുന്നു.. ‘അ’ എന്നാല്‍ അമ്മ, ‘ആ’ എന്നാല്‍ ആന എന്നിങ്ങനെ മനസ്സില്‍ ഓരോ രൂപങ്ങളെ നിരത്തി അക്ഷരങ്ങള്‍ പഠിപ്പിച്ചു തന്നത് ഒന്നാം ക്ലാസ്സിലെ ലില്ലി ടീച്ചറായിരുന്നു. </span></p><p style="margin-bottom: 0pt;"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വഴങ്ങാന്‍ മടിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന അക്ഷരങ്ങളെഴുതാന്‍ കൈ പിടിച്ച് സഹായിച്ചും കുസൃതി കാട്ടുമ്പോള്‍ സ്നേഹപൂര്‍‌വ്വം ചെവിയ്ക്കു പിടിച്ച് ശാസിച്ചും പഠിയ്ക്കാന്‍ മിടുക്കു കാട്ടുമ്പോള്‍ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചും അടുത്ത 3 വര്‍ഷങ്ങള്‍‌ ടീച്ചര്‍ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. (അവിടെ അന്നത്തെ സമ്പ്രദായം അങ്ങനെയായിരുന്നു. ഒന്നാം ക്ലാസ്സു മുതല്‍ നാലാം ക്ലാസ്സു വരെ ഒരേ അദ്ധ്യാപിക തന്നെയാകും കുട്ടികളുടെ ക്ലാസ്സ് ടീച്ചര്‍). ഞങ്ങളുടെ എല്ലാം മനസ്സില്‍ ഒരു അമ്മയുടെ സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നു ലില്ലി ടീച്ചര്‍ക്ക്. ടീച്ചര്‍ എന്തോ കാരണം കൊണ്ട് വരാന്‍ വൈകിയ ഒരു ദിവസം ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികളെല്ലാവരും ടീച്ചര്‍ എത്രയും വേഗം എത്തിച്ചേരുന്നതിനായി കൂട്ടപ്രാര്‍ത്ഥന നടത്തിയതും സ്കൂള്‍ ഗേറ്റിലേയ്ക്ക് കണ്ണും നട്ട് കാത്തിരുന്നതും ദൂരെ നിന്നും കണ്ട മാത്രയില്‍ സന്തോഷത്തോടെ ടീച്ചറെ സ്വീകരിയ്ക്കാനായി ആ ക്ലാസ്സ് മുഴുവനും ഓടി ചെന്നതും എല്ലാം ഇന്നലെയെന്നതു പോലെ ഓര്‍ക്കുന്നു. ഇന്ന് എവിടെയാണെങ്കിലും ടീച്ചർ ആയുരാരോഗ്യസൗഖ്യത്തോടെ ഇരിയ്ക്കട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിയ്ക്കുന്നു.</span></p><p style="margin-bottom: 0pt;"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അമ്മ, അച്ഛന്‍ എന്നൊക്കെ എഴുതാന്‍ പഠിച്ചത് എന്ന് എന്നോ അത് സ്ലേറ്റിലെഴുതി അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ആദ്യമായി കാണിച്ചപ്പോള്‍ അവരുടെ പ്രതികരണമെന്തായിരുന്നു എന്നോ ഓര്‍‌മ്മയില്ല. എങ്കിലും എന്നും പഠിയ്ക്കാന്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പ്രോത്സാഹനം തന്നിരുന്നത് അവര്‍ തന്നെയായിരുന്നു. കേട്ടെഴുത്തുകള്‍ക്കും ക്ലാസ്സ് പരീക്ഷകള്‍ക്കുമെല്ലാം നല്ല മാര്‍ക്ക് വാങ്ങി തിരികേ വീട്ടില്‍ വന്ന് കയറുമ്പോള്‍ കിട്ടിയിരുന്ന ഒരു ഉമ്മയുടെയും വാത്സല്യപൂര്‍‌വ്വമുള്ള ആ ഒരു തലോടലിന്റെയുമൊന്നും മധുരം ഒരു കാലത്തും മനസ്സില്‍ നിന്നും പോകുകയില്ല. ഒന്നാം ക്ളാസ്സിലും രണ്ടാം ക്ളാസ്സിലുമെല്ലാം പരീക്ഷകള്‍ എഴുതിയിരുന്നത് പ്രധാനമായും സ്ലേറ്റില്‍ തന്നെയായിരുന്നു. പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ ശേഷം ആ സ്ലേറ്റിലെ 50/50 എന്ന മാര്‍‌ക്കും പിടിച്ചു കൊണ്ട് വീട്ടിലേയ്ക്ക് ഓടിയിരുന്നതും എന്നോ ഒരിയ്ക്കല്‍ ഏതോ ഒരു വിഷയത്തിന് 48/50 എന്ന മാര്‍ക്ക് കിട്ടിയപ്പോള്‍ ആ പരീക്ഷയ്ക്ക് തോറ്റു എന്ന് കരുതി വിഷമിച്ചതുമെല്ലാം ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഇന്ന് അറിയാതെ തന്നെ ചിരിച്ചു പോകുന്നു. (ആ ചരിത്രം അതേ പോലെ അഞ്ചാറു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ആവര്‍ത്തിച്ചു എന്നത് മറ്റൊരത്ഭുതം, എന്റെ ഒരനുജന്‍ (കുഞ്ഞച്ഛന്റെ മകനായ <a href="http://neermizhippookkal.blogspot.com/2009/11/oru-malayattoor-malakayattam.html">കണ്ണന്‍</a> ) ഇതേ പോലെ ഒരു ദിവസം പരീക്ഷയും കഴിഞ്ഞ് വരുന്ന വഴി ‘എത്രയാടാ മാര്‍ക്ക്?’ എന്ന് ചോദിച്ചതിന് ‘തോറ്റു ചേട്ടോ... തോറ്റു’ എന്നും പറഞ്ഞ് തലയും താഴ്ത്തി പോകുന്ന വഴി പിടിച്ചു നിര്‍ത്തി സ്ലേറ്റ് പരിശോധിച്ചപ്പോള്‍ 48/50 എന്ന മാര്‍ക്ക് കണ്ട് ചിരിച്ചവരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഈ ഞാനുമുണ്ടായിരുന്നു)<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><o:p></o:p></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അതു പോലെ തന്നെയായിരുന്നു കുട്ടിക്കാലത്തെ സ്കൂൾ‌ യാത്രകളും. അന്ന് താമസം കൊരട്ടിയിലായിരുന്നതിനാൽ‌ സ്കൂളിൽ എത്താൻ‌ ഒരു നാഷ്ണൽ ഹൈവേയും റെയിൽ പാതയും മുറിച്ചു കടക്കണമായിരുന്നു എന്നതിനാൽ‌ നഴ്സറിയിലും ഒന്നാം ക്ലാസ്സിലെ ആദ്യ കുറച്ചു നാളുകളിലും അമ്മയായിരുന്നു സ്കൂളിൽ കൊണ്ടു വിടാറുള്ളത്. പിന്നെപ്പിന്നെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പമായി അത്തരം യാത്രകൾ‌. വഴിയരുകിലെ പട്ടിയോടും പൂച്ചയോടുമൊക്കെ വർ‌ത്തമാനം പറഞ്ഞും മഷിപ്പച്ചയും തീപ്പെട്ടിപ്പടങ്ങളും മഞ്ചാടിക്കുരുവും ശേഖരിച്ചും നടന്ന ഒരു കാലം. <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പിന്നീട് മൂന്നാം ക്ലാസ്സിനു ശേഷം ഞങ്ങൾ‌ നാട്ടിലേയ്ക്ക് താമസം മാറിയതോടെ സ്കൂൾ‌ വിദ്യാഭ്യാസവും അങ്ങോട്ട് പറിച്ചു നടേണ്ടി വന്നു. പക്ഷേ ഒരു തനി നാട്ടിൻ‌പുറമായ അവിടുത്തെ പഠനകാലമാകട്ടെ ആദ്യത്തേതിനേക്കാൾ‌ നല്ല അനുഭവങ്ങളും ഓർ‌മ്മകളുമാണ് നൽ‌കിയത്. <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span></p><p style="margin-bottom: 0pt;"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അന്നത്തെ ഓർ‌മ്മകളിൽ മുന്നിട്ടു നിൽക്കുന്ന ഒന്നാണ് നഴ്സറി ക്ലാസ്സിലെ ഉപ്പുമാവിന്റെയും പ്രൈമറി ക്ലാസ്സുകളിലെ കഞ്ഞിയുടെയും ചെറുപയറിന്റെയും സ്വാദ്. അന്നത്തെ ‘കഞ്ഞി-പയർ’ കോമ്പിനേഷനു പകരം വയ്ക്കാവുന്ന ഒന്നും പിന്നീട് ഒരിടത്തു നിന്നും ലഭിച്ചിട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യം. അന്നെല്ലാം ഉച്ചഭക്ഷണമായ കഞ്ഞിയുടെയും പയറിന്റെയും വലിയ തൂക്കുപാത്രം എടുത്തു കൊണ്ടു വരുവാൻ ടീച്ചർ ആരെയാണ് ഏല്‍പ്പിയ്ക്കുക എന്ന് കാത്തിരിയ്ക്കുമായിരുന്നു ഞങ്ങളെല്ലാവരും. ആ ഡ്യൂട്ടി ഏറ്റെടുക്കുന്നത് അന്ന് ഒരു ക്രെഡിറ്റായിരുന്നു. രാവിലത്തെ അവസാന പിരിയഡ് കഴിയാറാകുമ്പോൾ ടീച്ചർ ആരെങ്കിലും രണ്ടു പേരെ കലവറയിലേയ്ക്ക് പറഞ്ഞു വിടും. ബെല്ലടിയ്ക്കും മുൻപ് കഞ്ഞിയും പയറും ക്ലാസ്സ് മുറിയുടെ ഒരു മൂലയിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിയ്ക്കും. നിമിഷങ്ങൾ‌ക്കുള്ളിൽ ഒരു സുഖകരമായ ഗന്ധം അവിടെയെങ്ങും പരക്കും. പിന്നെ, ബെല്ലടിയ്ക്കാനുള്ള കാത്തിരിപ്പാണ്. സ്ഥിരമായി വീട്ടിൽ നിന്ന് ചോറു കൊണ്ടു വരുമായിരുന്നെങ്കിലും അതിന്റെ കൂടെ ആ ചൂടു കഞ്ഞിയും പയറു കറിയും വാങ്ങാൻ ഞാനൊരിയ്ക്കലും മറക്കാറില്ല. <o:p></o:p></span></p><p style="margin-bottom: 0pt;"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ക്ലാസ്സ് ലീഡറുടെ ചുമതലയായിരുന്നു ഇടയ്ക്ക് ബ്ലാക്ക് ബോർഡ് മായ്ച്ച് വൃത്തിയാക്കുന്നതും ദിവസവും രാവിലെ ദിവസവും ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികളുടെ എണ്ണവുമെല്ലാം ബോർ‌ഡിന്റെ മുലയ്ക്ക് എഴുതുന്നതുമെല്ലാം. </span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അതേ പോലെ </span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വല്ലപ്പ്പോഴുമൊരിയ്ക്കൽ ടീച്ചറുടെ അനുവാദത്തോടെ ഗുളിക രൂപത്തിലുള്ള ‘മഷിക്കട്ട’ കടയിൽ നിന്നും വാങ്ങി, നരച്ചു തുടങ്ങിയ ബോർ‌ഡ് വീണ്ടും കറുപ്പിയ്ക്കണം. അതിനെല്ലാം സഹായികളായി ഇഷ്ടം പോലെ ശിങ്കിടികളുമുണ്ടാകും.</span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇപ്പോഴും ഇടയ്ക്ക് വെറുതേ ഓർ‌ക്കാറുണ്ട്. ആദ്യമായി അമ്മയുടെ കൈപിടിച്ച് സ്കൂളിന്റെ പടി കടന്ന ദിവസം, ക്ലാസ്സ് ലീഡറായി എന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തതായി ടീച്ചർ പറയുമ്പോൾ അതെന്തെന്നറിയാതെ പകച്ചു നിന്ന ദിവസം, ടീച്ചർ ക്ലാസ്സിലില്ലാത്ത ഒരു പിരിയഡ് ഇരുന്നു വർത്തമാനം പറഞ്ഞതിന് ലില്ലി ടീച്ചർ വന്ന് ഒന്നൊഴിയാതെ എല്ലാവരേയും എഴുന്നേൽ‌പ്പിച്ച് നിർത്തി, ചൂരൽ‌പ്രയോഗം നടത്തിയ ദിവസം, ശക്തമായ ഇടിമിന്നലും ഇടിവെട്ടും കണ്ട് ഭയന്ന് എല്ലാവരും കൂടി ടീച്ചറെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞ ദിവസം, സ്കൂളിനു തൊട്ടപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ ചേട്ടൻ ട്രെയിനിടിച്ച് മരിച്ചതറിഞ്ഞ് എല്ലാവരും കൂട്ടപ്രാർ‌ത്ഥന നടത്തിയ ദിവസം, ഒന്നാം ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികളുടെ റിസൽ‌ട്ട് നോട്ടീസ് ബോർ‌ഡിൽ കാണാതെ അമ്മ പരിഭ്രമിച്ച്, അവസാനം ഏറ്റവുമടിയിൽ ‘ഒന്നാം ക്ലാസ്സിലെ എല്ലാ കുട്ടികളും ജയിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു’ എന്ന വാചകം കണ്ട് ആശ്വസിച്ച ദിവസം </span>…<span style="font-family:AnjaliOldLipi;"> അങ്ങനെയങ്ങനെ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇന്ന് ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിയ്ക്കുമ്പോൾ ഒരുപാട് നഷ്ടബോധത്തോടെ മാത്രം ഓർ‌മ്മയിൽ‌ തെളിയുന്ന ഒരു കാലമാണ് അത്. ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളുടെയോ പ്രതീക്ഷകളുടെയോ അമിതഭാരമില്ലാതെ കളിയും ചിരിയും പേരിനു പഠിപ്പുമായി ബാല്യം ആസ്വദിച്ച കാലം. മഷിത്തണ്ടും പെൻ‌സിൽ തുണ്ടുകളും നൽകി സൗഹൃദങ്ങൾ‌ സമ്പാദിച്ചിരുന്ന കാലം. ജാതി-മത, ആൺ-പെൺ വിവേചനങ്ങളില്ലാതെ നല്ല സൗഹൃദങ്ങൾ‌ മാത്രം എല്ലാവരും മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന കാലം. സുഹൃത്തിന്റെ കയ്യിൽ‌ വീഴുന്ന ചൂരൽ കണ്ട് അവന്റെ വേദനയിൽ പങ്കു ചേർന്ന് സ്വന്തം കണ്ണു നിറച്ചിരുന്ന കാലം. </span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><a href="http://neermizhippookkal.blogspot.com/2007/12/blog-post_20.html">ക്ലാസ്സിലെ ജനലിന്റെ മരയഴികൾ തിരിയ്ക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് പുറത്ത് തിമർത്തു പെയ്യുന്ന മഴ ശക്തി കൂടുകയും കുറയുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട് എന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്ന കാലം</a>. </span><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പാഠപുസ്തകത്തിന്റെ രഹസ്യത്താളുകളിൽ മയില്‍പ്പീലി തുണ്ട് സൂക്ഷിച്ച് അത് പെറ്റു പെരുകാൻ‌ പ്രാർ‌ത്ഥിച്ചു നടന്ന സുവർണ്ണ കാലം. <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ആ ഓർ‌മ്മകൾ തികട്ടി വരുമ്പോൾ അറിയാതെ മനസ്സ് ആഗ്രഹിച്ചു പോകും. <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" align="center"><span style="color: rgb(0, 0, 102);"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഒന്നു കൂടി ആ പള്ളിക്കൂടത്തിന്റെ മുറ്റത്ത് ഓടിക്കളിയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ‌</span>…<span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" align="center"><span style="color: rgb(0, 0, 102);"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഒരു വട്ടം കൂടി ഒന്നാം ക്ലാസ്സിലെ ആ മരബെഞ്ചിൽ പോയിരിയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ</span>…</span></p><p class="MsoNormal" align="center"><span style="color: rgb(0, 0, 102);"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ബാല്യത്തിന്റെ നിഷ്കളങ്കതകളുമായി ഒരു വട്ടം കൂടി ജീവിയ്ക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ‌</span>…<span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><o:p></o:p></span></span></p><p class="MsoNormal" align="center"><span style="color: rgb(0, 0, 102);"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്തിനും ഏതിനും</span>…<span style="font-family:AnjaliOldLipi;"> കാലമേ, നീയൊന്ന് തിരിഞ്ഞു കറങ്ങിയിരുന്നെങ്കിൽ‌!</span></span><span style="font-family:Kartika;"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5743863082920632875-2349051856816585945?l=neermizhippookkal.blogspot.com' alt='' /></div>ശ്രീhttp://www.blogger.com/profile/05431806438170691666noreply@blogger.com141tag:blogger.com,1999:blog-5743863082920632875.post-18998480589836766652010-06-16T12:38:00.007+05:302010-06-17T16:28:26.875+05:30<p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">തൃശ്ശൂര്‍ </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >- </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കോട്ടയം സൂപ്പര്‍‌ ഫാസ്റ്റില്‍ മൂവാറ്റുപുഴയില്‍ ഇറങ്ങാന്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ് പോക്കറ്റില്‍ കിടന്ന് മൊബൈല്‍ റിങ്ങ് ചെയ്യുന്നത് അറിയുന്നത്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എടുക്കും മുന്‍പേ കോള്‍ കട്ടായി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">മിസ്സ് കോളാണ്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്നാല്‍ പിന്നെ ഇറങ്ങിയിട്ട് നോക്കാമെന്ന് കരുതി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോഴേയ്ക്കും പിന്നെയും ഒരു മിസ്സ് കോള്‍ കൂടി വന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അപ്പോഴേ മനസ്സില്‍ ഊഹിച്ചു … ഇത് പിള്ളേച്ചന്‍ തന്നെ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വേറെ ആരാ മിസ്സ് കോള്‍ മാത്രമടിയ്ക്കാന്‍</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പൈസ ചിലവാക്കുന്നതില്‍ പിള്ളേച്ചന്റെ അത്ര പിശുക്കനെ വേറെങ്ങും കണ്ടിട്ടില്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">മിസ്സ്ഡ് കോളില്‍ തന്നെ ചരിത്രം സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട് പിള്ളേച്ചന്‍</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഒരിയ്ക്കല്‍ ബഹ്‌റൈനില്‍ പോകുന്ന നേരത്ത് ‘എടാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അവിടെ എത്തിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ വിളിച്ചറിയിയ്ക്കണം കേട്ടോ‘ എന്ന് പറഞ്ഞതിന് പിള്ളേച്ചന്‍ പറഞ്ഞ മറുപടി ഞങ്ങള്‍‌ക്കിടയില്‍ പ്രശസ്തമാണ്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അത് ഏതാണ്ട് ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. “</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എടാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നാളെ ഞാന്‍ അവിടെ എത്തി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">മൊബൈലെടുത്ത ശേഷം നിങ്ങളെ വിളിയ്ക്കും</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. 00973 </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ല്‍ തുടങ്ങുന്ന നമ്പര്‍ കണ്ടാല്‍ അറിയാമല്ലോ ബഹറിന്‍ നമ്പര്‍ ആണെന്ന്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പക്ഷേ കോള്‍ എടുക്കരുത്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കൃത്യം ഒരു മിനുട്ട് കഴിയുമ്പോള്‍ അതേ നമ്പറീല്‍ നിന്ന് പിന്നെയും കോള്‍ വരും</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അപ്പോഴും എടുക്കരുത്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പിന്നെയും ഒരു മിനുട്ട് കൂടി കഴിയുമ്പോള്‍ വീണ്ടും അതേ നമ്പറില്‍ നിന്നും നിന്നും മൂന്നാമതൊരു മിസ്സ് കോള്‍ കൂടെ വരും</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് മനസ്സിലാക്കാം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അത് ഞാനാണെന്നും ഞാനവിടെ ലാന്‍‌ഡ് ചെയ്തെന്നും</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്തിന് വെറുതേ പൈസ കളയണം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കാര്യമറിഞ്ഞാല്‍ പോരേ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >?”</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അതാണ് പിള്ളേച്ചന്‍</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ആ പിള്ളേച്ചന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നും മിസ്സ്ഡ് കോളല്ലേ പ്രതീക്ഷിയ്ക്കാനാകൂ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അപ്പോഴേയ്ക്കും ബസ്സ് മൂവാറ്റുപുഴ എത്തി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ബസ്സിറങ്ങിയശേഷം മൊബൈലെടുത്ത് നോക്കി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഊഹം തെറ്റിയില്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">മൂന്ന് മിസ്സ്ഡ് കോള്‍സ് കിടക്കുന്നുണ്ട്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പിള്ളേച്ചന്‍ തന്നെ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">തിരിച്ചു വിളിച്ചു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എടുക്കുന്നില്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">രണ്ടു മൂന്നു തവണ വിളിച്ചിട്ടും എടുത്തില്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇവനിതെന്തു പറ്റി എന്നാലോചിച്ചു നിന്നപ്പോഴേയ്ക്കും ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അവന്‍ തന്നെയാണ്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. “</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഞാന്‍ </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >10.30 </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ന് പിറവം പള്ളിയില്‍ കാണും</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നിങ്ങള്‍ എത്തുമ്പോള്‍ വിളിയ്ക്കൂ” എന്ന്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇവനിന്ന് ഇതെന്തിന് പിറവം പള്ളിയില്‍ പോയി നില്‍ക്കണം എന്ന് ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കാര്യം ബിബിന്റെ കല്യാണം കൂടാനാണ് ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും ഒത്തു ചേരുന്നത്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കെട്ട് പിറവം പള്ളിയിലുമാണ്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">മുഹൂര്‍ത്തം </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >10.30 </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നും</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പക്ഷേ അത് ഇന്നല്ലല്ലോ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നാളെയല്ലേ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പിന്നെ ഇവനെന്തിന് ഇന്നു തന്നെ അവിടെ പോയി നില്‍‌ക്കണം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >??? </span> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-size:100%;">‘</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്തെങ്കിലുമാകട്ടെ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പിള്ളേച്ചനല്ലേ ആള്‍</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്തെന്നു വരും’ എന്ന് സമാധാനിച്ച് അടുത്ത പിറവം ബസ്സില്‍ ചാടിക്കയറി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇടയ്ക്ക് ഒന്നു രണ്ടു വട്ടം കൂടി അവനെ വിളിച്ച്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അവിടെ കിടന്ന് കറങ്ങാതെ നേരെ ജോബിയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് വരാന്‍ പറയാന്‍ നോക്കിയെങ്കിലും കക്ഷി അപ്പോഴും ഫോണെടുത്തില്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >..</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ബസ്സ് പിറവത്തേയ്ക്കുള്ള പ്രയാണം തുടരുകയാണ്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എത്രയോ വട്ടം യാത്ര ചെയ്ത വഴിയായിരുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഏതാണ്ട് പത്തു കൊല്ലം മുന്‍പ്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇന്നിപ്പോള്‍ റോഡിന്റെ മുഖച്ഛായ മൊത്തം മാറിയിരിയ്ക്കുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ ചിന്തിച്ചിരുന്നപ്പോഴേയ്ക്കും ബസ്സ് പിറവം ഓണക്കൂര്‍ പള്ളിപ്പടി എത്തി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">സമയം </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >11 </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">മണി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ബസ്സിറങ്ങി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഞാന്‍ ജോബിയെ വിളിച്ചു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-size:100%;">“</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അളിയാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നീ എത്തിയോ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്നാല്‍ നേരെ പള്ളിയുടെ മുന്നിലേയ്ക്ക് പോര്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഞാനിവിടെ ഉണ്ട്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കുറച്ച് കഞ്ഞി കുടിയ്ക്കാന്‍ നില്‍‌ക്കുവാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നീയിങ്ങു കേറി വാ” </span></span> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-size:100%;">“</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നീ ഇതു വരെ പള്ളിയില്‍ നിന്നിറങ്ങിയില്ലേ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അല്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കഞ്ഞി കുടിയ്ക്കാന്‍ പള്ളിയിലോ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇതെന്തെടേയ്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അവളു നിനക്ക് രാവിലെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് ഒന്നും തന്നില്ലേ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >?” </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഞാന്‍ ചോദിച്ചു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-size:100%;">“</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ആക്കാതെടേയ്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇന്ന് പെന്തക്കോസ്ത് ഞായറാഴ്ചയല്ലേ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പള്ളിയില്‍ നിന്ന് പഞ്ഞീം കയറും ഫ്രീയാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >...”</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-size:100%;">“</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഹെന്ത്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >?”</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-size:100%;">“</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">സോറി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >! </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കഞ്ഞീം പയറും</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >...”</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="LEFT"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നന്ദുവിന് </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >(</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അവന്റെ മകള്‍</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >) </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഒരു മഞ്ച് കൊടുത്ത് സോപ്പിട്ട ശേഷം ഒരു വിധത്തില്‍ അവനെയും വിളിച്ചിറക്കി അവന്റെ വീട്ടില്‍ പോയി എല്ലാവരെയും ഒന്നു കണ്ട് ഞാനും അവനും കൂടി പിള്ളേച്ചനെ തപ്പിയിറങ്ങി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പിള്ളേച്ചന്റെ മെസ്സേജ് ജോബിയ്ക്കും കിട്ടിയിരുന്നത്രെ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പക്ഷേ അവനെന്തിന് അപ്പഴേ പിറവത്ത് പള്ളിയില്‍ പോയി നില്‍ക്കുന്നു എന്ന് ജോബിയ്ക്കും മനസ്സിലായില്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="LEFT"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="LEFT"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വൈകാതെ ഞങ്ങള്‍ പിറവം പള്ളിയിലെത്തി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പിള്ളേച്ചനെ കണ്ടുപിടിച്ചു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്തിനാണ് അവിടെ വന്നു നില്‍ക്കുന്നതെന്ന് ചോദിച്ച ഞങ്ങളോട് പിള്ളേച്ചന്‍ പറഞ്ഞ വിശദീകരണം മുഴുവനും ഞങ്ങള്‍ക്ക് മനസ്സിലായില്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ആകെ മനസ്സിലായത് ഇത്രമാത്രം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. ‘ </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">തിങ്കളാഴ്ച നടക്കേണ്ട ബിബിന്റെ കല്യാണം ഞായറാഴ്ച ആണ് എന്ന് അവന്‍ ധരിച്ചുവത്രെ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കാരണം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">സാധാരണ കല്യാണങ്ങളൊക്കെ ഞായറാഴ്ചയാണല്ലോ എന്ന്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.’</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="LEFT"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="LEFT"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്തായാലും അവനെയും കൂട്ടി സുധിയപ്പന്റെ അമ്മയെയും കണ്ട ശേഷം മത്തനെയും വിളിച്ചു വരുത്തി ഞങ്ങള്‍ ജോബിയുടെ മാരുതി റിറ്റ്സില്‍ ബിബിന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">സഞ്ജുവിനെ വിളിച്ചപ്പോള്‍ അവനും വൈഫും നേരെ ബിബിന്റെ വീട്ടിലെത്തിയേക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"> <span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അങ്ങനെ തലേന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >3 </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">മണിയോടെ ഞങ്ങള്‍ തലയോലപ്പറമ്പിലെ ബിബിന്റെ വീട്ടിലെത്തി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >(</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">തലേ ദിവസം തന്നെ എല്ലാവരും വീട്ടിലെത്തണമെന്ന് ബിബിന്‍ എല്ലാവരേയും പ്രത്യേകം വിളിച്ച് പറയുകയും ചെയ്തിരുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.) </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വര്‍ഷങ്ങള്‍‌ക്ക് ശേഷമാണ് ഞങ്ങളെല്ലാവരും ബിബിന്റെ വീട്ടിലെത്തുന്നത്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ആ സന്തോഷം അവന്റെ വീട്ടുകാരും ഞങ്ങളോരോരുത്തരും പങ്കു വച്ചു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">സുധിയപ്പനും കുല്ലുവിനും മാത്രം വരാനൊത്തിട്ടില്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. (</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എങ്കിലും കുല്ലു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ബിബിന്‍ നാട്ടിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ദിവസം എയര്‍‌പോര്‍‌ട്ടില്‍ വച്ച് അവനെ കണ്ടിരുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >) </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ബാക്കി എല്ലാവരുമുണ്ട്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഞങ്ങള്‍ ചെന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍ അവിടെ വിവാഹത്തിന്റെ ഒരുക്കങ്ങള്‍ എല്ലാം നടക്കുകയായിരുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പക്ഷേ ഒരു കല്യാണ വീടിന്റേതായ ഓളമോ ബഹളങ്ങളോ ഒന്നുമില്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളുമായി കുറച്ചു പേര്‍‌ വന്നു ചേര്‍‌ന്നിട്ടുണ്ട് എന്ന് മാത്രം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്തായാലും ഞങ്ങള്‍ എത്തിയതും കല്യാണവീടിന്റെ കോലമാകെ മാറി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">മത്തന്‍ പതിവു പോലെ എന്തെങ്കിലും പണി ബാക്കിയുണ്ടോ എന്നും അന്വേഷിച്ച് നടന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വൈകാതെ പന്തല്‍ ഡെക്കറേഷന്റെയും ലൈറ്റ് അറേഞ്ച്മെന്റ്‌സിന്റെയും ഉത്തരവാദിത്വം മുഴുവനും ഏറ്റെടുത്തു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ജോബി ശരീരമനങ്ങാതെ നാവു കൊണ്ട് പണിയെടുക്കുന്നവരെ സഹായിച്ചു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇതിനിടെ പരസ്പരം പാര വയ്ക്കാനും കളിയാക്കാനുമെല്ലാം ബിബിന്റെ അനുജനും പെങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ കൂടെ കൂടി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അതിനിടയില്‍ ബിബിന്റെ അനുജന്‍ അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്ക് എന്നെ ബ്ലോഗെഴുത്തിന്റെ പേരു പറഞ്ഞ് പരിചയപ്പെടുത്തിയപ്പോള്‍ അവരില്‍ പലരും എന്റെ ഈ ബ്ലോഗ് വായിയ്ക്കാറുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞതു കേട്ട് എന്തു കൊണ്ടോ സന്തോഷവും ജാള്യതയും ഒരുമിച്ച് തോന്നി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അപ്പോഴേയ്ക്കും പഴയ ബിപിസി സുഹൃത്തുക്കളായ ജേക്കബും സുനിലും ക്യാപ്റ്റനും എത്തിച്ചേര്‍ന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ക്യാപ്റ്റനെ കണ്ട് മത്തന്‍ ‘ക്യാപ്റ്റോ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >...’ </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്ന് വിളിച്ചത് കേട്ട് അവിടെ നിന്ന ഒരു പയ്യന്‍ ഓടിച്ചെന്ന് ഒരിത്തിരി ബഹുമാനത്തോടെ ക്യാപ്ടന്റെ കൈ പിടിച്ച് “ചേട്ടനാണല്ലേ ക്യാപ്ടന്‍ എല്‍‌ദോ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;"><a href="http://neermizhippookkal.blogspot.com/2008/10/blog-post.html">എനിയ്ക്ക് ബ്ലോഗ് വായിച്ച് അറിയാം</a>” എന്ന് പറഞ്ഞതു കേട്ട് ക്യാപ്റ്റന്‍ പകച്ചു നില്‍ക്കുന്നതു കണ്ടു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അല്പ നേരം കഴിഞ്ഞ് അവന്‍ എന്റടുത്ത് വന്ന് ചോദിച്ചു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. “</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇതെന്തോന്നെടേയ്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നീ അത് എവിടെയൊക്കെയാ എഴുതി വിട്ടിരിയ്ക്കുന്നത്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്തുവാ ഈ ബ്ലോഗ്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്റെ കളിപ്പേരും ഡീറ്റയിത്സും കൊച്ചു പിള്ളേര്‍‌ക്ക് പോലും അറിയാമെന്ന് അതുങ്ങളു വന്ന് പറയുന്നത് നീ കേട്ടോടേയ്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇനിയെങ്കിലും എന്നോട് ഒന്നു പറയ് എന്താ ഈ ക്യാപ്റ്റന്റെ അര്‍‌ത്ഥമെന്ന്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >...”</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">സത്യത്തില്‍ ക്യാപ്ടന്‍ വന്ന് പറഞ്ഞതു കേട്ട് ഞാന്‍ ചിരിച്ചു പോയി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. 10 </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കൊല്ലങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷവും അവനറീയില്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എങ്ങനെ ആ പേരു വന്നു എന്ന്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്തായാലും ഞാനാ രഹസ്യം അപ്പോഴും വെളിപ്പെടുത്തിയില്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കുറച്ചു നാള്‍ കൂടി ആ തമാശ അങ്ങനെ തന്നെ നില്‍ക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അപ്പോഴേയ്ക്കും സമയം സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ബിബിന്റെ ‘എതിരേല്‍‌പ്പിന്റെ’ സമയമായി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അവരുടെ ഇടവക പള്ളിയിലെ അച്ചന്‍ വന്ന് അതിന്റെ ചടങ്ങുകളും പ്രാര്‍ത്ഥനകളും നടത്തി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അതു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേയ്ക്കും എല്ലാവരും കൂടി കല്യാണ വീടിനു മുന്‍പില്‍ ഒത്തു കൂടി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഒരുപാട് നാളുകള്‍ക്ക് ശേഷമായിരുന്നു ഞങ്ങളെല്ലാം നേരില്‍ കാണുന്നത്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അതിന്റെ ഒരു സന്തോഷം എല്ലാവരിലുമുണ്ടായിരുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കുറേ നേരത്തേയ്ക്ക് ഞങ്ങളെല്ലാവരും വീണ്ടും കുട്ടികളായി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വര്‍‌ത്തമാനം പറഞ്ഞും വിശേഷങ്ങള്‍ പങ്കു വച്ചും ബഹളമുണ്ടാക്കിയും പരസ്പരം പാര വച്ചും അങ്ങനെ കുറേ നേരം ഇരുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അപ്പോഴേയ്ക്കും ബിബിന്റെ അനുജന്‍ വന്ന് എല്ലാവരെയും ഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കാന്‍ വിളിച്ചു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഭക്ഷണശേഷം ഞാന്‍ കുറച്ചു നേരം വെറുതേ ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">സമയം ഒമ്പതര </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നേരം നല്ലവണ്ണം ഇരുട്ടിക്കഴിഞ്ഞു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വിവാഹ വീട്ടിലെ വെളിച്ചവും ബഹളവുമെല്ലാം ഒഴിച്ചു നിര്‍ത്തിയാല്‍ ചുറ്റുപാടും നിശബ്ദതയും ഇരുട്ടും മാത്രം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഞാന്‍ ആകാശത്തേയ്ക്ക് കണ്ണും നട്ട് ഇരിയ്ക്കുന്നത് കണ്ട് ബിബിന്‍ എന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് വന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പുറകിലൂടെ വന്ന് തോളില്‍ കയ്യിട്ട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... “</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്നാ അളിയാ ഒറ്റയ്ക്ക്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്നതാ നീ ആലോചിയ്ക്കുന്നേ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >?”</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഞാന്‍ ചെറുതായി ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... “</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഒന്നുമില്ലെടാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഞാന്‍ ആലോചിയ്ക്കുകയായിരുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഒരു പത്തു വര്‍‌ഷങ്ങള്‍ക്ക് പുറകിലുള്ള നമ്മുടെ ചില നാളുകള്‍</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നമ്മളെല്ലാവരും ഒരുമിച്ചുണ്ടായിരുന്ന അന്നത്തെ രാത്രികള്‍</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ബിപിസിയില്‍ ഇങ്ങനെ മാനം നോക്കി കിടക്കാറുണ്ടായിരുന്ന ആ നല്ല നാളുകള്‍”</span></span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-size:100%;">“ </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഞാനും ഇടയ്ക്ക് അതൊക്കെ ആലോചിയ്ക്കാറുണ്ടെടാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഞാനും സുധിയപ്പനും ജോബിയും എല്ലാം നമ്മുടെ റൂമില്‍ ഒത്തു കൂടാറുണ്ടായിരുന്ന ആ കാലം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >...”</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അവന്‍ ശബ്ദം താഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് തുടര്‍ന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... “ </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇപ്പോള്‍ ആലോചിയ്ക്കുമ്പോള്‍ എന്തൊക്കെയോ നഷ്ടബോധം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">സുധിയപ്പന്‍ മാത്രം നമ്മളില്‍ നിന്നും ഏറെ അകലെ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അതിന് മന</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >:</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പൂര്‍വ്വമല്ലെങ്കിലും ഞാനും കൂടി കാരണമല്ലേ എന്നൊരു തോന്നല്‍</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇന്ന് അവനും കൂടി ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ഞാനിപ്പഴും കൂടി ആലോചിച്ചതേയുള്ളൂ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അവനെ തിരിച്ചു കൊണ്ടു വരാന്‍ നമുക്ക് കഴിയുമോടാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നിനക്ക് ഒന്നു കൂടി ശ്രമിച്ചു നോക്കിക്കൂടേ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >?”</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഞാന്‍ എന്തെങ്കിലും മറുപടി പറയും മുന്‍‌പേ ബിബിനെ അവന്റെ പെങ്ങള്‍ വന്നു വിളിച്ചു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അകത്ത് ആരോ അവനെ അത്യാവശ്യമായി അന്വേഷിയ്ക്കുന്നുവത്രേ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഉടനെ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് അവന്‍ അകത്തേയ്ക്ക് പോയി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഞാന്‍ വീണ്ടും ആ പഴയ ഓര്‍മ്മകളിലേയ്ക്കം </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span> </p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="CENTER"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="CENTER"><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >****************</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ബി പി സി കോളേജിന്റെ മുറ്റത്തെത്തി നില്‍ക്കുന്ന ടാറിട്ട ആ റോട്ടില്‍ ആകാശവും നോക്കി അങ്ങനെ മലര്‍ന്ന് കിടക്കുക എന്നത് അക്കാലത്ത് ഞങ്ങളുടെ ഒരു വിനോദമായിരുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ ഇത് പതിവുള്ളതാണ്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഞങ്ങളുടെ കൊച്ചു റൂമില്‍ എല്ലാവരും ഒത്തു ചേരാറുള്ള ചില ദിവസങ്ങളില്‍ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് വെടി പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്ന അവസരങ്ങളില്‍ ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഞങ്ങള്‍ സംസാരം അപ്പോളോ ജംഗ്ഷനിലുള്ള ശശി ചേട്ടന്റെ പീടികയ്ക്കു മുമ്പിലെ ബെഞ്ചുകളിലേയ്ക്കോ അടുത്തുള്ള കലുങ്കിലേയ്ക്കോ അതുമല്ലെങ്കില്‍ കുന്നിന്‍ മുകളിലുള്ള ബിപിസി കോളേജിന്റെ മുറ്റത്തേയ്ക്കോ മാറ്റും</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">മറ്റെവിടുത്തേക്കാളും നിശബ്ദമായിരിയ്ക്കും രാത്രി സമയങ്ങളില്‍ ബിപിസിയും പരിസരങ്ങളും</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അതു കൊണ്ടു തന്നെ കന്നീറ്റു മലയുടെ ഒത്ത മുകളിലായി ചുറ്റുപാടും റബ്ബര്‍ മരങ്ങളാല്‍ ചുറ്റപ്പെട്ട</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നിലാവില്‍ കുളിച്ചു കിടക്കുന്ന ബിപിസിയുടെ മുറ്റത്ത് ചെന്നിരിയ്ക്കുന്നതായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഏറെ ഇഷ്ടം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അത്തരം അവസരങ്ങളില്‍ കുല്ലുവിന്റെ ശ്രുതിമധുരമായ ഗാനാലാപനവും ബിമ്പുവിന്റെ നവോദയാ കഥകളും സുധിയപ്പന്റെ അട്ടഹാസം പോലുള്ള തൊണ്ട കീറിയുള്ള പാട്ടും </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >(</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അതല്ലെങ്കില്‍ പാട്ടു പോലുള്ള എന്തോ ഒന്നും</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >) </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്റെ ചില വളിപ്പുകളും കത്തികളും ജോബിയുടെ രസകരമായ മണ്ടത്തരങ്ങളും മത്തന്റെ കൊച്ചു കൊച്ചു പൊങ്ങച്ചങ്ങളും എല്ലാമായി രംഗം കൊഴുക്കും</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എല്ലാത്തിനും ഒരു കേള്‍വിക്കാരനായി എന്നും സഞ്ജു ഉണ്ടാകും</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="CENTER"><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >"</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇന്നിതാ എത്രയോ കാലം കഴിഞ്ഞു </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" > <br /></span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അന്നത്തെ സൌഹൃദം ഇപ്പോഴുമുണ്ടോ </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" > <br /></span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇല്ലെന്നു ചൊല്ലുവാന്‍ ഒട്ടും മടിയ്ക്കേണ്ട </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" > <br /></span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കാലത്തിനൊത്തല്ലോ നമ്മളും മാറേണ്ടൂ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" > <br /></span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കാലത്തിനൊത്തല്ലോ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നമ്മളും മാറേണ്ടൂ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >..."</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കുല്ലു പാടി നിര്‍ത്തിയ ശേഷവും ഏതാനും നിമിഷങ്ങള്‍ ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">തുടര്‍ന്ന് ബിമ്പുവാണ് ആ നിശ്ശബ്ദത ഭേദിച്ചത്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. "</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അളിയാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നീ ഇതിങ്ങനെ പാടി കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഒരു പ്രത്യേക ഫീല്‍ </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്തോ ഒരു വിഷമവും</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പക്ഷേ എത്ര കാലം കഴിഞ്ഞാലും നമ്മുടെ സൌഹൃദം തകരരുത്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അത് എന്നും ഇങ്ങനെ നിലനില്‍ക്കണം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >" </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അല്ലേ സുധിയപ്പാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >...</span></p><p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >"</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അതേയതെ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പാമ്പന്‍ പാലം പോലെ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഈ കന്നീറ്റുമലയുടെ പച്ചപ്പു പോലെ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >" </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">സുധിയപ്പന്റെ മറുപടിയ്ക്ക് താമസമുണ്ടായില്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എല്ലാവരും ചിരിച്ചു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.</span></p><p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >“</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഓ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">തുടങ്ങി അവന്റെ അവിഞ്ഞ സാഹിത്യം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഒന്നു നിര്‍ത്തെടാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >...” </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ജോബി അലറി.</span></span></p><p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അപ്പോഴാണ് മാനത്തു നോക്കി ഇതെല്ലാം കേട്ട് രസിച്ചു കിടന്നിരുന്ന ഞാന്‍‌ ഒരു കൊള്ളിയാന്‍ മിന്നി മറയുന്നത് കണ്ടത്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. “</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ദേ നോക്കെടാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഒരു വാല്‍‌നക്ഷത്രം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >!” </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അതു കണ്ട ഭാഗത്തെ ആകാശത്തേയ്ക്ക് വിരല്‍‌ ചൂണ്ടി ഞാന്‍ വിളിച്ചു കൂവി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എല്ലാവരുടേയും ശ്രദ്ധ അതിലേയ്ക്കായി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-size:100%;">“</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എടാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വാല്‍‌ നക്ഷത്രത്തെ കാണുമ്പോള്‍‌ എന്തെങ്കിലും മനസ്സിലാഗ്രഹിച്ചാല്‍ ഉറപ്പായും അതു നടക്കുമെന്നാ വിശ്വാസം” ബിബിന്‍ തന്റെ അറിവ് വിളമ്പി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഏതാനും നിമിഷം അവിടമാകെ നിശ്ശബ്ദത പരന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കാരണം എല്ലാവരും കണ്ണടച്ച് പ്രാര്‍ത്ഥിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വെടി പോട്ടുന്നതു പോലെയുള്ള സുധിയപ്പന്റെ അട്ടഹാസമാണ് ആ നിശ്ശബ്ദത ഭഞ്ജിച്ചത്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. “ </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഹാ ഹാ ഹാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വാല്‍നക്ഷത്രത്തെ കണ്ട് പ്രാര്‍‌ത്ഥിച്ചാല്‍‌ അത് ഫലിയ്ക്കുമെന്നോ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വിഡ്ഢികള്‍</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അളിയാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നീ ഇത് വിശ്വസിയ്ക്കുന്നുണ്ടോ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >?”</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അവന്റെ ചോദ്യം എന്നോടായിരുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കണ്ണടച്ച് പ്രാര്‍‌ത്ഥനയിലായിരുന്ന ഞാനാണെങ്കില്‍‌ മറുപടി പറയാന്‍ ഒന്നു രണ്ടു നിമിഷങ്ങളെടുത്തു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അത് മനസ്സിലാക്കിയ അവന്റെ ചിരി കുറേക്കൂടി ഉച്ചത്തിലായി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-size:100%;">“</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അതല്ലെടാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അന്ധവിശ്വാസമെന്നു പറയാമോ എന്നറിയില്ല</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പക്ഷേ ഇനി എങ്ങാനും അത് സത്യമാണെങ്കിലോ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഒരു ചേതവുമില്ലാത്ത കാര്യമല്ലേ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഒന്നു ട്രൈ ചെയ്ത് നോക്കുന്നതിലെന്താണ് തെറ്റ്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >?”</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">സുധിയപ്പന്റെ പൊട്ടിച്ചിരി പിന്നെയും മുഴങ്ങി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. “ </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">യൂ സെഡ് ഇറ്റ്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >! </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇനി എങ്ങാനും ബിരിയാണി കൊടുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലോ അല്ലേ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഞാനും അതേ ലൈനിലാ ചിന്തിച്ചത്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അതു കൊണ്ട് ആ വാല്‍ നക്ഷത്രം കണ്ട ഉടനേ എല്ലാവരെക്കാളും മുന്‍‌പേ ഞാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.”</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-size:100%;">“ </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്നിട്ടാണോടാ </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >&amp;%$#@... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഇത്രയും നേരം താളമടിച്ചത്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അവന്റെയൊരു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >...”</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">മത്തന് സുധിയപ്പന്റെ ഡയലോഗ് കേട്ട് ചൊറിഞ്ഞു വന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;"><span style="font-size:100%;">“</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പോട്ടെഡേയ് മത്താ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വിട്ടു കള</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നമുക്ക് റൂമിലേയ്ക്ക് പോകാം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എനിയ്ക്ക് ഉറക്കം വന്നു തുടങ്ങി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">സമയം എത്രയായെന്നാ വിചാരം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">മൂന്നാകാറായി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... ”</span></p><p style="margin-bottom: 0in;" align="CENTER"><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >****************</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="LEFT"><span style="font-size:100%;">“</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അളിയാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പോകണ്ടേ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >? </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">നീ എന്താലോചിച്ചിരിയ്ക്കുകയാ” സഞ്ജുവിന്റെ ചോദ്യമാണ് വീണ്ടും എന്നെ ഓര്‍‌മ്മകളില്‍ നിന്നും തിരികെ കൊണ്ടു വന്നത്</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അപ്പോഴേയ്ക്കും മത്തന്‍ ഫാമിലിയുമൊത്ത് അങ്ങോട്ടു വന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഒപ്പം സഞ്ജുവിന്റെ നല്ല പാതിയും</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="LEFT"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="LEFT"><span style="font-size:100%;">“</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഒന്നുമില്ലെടാ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >... </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ഒരു വാല്‍ നക്ഷത്രം കാണാനൊക്കുമോ എന്ന് നോക്കുവായിരുന്നു” ഞാന്‍ ചിരിച്ചു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എല്ലാവരും ആ ചിരിയില്‍ പങ്കു ചേര്‍ന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.</span></p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="LEFT"> </p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="LEFT"> <meta equiv="CONTENT-TYPE" content="text/html; charset=utf-8"><title></title><meta name="GENERATOR" content="OpenOffice.org 3.2 (Win32)"><style type="text/css"> <!-- @page { margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } --> </style> </p><p style="margin-bottom: 0in;" align="LEFT"> <span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">സമയം രാത്രി </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >10 </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എല്ലാവരേയും കണ്ട് യാത്ര പറഞ്ഞ് ഞങ്ങള്‍ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അന്ന് വീണു കിട്ടിയ കുറച്ചു സമയത്തിനുള്ളില്‍ അച്ചൂസും </span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >(</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">മത്തന്റെ മകള്‍</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >) </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എന്നോട് നല്ല കമ്പനി ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">സന്ധ്യയ്ക്കെപ്പോഴോ ഞാന്‍ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്ന മഞ്ച് അവള്‍ കാറില്‍ കയറിയപ്പോഴേ വാങ്ങിയെടുത്തു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.</span></p><p style="margin-bottom: 0in;" align="LEFT"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">അന്ന് രാത്രി ഞാന്‍ സഞ്ജുവിന്റെ വീട്ടില്‍ അവന്റെ കൂടെ തങ്ങി</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">പിറ്റേന്ന് പത്തു മണിയോടെ എല്ലാവരും വീണ്ടും പിറവം പള്ളിയില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >. </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">ബിബിന്റെ വിവാഹവും കഴിഞ്ഞ് ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">എല്ലാവരേയും കാണാന്‍ സാധിച്ച സന്തോഷത്തോടെ</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >, </span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">വീണ്ടും കുറേ നല്ല ഓര്‍മ്മകളുമായി ഞാന്‍ ബാംഗ്ലൂര്‍ക്ക് തിരിച്ചു</span></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >.</span></p><span style="font-size:100%;"> <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5743863082920632875-1899848058983676665?l=neermizhippookkal.blogspot.com' alt='' /></div>ശ്രീhttp://www.blogger.com/profile/05431806438170691666noreply@blogger.com103tag:blogger.com,1999:blog-5743863082920632875.post-71283281061013226182010-05-03T07:28:00.007+05:302010-05-04T10:42:59.747+05:30<span style="font-family:tahoma,sans-serif;">80 കളുടെ അവസാനത്തിലും 90 കളിലുമായിട്ടായിരുന്നു എന്റെ വിദ്യഭ്യാസ കാലം. അന്നെല്ലാം മദ്ധ്യവേനലവധി വരാനുള്ള കാത്തിരിപ്പ് ഫെബ്രുവരി-മാർ‌ച്ച് മാസങ്ങളിലേ ആ‍രംഭിയ്ക്കും. മാർ‌ച്ച് മദ്ധ്യത്തോടെ നടക്കാൻ‌ പോകുന്ന വാർഷിക പരീക്ഷകളേക്കാൾ തയ്യാറെടുപ്പുകളാണ് അതു കഴിഞ്ഞു വരുന്ന ഏപ്രിൽ‌ - മെയ് കാലയളവിലെ അവധിയ്ക്ക് കളിയ്ക്കേണ്ടുന്ന കളികൾ‌ക്ക് വേണ്ടി നടത്താറുള്ളത്. അവധിയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാൻ‌ സാധ്യതയുള്ള എല്ലാ കുട്ടികളുടേയും എന്തെല്ലാം കളികൾ‌ കളിയ്ക്കാം എന്നുള്ളതിന്റേയുമെല്ലാം ലിസ്റ്റ് പോലും തയ്യാറാക്കുന്നത് പരീക്ഷകൾ‌ക്കിടയിലായിരിയ്ക്കും. എന്നിട്ട് മാർ‌ച്ച് മാസം മുതൽ‌ കൗണ്ട് ഡൗൺ തുടങ്ങും... പരീക്ഷ തുടങ്ങാൻ ഇനിയെത്ര ദിവസം എന്ന് അല്ല, മറിച്ച് പരീക്ഷകൾ‌ കഴിയാൻ എത്ര ദിവസമുണ്ട് എന്നായിരിയ്ക്കും എണ്ണുക.<br /><br />വാർ‌ഷിക പരീക്ഷകളുടെ പേടിയും ചൂടുമെല്ലാം തോന്നുന്നത് ആദ്യ പരീക്ഷ തുടങ്ങുന്നതിന് രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസം മുൻ‌പ് മാത്രം. ആ പേടിയെല്ലാം ആദ്യ പരീക്ഷ കഴിയുന്നതോടെ മാറുകയും ചെയ്യും. ഇനി ഒരു വിഷയം കുറച്ച് പഠിച്ചാൽ‌ മതിയല്ലോ എന്ന് ആശ്വസിയ്ക്കും. സ്കൂളിൽ നിന്നും വീട്ടിലെത്തിയാൽ ആദ്യം തന്നെ, ഡ്രസ്സ് മാറുന്നതിനും ഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കുന്നതിനും മുൻ‌പ് ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രവൃത്തിയുണ്ട് - നേരെ പഠന മുറിയിലെത്തി അന്ന് പരീക്ഷയെഴുതി കഴിഞ്ഞ വിഷയത്തിന്റെ ടെക്സ്റ്റും നോട്ടുമടക്കം എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളും എടുത്ത് മാറ്റി വയ്ക്കുക എന്നത്. പിന്നീടൊരിയ്ക്കലും ആ വിഷയം പഠിയ്ക്കേണ്ടല്ലോ എന്ന സന്തോഷമാകും അപ്പോൾ മനസ്സു നിറയെ. മനസ്സിന് ഏറ്റവും സന്തോഷം തോന്നാറുള്ള നിമിഷങ്ങളിലൊന്നാണ് അത്.<br /><br />അവസാന പരീക്ഷയുടെ അന്ന് പരീക്ഷയെ കുറിച്ച് ഒട്ടും വേവലാതി തോന്നാറില്ല. എങ്ങനെയെങ്കിലും അത് ഒന്ന് എഴുതി തീർ‌ത്ത് വീട്ടിലെത്തിയാൽ മതി എന്നു മാത്രമാകും മനസ്സിൽ. അന്നത്തെ പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞാൽ വീട്ടിലേയ്ക്ക് ഒരു ഓട്ടമാണ്. കളിയ്ക്കാനുള്ള തിരക്കിൽ ഭക്ഷണം പോലും വേണ്ടെന്ന് വയ്ക്കാൻ മടി തോന്നാറില്ല.<br /><br /></span>പത്താം ക്ലാസ്സു വരെയുള്ള എല്ലാ അവധിക്കാലങ്ങളും ഇതിന്റെ തനിപ്പകർ‌പ്പായിരുന്നു. പല സമയത്തും കളിക്കൂട്ടുകാർ മാറി മാറി വരാറുണ്ട് എന്ന് മാത്രം. കൊരട്ടിയിൽ താമസിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് (രണ്ടാം ക്ലാസ്സ് വരെ) എന്റെ സമപ്രായക്കരോ അതിലും താഴെയുള്ളവരോ ആയിരുന്നു കൂടുതലുമെങ്കിൽ‌ എന്റെ നാടായ വാളൂർ‌ വന്നപ്പോൾ മുതൽ കൂടുതലും എന്നേക്കാൾ മുതിർന്നവരായി.<br /><br />അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ‌ നാട്ടിലേയ്ക്ക് താമസം മാറ്റിയ സമയം. മൂന്നാം ക്ലാസ്സിലെ മദ്ധ്യവേനലവധിയായി. നാട്ടിലെ കുട്ടിക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ താരതമ്യേന പുതുമുഖമായതു കൊണ്ട് എനിയ്ക്ക് അധികം കൂട്ടുകാരായിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്<wbr>ല. ചേട്ടനാണെങ്കിൽ സ്വന്തം ക്ലാസ്സിൽ തന്നെ പഠിയ്ക്കുന്ന രണ്ടു മൂന്നു കൂട്ടുകാർ അയൽ‌പക്കങ്ങളിൽ‌ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതു കൊണ്ട് അവരുടെ കൂടെ എളുപ്പത്തിൽ കൂടാൻ പറ്റി. എന്റെ സമപ്രായക്കാർ കുറവായിരുന്നതിനാലും അവിടെ സാധാരണ കളികൾ നടക്കാറുള്ളത് കൊച്ചു കുട്ടികൾ, ഇടത്തരക്കാര്‍, മുതിർ‌ന്നവര്‍ പിന്നെ പെൺ‌കുട്ടികൾ എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിച്ചും ആയിരുന്നതിനാൽ എന്നെ ചേട്ടന്റെയും മറ്റും ഗ്യാങ്ങിലേയ്ക്ക് പരിഗണിയ്ക്കാറില്ല.<br /><br />എനിയ്ക്ക് താഴെയുള്ള കുട്ടികളെല്ലാം തീരെ ചെറിയ കുട്ടികളായതിനാൽ അവരുടെ കൂടെ കളിയ്ക്കുന്നതിന് ഒരു രസവുമുണ്ടാകാറില്ല. അതിനാൽ‌ എങ്ങനെയെങ്കിലും വലിയവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ‌ അംഗത്വം നേടുക എന്നതായിരുന്നു എന്റെയും സ്വപ്നം. എല്ലാ ദിവസവും ഞാൻ അവരുടെ പിന്നാലെ നടക്കും. ഓരോ കളികളിലും അവർ എന്നെ ഉൾ‌പ്പെടുത്തും എന്ന് പ്രതീക്ഷിയ്ക്കും. പക്ഷേ, ഒന്നും നടക്കാറില്ല. ഓരോരോ കാരണങ്ങൾ‌ പറഞ്ഞ് അവരെന്നെ ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യും. ആളു കൂടുതല്‍‌ ആവശ്യമുള്ള ക്രിക്കറ്റിലും ഫുട്ബോളിലും പോലും എനിയ്ക്ക് അവസരം കിട്ടാറില്ല. അതിനു മാത്രം മുതിര്‍ന്നവര്‍ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നതു തന്നെ പ്രധാന കാരണം. ഒന്ന് രണ്ട് അവസരങ്ങളില്‍ ക്രിക്കറ്റോ മറ്റോ കളിയ്ക്കുമ്പോള്‍ വേണ്ടത്ര ആളുകള്‍ തികയാതെ വരുമ്പോള്‍ സബ്‌സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ആയി എന്നെ ഇറക്കുമായിരുന്നു. മിക്കവാറും ഫീല്‍ഡ് ചെയ്യാന്‍ മാത്രമോ അല്ലെങ്കില്‍ അവസാന നമ്പറില്‍ ബാറ്റു ചെയ്യാനോ ഒക്കെ ആയിരിയ്ക്കും. വല്ലപ്പോഴുമായി ഇങ്ങനെ വീണു കിട്ടുന്ന അര്‍‌ദ്ധാവസരങ്ങള്‍‌ മുതലാക്കാന്‍ എനിയ്ക്കു കഴിയാറുമില്ല. കാരണം പലപ്പോഴും ഫീല്‍ഡിങ്ങിനിടെ കയ്യിലേയ്ക്ക് വരുന്ന ക്യാച്ചുകള്‍ പോലും നിലത്തിടുക, റണ്ണൌട്ടാക്കാനുള്ള സുവര്‍ണ്ണാവസരങ്ങള്‍‌ പോലും തുലയ്ക്കുക, ഇനി ബാറ്റു ചെയ്യുമ്പോഴാണെങ്കില്‍ ആദ്യ പന്തില്‍ തന്നെ പൂജ്യനായി പുറത്താകുക അല്ലെങ്കില്‍‌ സ്വന്തം ടീമംഗത്തെ തന്നെ റണ്ണൌട്ടാക്കുക ‍അങ്ങനെയങ്ങനെ പോകും എന്നെക്കൊണ്ട് അവര്‍ക്കുള്ള പൊല്ലാപ്പുകള്‍. അതു കൊണ്ടു തന്നെ എന്നെ ഏതെങ്കിലും ടീമിലെടുക്കാന്‍ ആരും തയ്യാറാകാറുമില്ല.<br /><br />ചിലപ്പോഴെല്ലാം ചില കളികള്‍ ദിവസങ്ങളോളം നീണ്ടു നില്‍ക്കും. അതായത് ഒരു തവണ രണ്ടു ടീമുകളായി തിരിഞ്ഞ് കളി തുടങ്ങിയാല്‍ അന്നത്തെ കളി കഴിഞ്ഞാലും തുടര്‍ന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിലും അതേ ടീം തന്നെ പിന്നെയും കളിയ്ക്കും. പലപ്പോഴും ജയിച്ച ടീമിന്റെ കളിയാക്കലുകള്‍ കൂടുമ്പോഴോ തോറ്റവരുടെ വെല്ലുവിളികള്‍ കൂടുമ്പോഴോ ആയിരിയ്ക്കും അതേ ടീമിലെ അംഗങ്ങളെ നിലനിര്‍‌ത്തിക്കൊണ്ട് ദിവസങ്ങളോളം കളിയ്ക്കേണ്ടി വരിക.<br /><br />ഒരിയ്ക്കല്‍ അതു പോലെ രണ്ടു ടീമുകള്‍ തിരിഞ്ഞ് കളി പുരോഗമിച്ചു കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു. മെയ് മാസവും അതോടൊപ്പം ആ അവധിക്കാലവും അവസാനിയ്ക്കകയായിരുന്നു. അന്ന് അവസാന ‍അവധി ദിവസമാണ്. അതു കൊണ്ട് ഇരു കൂട്ടരും വാശിയിലായിരുന്നു. അപ്പോള്‍ തന്നെ ഇതേ ടീമുകള്‍ പല തവണ ഏറ്റുമുട്ടി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. രണ്ടു ടീമുകളും തുല്യമായ എണ്ണം മത്സരങ്ങള്‍ ജയിച്ച് നില്‍‌ക്കുന്ന സമയം. അന്ന് എന്തോ കാരണം കൊണ്ട് എന്റെ ചേട്ടനും ജിബിഷേട്ടനുമെല്ലാം ഉള്‍പ്പെട്ട ടീമില്‍ ഒരാളുടെ കുറവു വന്നു. വേറെ നിവൃത്തി ഇല്ലാത്തതിനാല്‍‌ പകരക്കാരനായി എന്നെ തന്നെ അവര്‍‌ക്ക് ടീമില്‍ ഉള്‍‌പ്പെടുത്തേണ്ടി വന്നു. എതിര്‍ ടീമംഗങ്ങളാണെങ്കില്‍‌ അധികവും ഒമ്പതിലേയും പത്തിലേയും ചേട്ടന്മാരാണ്.<br /><br />വൈകാതെ കളി തുടങ്ങി, പത്തോവര്‍ മത്സരമാണ്, ഞങ്ങളുടെ ടീമിന്റെ ബാറ്റിങ്ങ് കഴിഞ്ഞു. (അവസാന ബാറ്റ്സ്മാനായതു കൊണ്ട് എന്റെ സംഭാവന ഒന്നും വേണ്ടി വന്നില്ല) സ്കോര്‍ ഏതാണ്ട് അമ്പതു റണ്‍സോ മറ്റോ ആണെന്നാണ് ഓര്‍‌മ്മ. എങ്കിലും എതിര്‍ ടീമിലെ സീനിയര്‍ ചേട്ടന്മാര്‍‌ക്ക് നിസ്സാരമായി മറികടക്കാവുന്ന സ്കോര്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു അത്. എങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ ടീമും നന്നായി പൊരുതി. അങ്ങനെ അവസാന ഓവറെത്തി. കളി ജയിയ്ക്കാന്‍ എതിര്‍ ടീമിന് വേണ്ടത് പത്ത് റണ്‍സ് മാത്രം. ഒരു വിക്കറ്റ് ബാക്കി. പക്ഷേ അപ്പോള്‍ ക്രീസില്‍ നില്‍‌ക്കുന്നത് എതിര്‍ ടീമിന്റെ ക്യാപ്റ്റനും മികച്ച ബാറ്റ്സ്മാനുമായ സാബു ചേട്ടനാണ്. സാബു ചേട്ടന്‍ ഔട്ടായില്ലെങ്കില്‍ ആ ഓവറില്‍ അവര്‍ ജയിയ്ക്കും എന്ന് നിശ്ചയം. അവസാന ഓവര്‍ എറിയുന്നത് ഞങ്ങളുടെ ടീം ക്യാപ്റ്റനും ഇപ്പറഞ്ഞ സാബു ചേട്ടന്റെ അനുജനുമായ സലീഷേട്ടനാണ് (ചേട്ടനുമനിയനുമാണെങ്കിലും രണ്ടാളും കളിക്കളത്തില്‍ ബദ്ധശത്രുക്കളാണ്. ശരിയ്ക്കും ആ ഒരു കാരണം കൊണ്ടാണ് അത്തവണയും ഒരേ ടീമുകള്‍ തുടര്‍ച്ചയായി കളിയ്ക്കേണ്ടി വന്നതും. ജയിച്ച ആള്‍ തോറ്റയാളെ കണക്കിന് കളിയാക്കും, വെല്ലുവിളിയ്ക്കും. സ്വാഭാവികമായും മറ്റേയാള്‍ ആ വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുത്ത് പിറ്റേന്ന് അതേ ടീമംഗങ്ങളെ വച്ച് പിന്നെയും കളിയ്ക്കാന്‍ തീരുമാനമാകും.)<br /><br />കൂട്ടത്തില്‍ ഏറ്റവും ചെറുതായതിനാലും മോശം ഫീല്‍ഡറായിരുന്നതിനാലും പന്ത് അധികവും വരാത്ത സ്ഥലത്ത് ബൌണ്ടറിയ്ക്കരികിലായിരുന്നു എന്നെ ഫീല്‍‌ഡില്‍ നിര്‍ത്തിയിരുന്നത്. അതു കൊണ്ട് എനിയ്ക്ക് വലിയ പണിയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.ആ ഓവറിലെ ആദ്യ പന്തു തന്നെ സാബു ചേട്ടന്‍ സിക്സറടിച്ചു. ഇനി ജയിയ്ക്കാന്‍ 5 പന്തില്‍ 4 റണ്‍സ് മതി. സാബു ചേട്ടന്‍ ബൌണ്ടറി ലാക്കാക്കി അടിച്ച രണ്ടാം പന്ത് ഉരുണ്ട് വന്നത് ബൌണ്ടറിയ്ക്കരികിലായി നിന്നിരുന്ന എന്റെ നേരെ. ഫീല്‍ഡേഴ്സ് എല്ലാവരും എന്റെ പേര് വിളിച്ചു കുവുന്നത് കേട്ടപ്പോഴാണ് ഞാനും ആ പന്ത് കാണുന്നത് തന്നെ. (ഞാനത്രയും നേരം ചുറ്റുപാടുമുള്ള കാഴ്ചകള്‍ കണ്ടു നില്‍‌ക്കുകയായിരുന്നല്ലോ) എന്തായാലും ഒരു ആവേശത്തില്‍ പന്തിനു പിന്നാലെ എടുത്തു ചാടിയതു കാരണം ബൌണ്ടറിയ്ക്ക് തൊട്ട് മുന്നില്‍ വച്ച് പന്ത് തടുത്ത് തിരിച്ച് എറിഞ്ഞു കൊടുക്കാനും അങ്ങനെ വിലപ്പെട്ട 2 റണ്‍സ് സേവ് ചെയ്യാനും എനിയ്ക്കായി. പക്ഷേ ആ പരാക്രമത്തിനിടയില്‍ ബൌണ്ടറിയോട് ചേര്‍ന്ന് നിന്നിരുന്ന ഒരു മുള്ളു മുരിയ്ക്കില്‍ എന്റെ ദേഹം ഒന്ന് ഉരഞ്ഞു പൊട്ടി. എങ്കിലും എല്ലാവരും ആ ശ്രമത്തിനെ കയ്യടിച്ച് അഭിനന്ദിച്ചപ്പോള്‍ ആ വേദന ഞാന്‍ മറന്നു. ഇനി 4 പന്തില്‍ 2 റണ്‍സ് മതി. ഞാന്‍ എന്റെ മുറിവുകള്‍ പരിശോധിച്ചു കഴിഞ്ഞ് കളിയിലേയ്ക്ക് വീണ്ടും ശ്രദ്ധിയ്ക്കുന്നതേയുണ്ടായിരുന്<wbr>നുള്ളൂ. അപ്പോഴേയ്ക്കും സലീഷേട്ടന്‍ അടുത്ത പന്തും എറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എത്രയും വേഗം കളി ജയിപ്പിയ്ക്കാനുള്ള ആവേശത്തില്‍ സാബു ചേട്ടന്‍ ആ പന്തും ഉയര്‍‌ത്തിയടിച്ചു.<br /><br />മുറിവില്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ടു നിന്ന എനിയ്ക്ക് എന്തോ ഒന്ന് എന്റെ നേരെ പറന്ന് വരുന്നത് ഒരു മിന്നായം പോലെ കണ്ടതു മാത്രമേ ഓര്‍‌മ്മയുള്ളൂ. “ഹെന്റമ്മേ!” എന്ന ഒരു കരച്ചിലോടെ ഞാന്‍ നെഞ്ചും പൊത്തിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് താഴെയിരുന്നു പോയി. എന്തായിരുന്നു സംഭവിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ചുറ്റും നില്‍ക്കുന്നവര്‍ എതാനും നിമിഷങ്ങളെടുത്തു. “ഹൌ ഈസ് ദാറ്റ്” എന്നും അലറി വിളിച്ചു കൊണ്ട് സലീഷേട്ടന്‍ എന്റടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയടുക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോഴാണ് എല്ലാവര്‍ക്കും കാര്യം മനസ്സിലായത്. കളി ജയിപ്പിയ്ക്കാന്‍ സാധിയ്ക്കാതിരുന്ന നിരാശയില്‍ സാബു ചേട്ടന്‍ ബാറ്റും താഴെയിട്ട് ഗ്രൌണ്ടില്‍ തന്നെ ഇരുന്നു. നിസ്സാര മാര്‍‌ജ്ജിനിലാണെങ്കിലും ആ കളി ജയിപ്പിയ്ക്കുന്നതിന് കാരണക്കാരനായ എന്നെയും പൊക്കിയെടുത്ത് ടീമംഗങ്ങളെല്ലാം വിജയ നൃത്തം ചവിട്ടുമ്പോള്‍ ‘എന്തു കൊണ്ടിട്ടാണ് എനിയ്ക്ക് നെഞ്ച് വേദന എടുക്കുന്നത് എന്നും ആ പന്തെങ്ങനെ എന്റെ കയ്യില്‍ വന്നു’ എന്നും ആലോചിച്ച് അന്തം വിട്ടിരിയ്ക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍.<br /><br />എന്തായാലും ആ അവധിക്കാലത്തെ കലാശക്കളി അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ജയിയ്ക്കാനായി. ആ ഒരൊറ്റ സംഭവത്തിന്റെ പേരില്‍ പില്‍ക്കാലത്ത് അവിടെ നടന്ന കളികളിലെല്ലാം സീനിയര്‍ ടീമിന്റെ കൂടെ എന്നെയും ചേര്‍ക്കാനും തുടങ്ങി. അന്നു വരെ ക്രിക്കറ്റ് കളിയോട് അത്രയ്ക്ക് മമത ത്തോന്നാതിരുന്ന എനിയ്ക്ക് അന്നത്തെ സംഭവവും ടീമംഗങ്ങളില്‍ നിന്നും കിട്ടിയ പ്രോത്സാഹനവും ഒരു പുതിയ ആവേശമാണ് നല്‍‌കിയത്. അതിനു ശേഷമാണ് ഞാന്‍ ടി വി യില്‍ കാണിയ്ക്കാറുള്ള ക്രിക്കറ്റ് കളി ശ്രദ്ധിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതും. 1992 ല്‍ നടന്ന ലോകകപ്പോടെ പൂര്‍ണ്ണമായും ക്രിക്കറ്റിനെ ഇഷ്ടപ്പെടാനും തുടങ്ങി.<br /><br />ഇപ്പോഴും ടീവിയില്‍ ആദ്യ 20 - 20 ലോകകപ്പ് ഫൈനലില്‍ ഇന്ത്യയ്ക്ക് വിജയവും കപ്പും നേടിക്കൊടുക്കാന്‍ കാരണമായ ശ്രീശാന്തിന്റെ ആ ക്യാച്ച് കാണുമ്പോഴോ അതെപ്പറ്റിയുള്ള ലേഖനങ്ങള്‍ വായിയ്ക്കുമ്പോഴോ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാന്‍ ഈ സംഭവവും ഓര്‍‌ക്കാറുണ്ട്...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5743863082920632875-7128328106101322618?l=neermizhippookkal.blogspot.com' alt='' /></div>ശ്രീhttp://www.blogger.com/profile/05431806438170691666noreply@blogger.com126tag:blogger.com,1999:blog-5743863082920632875.post-58133832985424619202010-04-10T00:33:00.018+05:302010-05-14T09:17:08.058+05:30പിറവം ബി പി സി കോളേജില്‍ ആ വര്‍‌ഷത്തെ കോളേജ് ഡേ ആയിരുന്നു അന്ന്<span>।</span> തികച്ചും ശൈശവ ദശയിലായിരുന്ന ആ കലാക്ഷേത്രത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ കോളേജ് ഡേ. ചോര്‍‌ന്നൊലിയ്ക്കുന്ന ഒരു സാധാരണ വാടക കെട്ടിടത്തില്‍‌ വിരലിലെണ്ണാവുന്ന അദ്ധ്യാപകരേയും വളരെ കുറച്ച് കുട്ടികളേയും കൊണ്ട് 1995 ല്‍‌ മാത്രം പ്രവര്‍‌ത്തനമാരംഭിച്ച ആ കോളേജ് ഞങ്ങളുടെ കാലമായപ്പോഴേയ്ക്കും ബഹുദൂരം മുന്നേറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കോളേജിന്റെ സ്ഥാപക പ്രിന്‍‌സിപ്പാള്‍ കൂടിയായിരുന്ന ബേബി എം വര്‍ഗ്ഗീസ് സാറിന്റെ അശ്രാന്ത പരിശ്രമവും നാട്ടുകാരുടെ അകമഴിഞ്ഞ സഹകരണവും പ്രോത്സാഹനവും കൂടിയായപ്പോള്‍ എം ജി യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ എണ്ണം പറഞ്ഞ കോളേജുകളുടെ ലിസ്റ്റില്‍‌ ആദ്യം മുതല്‍‌ക്കേ ബി പി സി യും ഇടം പിടിച്ചു.<br /><a href="http://www.bpc.ac.in/achievements.aspx">അന്നു മുതല്‍ ഇന്നു വരെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി റാങ്ക് ലിസ്റ്റ് പ്രസിദ്ധീകരിയ്ക്കുമ്പോള്‍ ആദ്യ അഞ്ച് റാങ്കുകളില്‍ ഒന്നെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ കോളേജിനായിരിയ്ക്കും</a>. അതു പോലെ കലാ രംഗത്തും NSS മുതലായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലും ബിപിസി എന്നും മുന്നിലായിരുന്നു.<br /><br />2000 ല്‍‌ അഞ്ചു വര്‍‌ഷം തികയുന്നു എന്നത് മാത്രമായിരുന്നില്ല ആ വര്‍‌ഷത്തെ പ്രത്യേകത... ആ വര്‍‌ഷം കോളേജിന്റെ എല്ലാമായ പ്രിന്‍‌സിപ്പാള്‍ ബേബി സാര്‍‌ വിരമിയ്ക്കുകയാണ്. കോളേജിലെ ഓരോ പുല്‍‌ക്കൊടിയ്ക്കു പൊലും സുപരിചിതനായ ഒരേയൊരു പ്രിന്‍‌സിപ്പാള്‍ ആയിരുന്നു അദ്ദേഹം. പൊതുവേ സൌമ്യനും സഹൃദയനുമായിരുന്ന അദ്ദേഹം അച്ചടക്കത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ മാത്രം കണിശക്കാരനായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്ത് ഞങ്ങളുടെ കോളേജില്‍ രാഷ്ട്രീയം കടന്നു വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. KSU, SFI, ABVP ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന ആ കാലത്ത് BSF ( ബസേലിയോസ് സ്റ്റുഡന്റ്സ് ഫ്രണ്ട്), SV (സ്റ്റുഡന്റ്സ് വോയ്സ്) എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് പാര്‍‌ട്ടികളേ ബി പി സി യില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. മാത്രമല്ല, രണ്ടു പാര്‍‌ട്ടിക്കാരും തമ്മിലുണ്ടായിരുന്നത് ആരോഗ്യപരമായ ഒരു മത്സരം മാത്രം. [പിന്നീട് ബേബി സാറിനു ശേഷം വന്ന കുര്യാക്കോസ് സാറിന്റെ കാലത്തും എല്ലാം അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരുന്നു. എന്നാല്‍‌ ഞങ്ങളുടെ ബാച്ച് പാസ്സ് ഔട്ട് ആയി അധികം വൈകാതെ കുര്യാക്കോസ് സാറും ബിപിസിയില്‍ നിന്നും പോയ ശേഷം അവിടെ എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍‌ട്ടികളും ശക്തമായി എന്നാണറിഞ്ഞത്.]<br /><br />കോളേജ് ഡേ യുടെ തലേ ദിവസമെല്ലാം ഞങ്ങള്‍‌ക്ക് ശിവരാത്രി ആയിരിയ്ക്കും. കാരണം കോളേജ് ഡേയ്ക്ക് വേണ്ടി ക്യാമ്പസ് മുഴുവനും ഒരുക്കണ്ടേ... എല്ലാം കഴിയുമ്പോഴേയ്ക്കും നേരം വെളുക്കും. അതു പോലെയുള്ള എന്തെങ്കിലും ആഘോഷ ദിവസങ്ങളടുത്താല്‍ ഞങ്ങളെല്ലാം തിരക്കിലായിരിയ്ക്കും. കാരണം കോളേജ് അലങ്കരിയ്ക്കാനും സ്റ്റേജ് ഒരുക്കാനും മറ്റുമുള്ള ജോലി എന്നും കോളേജിനടുത്ത് തന്നെ താമസിച്ചിരുന്ന ഞങ്ങള്‍ കുറച്ചു പേര്‍ക്കായിരുന്നു. തലേ ദിവസം രാത്രി മുഴുവന്‍ ഉറക്കമിളച്ച് ഞങ്ങളെല്ലാവരും കഷ്ടപ്പെടാറുള്ളതും ബോറടിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കാന്‍ നാടന്‍ പാട്ടും പരസ്പരം നിര്‍‌ദ്ദോഷകരമായ പാര വപ്പുകളുമായി സമയം കളയാറുള്ളതും എല്ലാം ഇന്ന് ഓര്‍‌മ്മകള്‍ മാത്രം. നേരം വെളുക്കുമ്പോഴേയ്ക്കും ക്ഷീണിച്ച് തളര്‍ന്നാണ് റൂമില്‍ പോകാറുള്ളതെങ്കിലും അപ്പോള്‍ തന്നെ കുളിച്ച് റെഡിയായി അതി രാവിലെ തന്നെ ഞങ്ങളെല്ലാവരും വീണ്ടും കോളേജില്‍ ഏതു വിധേനയും ഹാജരായിട്ടുണ്ടാകും.<br /><br />ബേബി സാറിന്റെ അവസാന വര്‍‌ഷം കൂടെയായതിനാല്‍ ആ വര്‍‌ഷം എല്ലാ പരിപാടികളും കൊഴുപ്പിയ്ക്കാന്‍‌ അദ്ധ്യാപകരും വിദ്യാര്‍‌ത്ഥികളുമുള്‍‌പ്പെടെ എല്ലാവരും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. സാധാരണ കലാപരിപാടികളെ കൂടാതെ പുറമേ നിന്നും ഗാനമേള ടീമിനെ ബുക്ക് ചെയ്തതും മാജിക് ഷോ അറേഞ്ച് ചെയ്തതും മറ്റും അതിന്റെ ഭാഗമായിട്ടാണ്. എങ്കിലും അച്ചടക്കത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍‌ പൊതുവെ കര്‍ക്കശക്കാരനായ അദ്ദേഹം പരിപാടികളുടെ ബാഹുല്യം കുട്ടികളെ ഉത്സവ ലഹരിയിലാക്കുകയും തന്മൂലം അവരെ നിയന്ത്രണാതീതരാക്കുകയും ചെയ്യുമോ എന്ന് ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. ചീഫ് ഗസ്റ്റിനെ ബഹുമാനിയ്ക്കണം എന്നും ചടങ്ങുകള്‍‌ക്കിടയില്‍‌ ബഹളമുണ്ടാക്കി കോളേജിന്റെ പേരു മോശമാക്കരുത് എന്നും മറ്റും ആദ്യമേ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. എങ്കിലും ഗാനമേളയ്ക്കു മാത്രം വേണമെങ്കില്‍ കാണികളെ ശല്യപ്പെടുത്താതെ കുറച്ച് ആട്ടവും പാട്ടും ഡാന്‍‌സുമൊക്കെ ആകാം എന്ന് പറഞ്ഞത് എല്ലാവരെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു.<br /><br />അങ്ങനെ ബേബി സാറിന്റെ മേല്‍‌നോട്ടത്തില്‍‌ അന്നത്തെ ചടങ്ങുകളെല്ലാം ഭംഗിയായി ആരംഭിച്ചു. അന്ന് ചീഫ് ഗസ്റ്റ് ആയി വന്നത് മലയാള സിനിമാലോകത്തെ ഒരു പ്രതിഭാസം തന്നെയായ ജഗതി ശ്രീകുമാര്‍ എന്ന അതുല്യ നടന്‍ ആയിരുന്നു. തന്റെ സ്വതസിദ്ധമായ ശൈലിയില്‍ അദ്ദേഹം ആ ചടങ്ങ് ഗംഭീരമാക്കുകയും ചെയ്തു. മാത്രമല്ല, പ്രസംഗത്തിനിടയില്‍‌ അദ്ദേഹം ബേബി സാറിന്റെ ജൂനിയറായി പണ്ട് പഠിച്ചിരുന്നു എന്ന്‍ പറഞ്ഞതും ഞങ്ങള്‍‌ക്ക് ഒരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു.<br /><br />അതിനു ശേഷം കലാപരിപാടികള്‍ ആരംഭിച്ചു. ഒന്നിനൊന്നു മെച്ചപ്പെട്ട ഒട്ടേറെ പരിപാടികള്‍... ഇതെല്ലാം കൂടാതെ മാജിക് ഷോയും. പൊതുവേ ഇത്തരം ചടങ്ങുകളുടെ കൂട്ടത്തില്‍‌ അവതരിപ്പിയ്ക്കാറില്ലാത്ത കഥകളിയുടെ കുറച്ചു ഭാഗവും ഒരു കുട്ടി അവതരിപ്പിച്ചു. ആ കുട്ടി ശാസ്ത്രീയമായി കഥകളി അഭ്യസിച്ചിരുന്നു. [<a href="http://neermizhippookkal.blogspot.com/2007/05/blog-post.html">ഈ കഥകളി പരിപാടിയുടെ റിഹേഴ്സല്‍ നടക്കുന്നതിനിടയിലാണ് എന്റെ സുഹൃത്തായ മത്തന്‍‌ കഥകളി പഠിപ്പിയ്ക്കാന്‍ വന്ന ആശാനെ അങ്ങോട്ടു കയറി പരിചയപ്പെടാന്‍ ശ്രമിച്ചതും അവസാനം റബ്ബര്‍‌ കച്ചവടക്കാരനാണോ എന്ന് ചോദിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ നാണം കെടുത്തിയതും</a>].<br /><br />അവസാനം ഗാനമേള യുടെ സമയം ആയി. പ്രൊഫഷണല്‍ ഗാനമേള ടീം പുറമേ നിന്നും വന്നിരുന്നുവെങ്കിലും കോളേജില്‍ തന്നെയുള്ള പാട്ടുകാര്‍‌ക്കും പാടാന്‍ അവസരം കൊടുക്കാറുണ്ടല്ലോ. കോളേജിലെ അന്നത്തെ ആസ്ഥാന ഗായകനായ കുല്ലുവിനെയും അക്കൂട്ടത്തില്‍ പാടാന്‍ വിളിച്ചു. [കോളേജില്‍ എന്ത് പ്രോഗ്രാം നടക്കുമ്പോഴും ഒഴിച്ചു കൂടാനാകാത്ത ചില പരിപാടികള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഏതു വിഷയത്തെ കുറിച്ചാണെങ്കിലും കേള്‍‌വിക്കാരെ ഒരു തരിമ്പും ബോറടിപ്പിയ്ക്കാത്ത ബേബി സാറിന്റെ പ്രസംഗം, ഞങ്ങളുടെ സീനിയര്‍ ആയിരുന്ന പ്രശാന്തിന്റെ* ഒരു മിമിക്രി, കുല്ലുവിന്റെ വക മിനിമം ഒരു പാട്ട് അങ്ങനെയങ്ങനെ.] ഞങ്ങളുടെ പഠനകാലത്ത് കോളേജിലെ ആസ്ഥാന ഗായക സ്ഥാനം എം ജി യൂണീവേഴ്സിറ്റി കലാപ്രതിഭ കൂടിയായിരുന്ന കുല്ലുവിനായിരുന്നു. അങ്ങനെ കുല്ലു സ്റ്റേജില്‍‌ കയറി. എല്ലാവരും നിശബ്ദരായി പാട്ടു കേള്‍‌ക്കാന്‍ ഇരിയ്ക്കുകയാണ്. “അടുത്ത ഗാനം പാടുന്നത് ഈ കോളേജിന്റെ രോമാഞ്ചമായ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം കുല്‍‌ദീപ്” എന്നു മൈക്കിലൂടെ കേട്ടതും നിറഞ്ഞ കരഘോഷങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ കുല്ലു പാടാന്‍ തയ്യാറായി. ആ സമയം കുല്ലുവിനെ പറ്റി ചുറ്റും കൂടിയിരിയ്ക്കുന്ന അതിഥികളോട് വിശദീകരിച്ച് പറയുകയായിരുന്നു മുന്‍നിരയില്‍ തന്നെ ഇരിയ്ക്കുകയായിരുന്ന ബേബി സാര്‍.<br /><br />കുല്ലു മൈക്കിലൂടെ ഒരു ഗാനത്തിന്റെ ആദ്യ ഭാഗമായ ഹമ്മിങ് പാടാന്‍ തുടങ്ങിയതും സെക്കന്റുകള്‍‌ക്കകം ഓഡിറ്റോറിയത്തിന്റെ പല ഭാഗത്തു നിന്നുമായി ഓരോ കൂവലുകള്‍ കേട്ടു തുടങ്ങി.കുട്ടികള്‍ കൂവുന്നതു കേട്ടതും ബേബി സാര്‍ ഞെട്ടി. ബിപിസി കോളേജില്‍ അങ്ങനെ ഒരു സംഭവം അദ്ദേഹത്തിന് ആദ്യത്തെ അനുഭവമാണ്. തന്റെ കോളേജിനെയും അവിടുത്തെ അച്ചടക്കമുള്ള കുട്ടികളെയും പറ്റി കുറച്ചു മുന്‍പ് അതിഥികളുടെ മുന്നില്‍‌ വച്ച് പ്രസംഗിച്ചതേയുള്ളൂ... അപ്പോഴേയ്ക്കും? അദ്ദേഹം ഇരുന്നിരുന്ന കസേരയില്‍ തന്നെ തിരിഞ്ഞിരുന്ന് കുട്ടികളെ നോക്കി കയ്യുയര്‍‌ത്തി ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതിരിയ്ക്കാന്‍ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ഒരു വ്യത്യാസമുമുണ്ടായില്ല. ദേഷ്യവും സങ്കടവുമെല്ലാം വന്ന് അദ്ദേഹം ചാടി എഴുന്നേറ്റു. കൂവുന്നവരോട് ദേഷ്യത്തില്‍ കുറച്ച് ശബ്ദമുയര്‍‌ത്തി, മിണ്ടാതെ അവിടെ ഇരിയ്ക്കൂ എന്ന് പറഞ്ഞു. പക്ഷേ എന്നിട്ടും കൂവലുകള്‍ കൂടുന്നതേയുള്ളൂ...<br /><br />സകല നിയന്ത്രണവും വിട്ട അദ്ദേഹം സ്റ്റേജില്‍‌ കയറി മൈക്കിനടുത്തേയ്ക്ക് നടന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും അപകടം മനസ്സിലാക്കിയ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഡിപ്പാര്‍‌ട്ട്മെന്റ് ഹെഡ് ഷേബ മിസ്സ് ഓടി വന്ന് അദ്ദേഹത്തെ തടയാന്‍ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ എന്നിട്ടും അദ്ദേഹം നില്‍‌ക്കാതെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോഴേയ്ക്കും സന്തോഷ് സാറും മറ്റു രണ്ടു മൂന്ന് അദ്ധ്യാപകരും കൂടെ ഷേബ മിസ്സിന്റെ സഹായത്തിനെത്തി. ഒരു വിധത്തില്‍ ബേബി സാറിനെ തടുത്തു നിര്‍ത്തി, സ്റ്റേജില്‍‌ നിന്നും വിളിച്ചിറക്കി. ഷേബ മിസ്സ് അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു... “സാറേ, തടയണ്ട, ഈ കൂവുന്ന കുട്ടികളെ എല്ലാം ഞാന്‍‌ തന്നെ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞ് ഏര്‍‌പ്പാട് ചെയ്തതാണ്.”<br /><br />ബേബി സാര്‍‌ ഒന്നു ഞെട്ടി. അവിശ്വസനീയതയോടെ അദ്ദേഹം മിസ്സിന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക് തന്നെ നോക്കി.<br /><br />മിസ്സ് തുടര്‍‌ന്നു “ ഈ പാട്ടിന്റെ തുടക്കം തന്നെ അങ്ങനെ ആണ്. സാറു കേട്ടിട്ടില്ലേ?”<br /><br />കാര്യമെന്തെന്നാല്‍ കുല്ലു പാടാന്‍ ഒരുങ്ങിയത് അക്കാലത്ത് റിലീസായ ‘നിറം‘ എന്ന ചിത്രത്തിലെ അന്നത്തെ ഹിറ്റ് ഗാനമായ ‘പ്രായം നമ്മില്‍‌ മോഹം നല്‍‌കി’ എന്ന് തുടങ്ങുന്ന പാട്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ തുടക്കം ‘ആ...ആ...ആ...’ എന്ന ഹമ്മിങും കൂടിയിരിയ്ക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ കൂവലുമാണല്ലൊ. ആ പാട്ട് സെലക്റ്റു ചെയ്ത ഷേബ മിസ്സാണെങ്കില്‍‌ ഒരു ഒറിജിനാലിറ്റി ആകട്ടെ എന്നു കരുതി അന്നു രാവിലെ തന്നെ കുറച്ചു കുട്ടികളെ ആ സിനിമയിലേതു പോലെ കൂവാനായി ചട്ടം കെട്ടി ഓഡിറ്റോറിയത്തിന്റെ പല ഭാഗത്തായി ഇരുത്തിയിരുന്നു. ഒരുവിധം പുതിയ സിനിമ ആയതു കൊണ്ടോ എന്തോ ആ ഗാനം ബേബി സാര്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതാണ് കാര്യം എന്ന് മനസ്സിലായപ്പോള്‍ സാറിന് ആശ്വാസമായി. “അതു ശരി... ഇപ്പോഴത്തെ പാട്ടുകളുടെ ഒക്കെ ഒരു കാര്യം... കൂവലോടു കൂടി തുടങ്ങുന്ന പാട്ടുകളോ” എന്ന ആശ്ചര്യത്തോടെ അദ്ദേഹം തിരികെ സീറ്റിലിരുന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും കുല്ലു ‘പ്രായം നമ്മില്‍...’ പാടി തകര്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു... തുടര്‍ന്ന് അദ്ദേഹവും ആ പാട്ടില്‍ മുഴുകി. എന്നാലും പാട്ടവസാനിച്ചപ്പോഴത്തെ ഗംഭീര കൈയ്യടി കൂടെ കേട്ടപ്പോഴാണ് അദ്ദേഹത്തിന് ശരിയ്ക്കും ആശ്വാസമായത്.<br /><br />എന്തായാലും അന്നത്തെ ഗാനമേളയും അടിപൊളി ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ ബിപിസി കോളേജിന്റെ അഞ്ചാമത്തെ, പ്രിന്‍സിപ്പാള്‍‌ എന്ന നിലയില്‍ ബേബി സാറിന്റെ അവസാനത്തെ ആ കോളേജ് ഡേ ഭംഗിയായി തന്നെ അവസാനിച്ചു.<br /><div style="text-align: center;">----------------------------------------------------------------------------------</div><span style="font-size:85%;">ഞങ്ങളുടെ ബിപിസി ഇപ്പോള്‍ പതിഞഞ്ചാം വാര്‍ഷികം ആഘോഷിയ്ക്കുകയാണ്. അതെപ്പറ്റി ആലോചിച്ചപ്പോഴാണ് പഴയ അഞ്ചാം വാര്‍‌ഷികത്തിന്റെ ചില ഓര്‍‌മ്മകള്‍ മനസ്സില്‍ ഓടിയെത്തിയത്.കലാലയ ജീവിതത്തെ പറ്റിയും അവിടെ നിന്നു ലഭിച്ച സൌഹൃദങ്ങളെ പറ്റിയും എല്ലാം പറയാനാണെങ്കില്‍‌ ഒരുപാടൂണ്ട്. ഈ സംഭവങ്ങളെല്ലാം ഓര്‍‌മ്മ വരുമ്പോഴാണ് പലതും നേടിയതിന്റെ ഒപ്പം തന്നെ മറ്റു പലതും നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട് എന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കുന്നത്. അന്നത്തെ കലാലയ ജീവിതത്തിലെ രസവും ടെന്‍ഷനും കുസൃതികളും സൌഹൃദങ്ങളും അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ...<br /><br />അതു മാത്രവുമല്ല, ഇതില്‍ പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്ന, എന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളിലൊരാള്‍ കൂടിയായ കുല്ലു എന്ന <a href="http://www.kuldeepmpai.com/">കുല്‍‌ദീപ്</a> ഈ ഏപ്രില്‍ 18 ന് വിവാഹിതനാകുകയാണ്. എറണാകുളം സ്വദേശിനിയും വളര്‍ന്നു വരുന്ന യുവ പിന്നണിഗായികയുമായ <a href="http://rooparevathi.com/">രൂപ</a>യാണ് വധു. (അമൃത ടി വി സൂപ്പര്‍‌ സ്റ്റാര്‍ 2 ഫെയിം). അപ്പോള്‍ ബിപിസി കോളേജിനെയും കുല്ലുവിനെയും ഒരുമിപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചു ഓര്‍‌മ്മ പങ്കു വച്ചു എന്ന് മാത്രം.<br /><br />ക്ലാസ്സിക്കല്‍ സംഗീതമായാലും ചലചിത്ര ഗാനങ്ങളായാലും ഒരു പോലെ മികവു തെളിയിച്ചിരുന്ന കുല്ലുവാണെങ്കില്‍ ഇപ്പോള്‍‌ ചെന്നൈയിലെ സംഗീതജ്ഞര്‍‌ക്കിടയില്‍‌ സുപരിചിതനായിക്കഴിഞ്ഞു. സിനിമാ ഗാനരംഗത്തും അവന്റെ പേര്‍ കേള്‍‌ക്കുന്ന കാലം വിദൂരമല്ല. അതു പോലെ മറ്റൊരു കാര്യം അന്ന് ഞങ്ങളുടെ സീനിയര്‍‌ കൂടിയായിരുന്ന പ്രശാന്ത് കാഞ്ഞിരമറ്റം* ഇന്ന് ടി വി പ്രേക്ഷകര്‍‌ക്ക് സുപരിചിതനാണ്. കൈരളി ടി വി യിലെ 'ജഗതി ജഗതിമയം' എന്ന പ്രോഗ്രാമും 'റിഥം' എന്ന സിനിമയും ഒട്ടേറെ കോമഡി പ്രോഗ്രാമുകളും വഴി.</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Inb3PhDqyAk/S-zGungH8TI/AAAAAAAADIY/8e4KcU11pDM/s1600/kuldeep+roopa+reception+article.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 279px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Inb3PhDqyAk/S-zGungH8TI/AAAAAAAADIY/8e4KcU11pDM/s400/kuldeep+roopa+reception+article.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5470966151528313138" border="0" /></a> <span style="font-size:85%;">കുല്ലുവിന്റെയും രൂപയുടെയും വിവാഹ റിസപ്ഷന്‍ വിവരങ്ങള്‍ ചെന്നൈ ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയില്‍ വന്നത്<br /></span></div><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5743863082920632875-5813383298542461920?l=neermizhippookkal.blogspot.com' alt='' /></div>ശ്രീhttp://www.blogger.com/profile/05431806438170691666noreply@blogger.com119tag:blogger.com,1999:blog-5743863082920632875.post-83084133819735643762010-03-10T07:35:00.001+05:302010-03-23T09:43:25.203+05:30<span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കുട്ടിക്കാലത്തെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഓര്‍‌മ്മകളില്‍‌</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഏറ്റവും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തെളിമയോടെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നില്‍‌ക്കുന്ന</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒന്നാണ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചില</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >രാത്രികളില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തറവാട്ടില്‍‌</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കിടക്കാന്‍‌</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പോകുന്നത്</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങളുടെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീടിന്റെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തൊട്ടപ്പുറമായിരുന്നു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തറവാടെങ്കിലും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അവധി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ദിവസങ്ങളിലൊഴികെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അവിടെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കിടന്നുറങ്ങാനൊന്നും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛനുമമ്മയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മിക്കവാറും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സമ്മതിയ്ക്കാറില്ല</span><span style="font-size:100%;"> (</span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അതല്ലെങ്കില്‍‌</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തറവാട്ടില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അമ്മൂമ്മമാര്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒറ്റയ്ക്കാകുന്ന</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ദിവസങ്ങളാകണം</span><span style="font-size:100%;">). </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കാരണം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അവിടെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പോയിരുന്ന്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വല്ലതും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കളിച്ചു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയോ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വര്‍‌ത്തമാനം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പറഞ്ഞ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സമയം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കളയുകയോ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചെയ്യുകയല്ലാതെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങളുടെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പഠനം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒന്നും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നടക്കില്ല</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എന്ന</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കാര്യം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അവര്‍ക്ക്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നന്നായി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അറിയാം</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അതു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൊണ്ടു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തന്നെ </span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കഴിയുന്നതും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞാനും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചേട്ടനും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തറവാട്ടില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അമ്മൂമ്മമാര്‍‌ക്കൊപ്പം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പോയി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കിടക്കാനുള്ള</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അവസരം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒരിയ്ക്കലും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മിസ്സാക്കാറില്ല</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മാര്‍ച്ച്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മാസം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പരീക്ഷകള്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കഴിയാന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കാത്തിരിയ്ക്കുകയായിരിയ്ക്കും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങള്‍‌</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അവസാനത്തെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പരീക്ഷ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കഴിയുന്ന</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അന്ന്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മുതല്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പിന്നെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കുറേ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കാലത്തേയ്ക്ക്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കിടപ്പ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തറവാട്ടിലായിരിയ്ക്കും</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അതു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മാത്രമല്ല</span><span style="font-size:100%;">, </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മാര്‍‌ച്ച്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >–</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഏപ്രില്‍‌</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മാസമായാല്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അമ്മായിയുടെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മക്കളായ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നിതേഷ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചേട്ടനും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നിഷാന്ത്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചേട്ടനുമെല്ലാം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അവധിക്കാലം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചിലവിടാന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അവിടേയ്ക്കെത്തും</span><span style="font-size:100%;">.<br /><br /></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അന്ന്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങളുടെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീടിനേക്കാള്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സൌകര്യമെല്ലാം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കുറവാണ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തറവാട്ടു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീടിന്</span><span style="font-size:100%;">.</span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" > </span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വാര്‍‌ക്ക</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീടല്ല</span><span style="font-size:100%;">, </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഓട്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മേഞ്ഞതാണ്</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കയറി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചെല്ലുന്ന</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വരാന്തയിലും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അടുക്കളയിലും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മാത്രമേ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സിമന്റ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തറയുള്ളൂ</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മറ്റെല്ലാ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മുറികളും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചാണകം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മെഴുകിയതാണ്</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീടിന്റെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പിന്നാമ്പുറത്തെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒരു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഭാഗം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഓല</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മേഞ്ഞതാണ്</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കിടക്കാന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കട്ടിലില്ല</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചാണകം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മെഴുകിയ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നിലത്ത്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തഴപ്പായ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വിരിച്ച്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അതിലാണ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കിടപ്പ്</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എന്തിന്</span><span style="font-size:100%;">, </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഭക്ഷണം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കഴിയ്ക്കുന്നതു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പോലും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നിലത്തിരുന്നാണ്</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ശക്തമായ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മഴക്കാലത്ത്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഓടിട്ടതെങ്കിലും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചില</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മുറികളിലെങ്കിലും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചോര്‍‌ച്ച</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഉണ്ടാകും</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അവിടെയെല്ലാം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഉണങ്ങിയ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഓലക്കീറുകളുണ്ടാകും</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പലപ്പോഴും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മഴ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പെയ്യുന്ന</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നേരത്ത്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഭിത്തിയില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കോണി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചാരി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചോര്‍ച്ച</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തോന്നുന്നിടങ്ങളിലെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഓടുകള്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അനക്കി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വിടവ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഇല്ലാതാക്കുന്നതും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഓലക്കീറുകള്‍‌</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വച്ച്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചോര്‍ച്ച</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തടയുന്നതും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കുട്ടികളായ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങളാരുടെയെങ്കിലും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഡ്യുട്ടി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ആയിരുന്നു</span><span style="font-size:100%;">. (</span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അന്ന്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അത്തരം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ജോലികളൊക്കെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒരു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ക്രെഡിറ്റ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ആയിരുന്നു</span><span style="font-size:100%;">)<br /><br /></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >യാതൊരു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വിധ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ആര്‍ഭാടങ്ങളുമില്ലാത്ത</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അവധിക്കാലം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ആയിരുന്നെങ്കില്‍‌ക്കൂടിയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ആ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കാലത്തെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒരു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ജീവിതസുഖം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒന്നും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒരിയ്ക്കലും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മറക്കില്ല</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒരു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മദ്ധ്യവേനലവധി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മുഴുവനും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എങ്ങനെയെല്ലാം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കളിച്ചു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തീര്‍ക്കാം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എന്നതിനെല്ലാം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പരിക്ഷക്കാലത്തു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തന്നെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പ്ലാന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" lang="ML">കളിവീടു കെട്ടല്‍‌, കള്ളനും പോലീസും, കിളിത്തട്ട്, ആറൂമാസം, ഊഞ്ഞാലാട്ടം, നാടന്‍</span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" lang="ML">പന്തുകളി, കുട്ടിയും കോലും, ഒളിച്ചു കളി, നിധി വേട്ട, കരുനീക്കം, നൂറാം കോല്‍‌, മോതിരം, ഏറു പന്ത് അങ്ങനെയങ്ങനെ ഒട്ടേറെ നാടന്‍</span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" lang="ML">കളികള്‍</span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >‍</span><span style="font-size:100%;">…</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പകലു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മുഴുവന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കളിച്ചു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നടന്ന്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >രാത്രിയാകുമ്പോള്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീട്ടില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വന്ന്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കുളിച്ച്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വസ്ത്രം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മാറി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അമ്മൂമ്മയുടെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വിളിയ്ക്കായി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കാതോര്‍‌ത്തിരിയ്ക്കും</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അതല്ലെങ്കില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചിലപ്പോള്‍‌</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പോകാന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സമ്മതിച്ചില്ലെന്നു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വരും</span><span style="font-size:100%;">. (</span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പ്രത്യേകിച്ച്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കാരണമൊന്നും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഉണ്ടായിട്ടല്ല</span><span style="font-size:100%;">, </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എങ്കിലും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങളുടെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കുട്ടിക്കാലത്ത്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സാമാന്യം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഗൌരവക്കാരനായിരുന്നു</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒരു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തരത്തിലുള്ള</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ദുഃസ്വാതന്ത്ര്യവും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അനുവദിയ്ക്കില്ല</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പിന്നീട്</span><span style="font-size:100%;">, </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വളര്‍ന്ന്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വരുന്തോറും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛന്റെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സമീപനത്തില്‍‌</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മാറ്റം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വന്നു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തുടങ്ങി</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഇപ്പോഴാണെങ്കില്‍‌</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛനും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചേട്ടനും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞാനും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സുഹൃത്തുക്കളെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പോലെയായി</span><span style="font-size:100%;">.)<br /><br /></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >രാത്രിയായിട്ടും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങളെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അങ്ങോട്ട്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കണ്ടില്ലെങ്കില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛമ്മ</span><span style="font-size:100%;"> [</span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛന്റെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അമ്മ</span><span style="font-size:100%;">] </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീട്ടിലേയ്ക്ക്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വരും</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എന്നിട്ട്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒരു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ശുപാര്‍‌ശ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പോലെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛനോട്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പറയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >“എടാ</span><span style="font-size:100%;">, </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അവരെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അങ്ങോട്ട്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പറഞ്ഞു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വിട്”</span><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഗൌരവം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വിടാതെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പറയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >“എന്തിനാ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഇപ്പോ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അവിടെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പോയി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കിടക്കുന്നത്</span><span style="font-size:100%;">? </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഇവിടെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എന്താ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കുഴപ്പം”</span><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എന്നിട്ട്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പറയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >“</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ശരി</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഭക്ഷണം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കഴിച്ചിട്ട്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പോയാല്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മതി”</span><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങള്‍‌</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീണ്ടും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പ്രതീക്ഷയോടെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛമ്മയെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നോക്കും</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അതു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മനസ്സിലാക്കി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛമ്മ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീണ്ടും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഇടപെടും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >“</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അതു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വേണ്ട</span><span style="font-size:100%;">, </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അവര്‍‌ക്കും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൂടിയുള്ള</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഭക്ഷണം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞാന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഇട്ടിട്ടുണ്ട്’</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" > </span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >“മക്കളിങ്ങു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വാ</span><span style="font-size:100%;">...</span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >”</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീണ്ടും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എന്തെങ്കിലും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പറയാന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ശ്രമിയ്ക്കുമ്പോഴേയ്ക്കും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛമ്മ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങളെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വിളിച്ചു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കും</span><span style="font-size:100%;"> .<br /><br /></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പിന്നെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒന്നും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പറയില്ല</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മിക്കവാറും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ദിവസങ്ങളില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഈ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നാടകം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അരങ്ങേറാറുണ്ട്</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അന്നത്തെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തറവാട്ടു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീട്ടിലെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കഷ്ടപ്പാടുകള്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൂടി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കണക്കിലെടുത്താണ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങളെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തടയുന്നത്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എന്ന്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മനസ്സിലാക്കാനുള്ള</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അറിവൊന്നും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അന്ന്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങള്‍ക്കും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഉണ്ടായിരുന്നില്ല</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പലപ്പോഴും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തന്നെയാകും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തറവാട്ടിലേയ്ക്ക്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അരിയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അത്യാവശ്യം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സാമാനങ്ങളുമെല്ലാം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വാങ്ങി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൊടുക്കുന്നത്</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പിന്നെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കറി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വയ്ക്കാനുള്ള</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വകുപ്പെല്ലാം</span><span style="font-size:100%;"> <a href="http://neermizhippookkal.blogspot.com/2007/09/blog-post.html"><span style="font-family:AnjaliOldLipi;">കൊച്ചമ്മൂമ്മ</span></a></span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സ്വന്തം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പറമ്പില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നിന്ന്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കണ്ടെത്തിക്കോളും</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അത്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചിലപ്പോള്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചക്കയാകാം</span><span style="font-size:100%;">, </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മാങ്ങയാകാം</span><span style="font-size:100%;">, </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മരച്ചീനിയാകാം</span><span style="font-size:100%;">, </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കാച്ചിലോ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചീരയോ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അങ്ങനെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എന്തുമാകാം</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പക്ഷെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അത്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സ്വന്തം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൈപ്പടയില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൊച്ചമ്മൂമ്മ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഉണ്ടാക്കി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തരുമ്പോഴുള്ള</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ആ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സ്വാദ്</span><span style="font-size:100%;">! </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അത്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ജീവിതത്തില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വേറെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒരിടത്തു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നിന്നും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ലഭിച്ചിട്ടില്ല</span><span style="font-size:100%;">, </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അതിപ്പോള്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വെറുതേ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഉള്ളിയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മുളകും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചാലിച്ച</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചമ്മന്തിയായാല്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പോലും</span><span style="font-size:100%;">. (</span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഈ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കാര്യത്തില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അമ്മയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചിറ്റയുമെല്ലാം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൊച്ചമ്മൂമ്മയ്ക്ക്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഗുഡ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സര്‍‌ട്ടിഫിക്കറ്റ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൊടുത്തിട്ടുള്ളതാണ്</span><span style="font-size:100%;">)</span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" > </span><span style="font-size:100%;"><br /><br /></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >രാത്രിയായാല്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛമ്മയുടെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൂടെയായിരിയ്ക്കും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങള്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കുട്ടികളെല്ലാം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കിടക്കുക</span><span style="font-size:100%;">. (</span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കുട്ടികളെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഇഷ്ടമൊക്കെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ആണെങ്കിലും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >രാത്രിയിലെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഉറക്കം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തടസ്സപ്പെടുമെന്നതിനാല്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൊച്ചമ്മൂമ്മ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ആ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സാഹസത്തിനു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മുതിരാറില്ല</span><span style="font-size:100%;">.) </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങളാണെങ്കില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഉറങ്ങാന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കിടന്നാലും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സിനിമാക്കഥകളും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പ്രേതകഥകളും സ്കൂളിലെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീരസ്യങ്ങളുമെല്ലാം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പറഞ്ഞ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഉറങ്ങുമ്പോഴേയ്ക്കും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒരു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നേരമാകും</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഈ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ബഹളം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കാരണം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛമ്മയ്ക്കും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അത്രയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നേരം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഉറങ്ങാന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പറ്റില്ല</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഇനി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാലോ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങള്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കുട്ടികളില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ആര്‍‌ക്കെങ്കിലും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >രാത്രി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മൂത്രമൊഴിയ്ക്കാന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മുട്ടിയാല്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അതിനും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛമ്മയെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വിളിച്ചുണര്‍ത്തണം</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കാരണം</span><span style="font-size:100%;">, </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അക്കാലത്ത്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീടിനകത്ത്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അതിനുള്ള</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സൌകര്യമില്ല</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >രാത്രി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഇരുട്ടത്ത്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങാതെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വേറെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വഴിയില്ല</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പേടി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കാരണം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങളാരും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >രാത്രി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒറ്റയ്ക്ക്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പുറത്തിറങ്ങുകയുമില്ല</span><span style="font-size:100%;">. (</span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചുരുക്കി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പറഞ്ഞാല്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൂട്ടു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കിടക്കാന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വരുന്ന</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങളുള്ള</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >രാത്രികളില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പാവം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛമ്മയുടെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഉറക്കം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കഷ്ടിയാണ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എന്ന്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചുരുക്കം</span><span style="font-size:100%;">)<br /><br /></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ആ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മൂന്ന്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നാലു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വര്‍‌ഷമായിരുന്നു</span><span style="font-size:100%;"> (</span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എന്റെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നാലാം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ക്ലാസ്സു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മുതല്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എഴാം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ക്ലാസ്സു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വരെയുള്ള</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പഠന</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കാലയളവ്</span><span style="font-size:100%;">) </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എനിയ്ക്ക്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തറവാടുമായി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഏറ്റവും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അടുപ്പമുള്ള</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കാലഘട്ടം</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ആ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സമയത്ത്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തറവാട്ടു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീട്ടില്‍‌</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മിക്കപ്പോഴും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അമ്മൂമ്മമാര്‍</span><span style="font-size:100%;"> (</span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛമ്മയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൊച്ചമ്മൂമ്മയും</span><span style="font-size:100%;">) </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മാത്രമേ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കുഞ്ഞച്ഛന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ജോലി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തേടി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ബോംബെയ്ക്ക്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പോയിരിയ്ക്കുന്ന</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സമയമായതു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൊണ്ട്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അക്കാലങ്ങളില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചിറ്റയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കണ്ണനും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മാളയിലുള്ള </span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചിറ്റയുടെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീട്ടില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തന്നെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ആയിരിയ്ക്കും</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അതിനു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മുന്‍പ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മുന്നാലു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വര്‍‌ഷം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങള്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൊരട്ടി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പ്രസ്സ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ക്വാര്‍‌ട്ടേഴ്സിലായിരുന്നു</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞാന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എട്ടാം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ക്ലാസ്സിലായപ്പോഴേയ്ക്കും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കുഞ്ഞച്ഛന്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഗള്‍‌ഫില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മോശമല്ലാത്ത</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒരു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ജോലിയില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പ്രവേശിയ്ക്കുകയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തറവാടിന്റെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അവസ്ഥയില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കാര്യമായ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മാറ്റമുണ്ടാകുകയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചെയ്തു</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അപ്പോഴേയ്ക്കും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കണ്ണനും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സ്കൂളില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചേരേണ്ട</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സമയമായതിനാല്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചിറ്റയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കണ്ണനും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തിരിച്ച്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തറവാട്ടില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തന്നെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തിരിച്ചെത്തുകയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചെയ്തിരുന്നു</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പിന്നീട്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വിരലിലെണ്ണാവുന്ന</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തവണയേ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തറവാട്ടില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വന്ന്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അമ്മുമ്മമാര്‍ക്ക്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൂട്ടു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കിടക്കേണ്ടി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വന്നിട്ടുള്ളൂ</span><span style="font-size:100%;">.<br /><br /></span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" > സാമാന്യം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ക്കിടയില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തന്നെയാണ്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞാനും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എന്റെ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സ്കൂള്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വിദ്യാഭ്യാസകാലഘട്ടം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കഴിച്ചു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൂട്ടിയത്</span><span style="font-size:100%;">. </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ചെറുതെങ്കിലും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സ്വന്തം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പേരിലുള്ള</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >പറമ്പില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഒരു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കൊച്ചു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വീട്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >എന്ന</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സ്വപ്നം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >സാക്ഷാത്കരിയ്ക്കാനായി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ലോണെടുക്കേണ്ടി</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വന്നിരുന്നതിനാല്‍</span><span style="font-size:100%;">, </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അച്ഛനു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കിട്ടുന്ന</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ശമ്പളത്തില്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >നിന്ന്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >മാസാമാസം</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ലോണ്‍</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഇനത്തിലുള്ള</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >‘അടവ്’</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കഴിഞ്ഞു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >കിട്ടുന്ന</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >തുച്ഛമായ</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >വരുമാനത്തിലായിരുന്നു</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >അക്കാലത്ത്</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ഞങ്ങളുടെയും</span><span style="font-size:100%;"> </span><span style=";font-family:AnjaliOldLipi;font-size:100%;" >ജീവിതം</span><span style="font-size:100%;">. </span><span